บทที่ 119 ต้องทำการบ้านบ่อยแค่ไหน

ขณะที่กู้ฉางชิงและพวกเขากำลังเดินทางไปโรงพยาบาล ที่บ้านใหญ่คุณนายเฟิงก็ได้รับข่าวเช่นกัน

“คุณว่ายังไงนะ？กู้ฉางซินท้องแล้ว？”

เธอมองคนใช้ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ ด้วยความไม่เชื่อเธอจึงถามอีกครั้ง

“ดูเหมือนว่าเมื่อวานเย็นคุณนายรองทานอะไรเข้าไปก็อาเจียนออกมา เช้านี้คุณชายเลยพาเธอไปโรงพยาบาลด้วยตัวเอง เป็นไปได้ว่าเธออาจจะท้อง

คนรับใช้ตอบอีกครั้ง แต่คุณนายเฟิงรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้

ถึงอย่างไรเธอก็ส่งซุปไปให้ผู้หญิงคนนั้นทุกวัน ผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางท้องได้！

เมื่อเธอเข้าใจแล้วก็โบกมือให้คนรับใช้ออกไป แล้วพ่อบ้านก็เดินเข้ามา

“คุณนาย นายท่านมาแล้ว”

ขณะที่พูดเฟิงเทียนหรูก็เดินถือไม้เท้าเข้ามา

“คุณพ่อ มาได้ยังไงคะ？”

เมื่อคุณนายเฟิงเห็นก็ยิ้มทักทาย

“ฉันได้ยินมาว่าฉางซินทานอะไรเข้าไปก็อาเจียนออกมา จิ่งเหยาพาเธอไปโรงพยาบาล ดังนั้นฉันจึงมารอฟังข่าวดี”

เฟิงเทียนหรูไม่ปิดบังเจตนาที่เขามาที่นี่ ได้ยินแล้วสีหน้าคุณนายเฟิงก็หยุดชะงัก

“เหอๆ อย่างนี้นี่เอง นั้นฉันรอเป็นเพื่อนคุณพ่อค่ะ”

เธอยิ้มตาม และนายท่านก็ไม่ได้ปฏิเสธ

……

ในเวลาเดียวกัน กู้ฉางชิงพวกเขาก็มาถึงโรงพยาบาล

เธอเดินตามเฟิงจิ่งเหยาไป เดิมทีคิดว่าจะไปที่แผนกระบบทางเดินอาหาร แต่พบว่าเขาจะพาเธอไปที่ห้องตรวจแผนกสูตินารีเวช

“เฟิงจิ่งเหยา พวกเราเดินมาผิดที่รึเปล่า？”

เธออดไม่ได้ที่จะเรียกให้เขาหยุด

เฟิงจิ่งเหยาได้ยินอย่างนั้นก็หยุดเดินและมองไปที่เธอ

“ไม่ผิดนะ ตามฉันมา“

พูดจบเขาก็เดินตรงไปที่ห้องทำงานของคุณหมอ

กู้ฉางชิงมองไปที่ด้านหลังของเขาที่เดินไปไกลแล้วด้วยความตกตะลึง

ไม่นานเธอก็ได้สติ และเดาได้คร่าวๆว่าเขาอาจเข้าใจผิดเรื่องเมือวานเย็น

เธอกลัวว่าอาการคลื่นไส้ของเธอเมื่อวานเย็น ทำให้เขาคิดว่าเธอท้อง

ตอนนี้เธอมีความซับซ้อนที่ยากจะบรรยายเป็นคำพูด

เธออยากจะอ้าปากเรียกให้เขาหยุด บอกเขาว่าเธอไม่ได้ท้อง

แต่เธอก้รู้ว่าต่อให้เธอบอกเขาก็ไม่เชื่อ ไม่สู้ยอมให้เขาพาไปตวรจจะดีกว่า

คิดอย่างนี้แล้ว เธอก็รีบเดินตามเฟิงจิ่งเหยาไป

หมอได้ทำการนัดล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นจึงเข้าไปตรวจไปเลย

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงผลตรวจก็ออกมาแล้ว

“ประธานเฟิง น่าเสียดายมาก คุณนายเฟิงเธอไม่ได้ตั้งครรภ์ การอาเจียนน่าจะเกิดจากระบบทางเดินอาหารไม่ปกติ ฉันขอแนะนำให้ไปที่แผนกระบบทางเดินอาหาร”

หมอดูผลตรวจแล้วแจ้งให้ทราบ และรายงานเฟิงจิ่งเหยาอย่างละเอียด

เฟิงจิ่งเหยาฟังจบก็ดูเหมือนว่าจะไมค่อยพอใจกับผลตรวจ เขาขมวดคิ้ว

“ไม่ได้ท้อง เพราะอะไร？”

หมอจ้องมองสีหน้าไม่พอใจของเขา และพูดอย่างสั้นๆว่า：“ถ้าคุณต้องการพูดถึงสาเหตุ อาจจะต้องได้รับการตรวจเพิ่มเติม”

ในขณะที่เธอพูดก็มองไปที่กู้ฉางชิง และถามตามหน้าที่ว่า：“ไม่ทราบว่าคุณนายเฟิงมีปัญหาสุขภาพรึเปล่า？”

กู้ฉางชิงได้ยินอย่างนั้นก็พูดไม่ออก

ทำไมฟังดูเหมือนเป็นปัญหาของเธอ？

“ร่างกายฉันไม่ได้มีปัญหาอะไร”

เธอตามอย่างไม่ต้องคิด

“ถ้าอย่างนั้นเคยตรวจสุขภาพไหม？ตรวจก่อนตั้งครรภ์？”

หมอไม่หยุดที่จะถาม

กู้ฉางชิงขมวดคิ้วและตอบอย่างตรงไปตรงมา

“ไม่เคยค่ะ”

เมื่อหมอได้ยินอย่างนั้นความตึงเครียดบนใบหน้าก็ผ่อนคลายลงอย่างมาก：“ถ้าคุณนายเฟิงยังไม่เคยตรวจ อย่างนั้นจะไม่ทราบปัญหาที่แน่ชัด”