บทที่ 113 ทำให้เธอไปโดยเร็ว

เฟิงจิ่งเหยาเม้มริมฝีปาก ไม่อยากโต้เถียงกับเธอเกี่ยวกับหัวข้อนี้ และกลับไปที่เรื่องคืนนั้น

“โกหกไม่โกหกฉันพิจารณาเปรียบเทียบเองได้ แต่เรื่องเมื่อคืนนั้นเธอทำไม่ถูก เธอควรขอโทษฉางซิน”

เขาพูดจบก็มองเฟิงจิ้งหยวนอย่างเย็นชา

“คุณบ้าไปแล้วหรอ？ต้องการให้ฉันไปขอโทษกู้ฉางซินผู้หญิงคนนั้น？”

เฟิงจิ้งหยวนจ้องมองเขาด้วยความไม่เชื่อ：“อย่าแม้แต่จะคิดถึง ฉันไม่มีทางขอโทษผู้หญิงคนนั้นได้”

เธอปฏิเสธอย่างเด็ดขาด และไม่ลืมที่จะพูดสอนเฟิงจิ่งเหยา

แต่ทั้งสองคนมีคำพูดของตัวเองและไม่สามารถพูดอะไรกันได้เลย ไม่นานก็ทะเลาะกันขึ้นมา ทำให้คนอื่นตกใจไม่น้อย

เสี่ยวเหม่ยได้รับข่าวและรีบขึ้นไปชั้นบนเพื่อรายงานกู้ฉางชิง

“คุณนายรองคะ แย่แล้ว คุณชายกับคุณหนูห้าพวกเขาทะเลาะกันค่ะ”

เธอผลักประตูเข้ามาอย่างเร่งรีบ

กู้ฉางชิงได้ยินก็ตกใจ สักครู่ก็สงบลงและถามว่า：“เกิดอะไรขึ้น？พวกเขาทำไมถึงทะเลาะกันขึ้นล่ะ？”

เสี่ยวเหม่ยจึงพูดในสิ่งที่เธอได้ยิน

“ได้ยินว่าคุณชายต้องการให้คุณหนูห้าขอโทษคุณนาย คุณหนูห้าไม่ยอม ทั้งสองคนก็เลยทะเลาะกันค่ะ”

กู้ฉางชิงรู้สึกประหลาดใจ เธอไม่คาดคิดว่าเฟิงจิ่งเหยาจะไปหาเฟิงจิ้งหยวนแล้วออกหน้าเพื่อเธอ

ถ้าพูดว่าไม่สะเทือนใจคงเป็นไปไม่ได้

เดิมทีเธอยังคงรู้สึกอึดอัดในก้นบึ้งของหัวใจ แต่ก็เป็นเพราะเหตุนี้เองที่ทำให้สลายหายไปจนหมดสิ้น

ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังกลุ้มอกกลุ้มใจ

ความเป็นจริงนี่ไม่ใช่ความตั้งใจเดิมในความโกรธของเธอกับเฟิงจิ่งเหยา

สิ่งที่เธอต้องการคือความเชื่อใจของเขา

อนาคตยังอีกยาวไกล และเมื่อเห็นเธอไม่สบายใจมากมาย เธอก็ไม่สามารถเตรียมป้องกันทุกอย่างที่เข้ามาได้

โดยเฉพาะตระกูลเฟิงสองคนนั้น เธอป้องกันอย่างไรก็ป้องกันไม่หมด

ดังนั้นเธอจึงต้องการความเชื่อใจจากเขา ขอเพียงเขาเชื่อตัวเอง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะคิดร้ายกับตัวเอง อันที่จริงเธอก็รู้สึกว่ามันไม่ยาก

แน่นอนเธอไม่หวังให้เฟิงจิ่งเหยาขัดแย้งกับคนในครอบครัวเพื่อเธอ และทำลายความสัมพันธ์กัน

อย่างนั้นเขาจะเหนื่อยมาก และคนในตระกูลเฟิงยิ่งนานก็จะยิ่งเกลียดเธอ เธอก็จะอยู่ในตระกูลอย่างลำบาก

ขณะที่เธอกำลังคิด ประตูห้องก็เปิดออกจากด้านนอก และเฟิงจิ่งเหยาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่คาดไม่ถึง

เธอรู้แต่เกรงว่าเมื่อตะกี้ทะเลาะกันแล้วแยกจากกันด้วยความรู้สึกไม่ดี

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอก็กระแอมแล้วเรียกให้คนหยุด

“เฟิงจิ่งเหยา”

เมื่อเฟิงจิ่งเหยาได้ยินเขาก็หยุดเดิน และเงยหน้าขึ้นมองเธอราวกับรอข้อความต่อไปของเธอ

“เอ่อ……เรื่องเมื่อตะกี้ฉันได้ยินแล้ว ขอบคุณนะที่ช่วยฉันเรียกร้องความเป็นธรรม แต่วันหลังเรื่องเหล่านี้ให้ฉันเป็นคนจัดการด้วยตัวเอง ไม่เช่นนั้นมันจะทำลายความสนิทสนมกลมเกลียวของครอบครัวพวกคุณ”

หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็มองกลับไปที่เฟิงจิ่งเหยา：“ฉันรู้ว่าคุณอาเล็กไม่ชอบฉัน วันหลังฉันจะพยายามหลีกเลี่ยงเธอ”

อาจกล่าวได้ว่าคำพูดของเธอทำให้เฟิงจิ่งเหยาประหลาดใจ และมองเธอด้วยความตะลึง

เดินที่เขาคิดว่านิสัยของกู้ฉางซิน เธอกับคุณอาเล็กแน่นอนว่าจะต้องก่อกวนกันไม่หยุด ถึงอย่างไรข้อมูลก็เขียนไว้ว่าเธอมีความขัดแย้งกับคุณอาเล็กมาก่อน

เมื่อความคิดนี้ปรากฏขึ้น เขาส่ายหัวและโยนมันออกไป

มีหลายที่ในข้อมูลที่ไม่สอดคล้องกัน เกรงว่าข้อมูลนี้ก็ไม่แน่ว่าจะจริง

ขณะที่เขาคิดก็ตอบอย่างสงบเยือกเย็นว่า：“ฉันรู้แล้ว”

ในเวลาเดียวกันบ้านหลัก

การโต้เถียงกันระหว่างเฟิงจิ่งเหยากับเฟิงจิ้งหยวนก็แพร่กระจายไปเข้าหูคุณนายเฟิง เธอโกรธมากและรู้สึกว่าเหลวไหล

เดิมทีกู้ฉางซินไปที่ไนต์คลับ น้องสาวสามีบังเอิญเจอเลยสั่งสอนก็สมควรแล้ว แต่จิ่งเหยาไปทำอะไร？