ตอนที่ 5

“เจ้ากับสามีหลับนอนกันบ่อยไหม”

“ข้าจะรู้ได้อย่างไร… ว่าแค่ไหนคือบ่อย”

“ทุกวัน… สัปดาห์ละครั้ง… เดือนละครั้ง… เจ้าอยู่ในข้อไหน… ”

ซินแสให้ตัวเลือก

“สัปดาห์ละครั้ง… ”

ซุ่นเสียนตอบตามความจริง

“ก็นับว่าไม่ห่างและไม่ถี่จนเกินไป… ความถี่นี้จัดว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ… แต่ถ้าอยากตั้งครรภ์เร็วๆ เจ้ากับสามีต้องทำกันบ่อยกว่านี้… ”

ซินแสแนะ

“อันที่จริงข้าน่ะอยากโดนทำทุกวัน… แต่สามีของข้าน่ะสิที่บางครั้งก็ยุ่งกับงานจนลืมนึกถึงความต้องการของข้า… ”

มีความน้อยใจในน้ำเสียงของซุ่ยเสียน

“งานของสามีเจ้ายุ่งมากนักรึ”

“ใช่… บางเดือนหนานเปียนสามีของข้าต้องออกเดินทางเอาผ้าไปขายต่างเมือง ไปแต่ละครั้งก็นานเป็นสัปดาห์… บางครั้งก็เป็นเดือน… ช่วงนั้นจึงเป็นเวลาที่ข้าว้าเหว่มาก”

เหมือนได้เจอคนที่นางจะระบายความลับในอกได้อย่างเปิดเผย

ความอัดอั้นตันใจของซุ่นเสียนจึงไหลหลั่งพรั่งพรูออกมาเมื่อเจอคนที่พร้อมจะรับฟังปัญหาที่นางไม่เคยบอกใคร

“แล้วในเวลาที่ต้องหลับนอนกับสามีของเจ้า… เจ้ามีความสุขไหม… ”

“บอกตามตรงว่า… ที่ผ่านๆ มาข้าแทบไม่เคยได้รู้จักว่าความสุขในเรื่องบนเตียงของสามีภรรยานั้นเป็นเช่นไร… ไม่รู้สิ… สำหรับหนานเปียนเขาทำเร็วมาก บางครั้งเพียงแค่สอดใส่เข้ามาอึดใจสั้นๆ… โยกดันไม่กี่ครั้งเขาก็หลั่งโดยที่ข้ายังไม่ถึงไหน… เขาปล่อยให้ข้านอนอารมณ์ค้างทุกครั้งที่มีอะไรกัน”

“โถ… เจ้าช่างเป็นภรรยาผู้น่าเวทนายิ่งนัก… งั้นข้าขอถามอีกคำถาม… ข้าอยากรู้ว่าความเป็นชายชาตรีของหนานเปียนนั้นใหญ่ไหม… ”

ซินแสถามอย่างตรงไปตรงมา

“เอ่อ… แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าแค่ไหนเล็ก… และแค่ไหนควรจะเรียกว่าใหญ่… ”

ซุ่ยเสียนต้องการสิ่งเปรียบเทียบ

“งั้นเทียบกับของข้าก็แล้วกัน… ”

ซินแสชางเหรินค่อยๆ เอามือเลิกชายผ้าขึ้นมา เผยให้เห็นท่อนเนื้อดุ้นมหึมา ตั้งลำตระหง่านขึ้นมาน่าขนลุกขนพอง ทำเอาซุ่ยเสียนตะลึงมองแล้วร้องอุทาน

“โห… นี่มันแขนเด็กชัดๆ ของท่านใหญ่มาก”

ดวงตาของซุ่นเสียนลุกวาว

“แล้วถ้าเทียบกับของหนานเปียนสามีเจ้าล่ะ”