บทที่ 224 เขาชอบเธอ

ถึงแม้ว่าคำพูดของชายคนนั้นจะยังพูดไม่จบ แต่ลู่ซือหยี่ยังคงฟังความอันตรายจากข้างในออก

โดยเฉพาะก่อนหน้านี้เกือบจะถูกผู้ชายคนนี้บีบคอจนหายใจไม่ออก

ชั่วขณะนั้น เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้อยากจะฆ่าเธอจริงๆ

เธอนึกถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

ถ้ามีปัญหามากวนใจขนาดนี้ เธอยังจะมีชีวิตที่ดีได้อีกหรอ?

เธออดไม่ได้ที่จะลังเลขึ้นมาในใจ

ณ ขณะนี้ แวบหนึ่งในสมองของเธอทำให้เธอแทบจะเป็นตะคริวที่หน้า ฉับพลันก็ทำให้เธอระวัง

เธอบังคับไม่ให้ตนเองกลัว ให้สายตามองที่ชายคนนั้น

พูดจริงๆ กับผู้ชายคนนี้ นอกจากอุปนิสัยที่เปลี่ยนแปลงไม่แน่นอนแล้ว อื่นๆก็ไม่มีอะไรที่ไม่ดี

โดยเฉพาะฐานะของเขาไม่ได้แย่ไปกว่าพี่จิ่งเหยา และที่สำคัญกว่านั้น คือเขาชอบเธอ

มีเขาแล้ว เธอคิดจะจัดการกู้ฉางซินที่ทำลายเรื่องดีๆของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าคงไม่ง่าย?

คิดเช่นนี้ เธอก็มีแผนการในใจ

"ให้ฉันติดตามคุณไม่ใช่ไม่ได้ แต่ฉันมีเงื่อนไข ฉันต้องการให้คุณช่วยทำลายคนคนหนึ่ง

เธอพูดอย่างโหดเหี้ยม ดวงตาเต็มไปด้วยความดุร้านและแค้นอาฆาต

ชายคนนั้นมองเธอแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อย พูดอย่างชั่วร้ายว่า : "ช่วยคุณ? นี่ก็ต้องดูการกระทำของคุณ ถ้าคุณเชื่อฟังฉันอย่างดี ฉันก็จะช่วยคุณอย่างแน่นอน"

ลู่ซือหยี่กัดฟัน แต่ยังคงพยักหน้าแล้วลุกขึ้นมาจากพื้น เดินทีละก้าวๆไปหาผู้ชายคนนั้น

……

สองวันต่อมา ท้ายที่สุดก็คลื่นสงัดลมสงบ

วันนี้ต้องร่วมงานกับจี้อี้ กู้ฉางฉิงเพื่อแสดงออกว่าให้ความสำคัญ เธอไปติดตามฝ่ายบุคคลด้วยตนเอง อีกทั้งยังจัดการห้องทำงานดีๆให้ แล้วหาผู้ช่วยให้

"นี่คือเสี่ยวหวัง หากรุ่นพี่จี้มีอะไรไม่คุ้นเคยก็สอบถามเธอได้ หรือว่าไม่พอใจอะไรมีสิ่งที่ต้องปรับปรุงแก้ไขก็บอกกับฉันได้เลย"

เมื่อเธอกำลังพูดอย่างสุภาพเกรงใจ ฉับพลันชีเสี่ยวจิ่วก็เดินเข้ามา

"อาจารย์ นักออกแบบซูทางด้านนั้นรอคุณอยู่ที่ห้องทำงานแล้ว"

กู้ฉางฉิงพยักหน้าแสดงออกว่ารับทราบแล้ว

"ขอโทษด้วย รุ่นพี่จี้ ทางนี้ฉันยังคงมีธุระ ขอตัวสักครู่"

จี้อี้พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร สายตามองส่งเธอจากไป

กู้ฉางฉิงกลับมาที่ห้องทำงาน ซูตี้ก็พูดขึ้นมาทันที

"หน้าร้านทางด้านนั้นตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว เสื้อผ้าสำเร็จรูปชุดแรกก็ขนส่งไปแล้ว ฉันให้คนเริ่มจัดการแล้ว คุณคิดว่าจะเปิดกิจการเมื่อไหร่ดี?"

เดิมที่ตลอดทางกู้ฉางฉิงก็คาดเดาเจตนาการมาครั้งนี้ของธอได้ จึงพยักหน้าพูดว่า : "กำลังคิดอยู่เลย เพียงแต่ฉันจำเป็นต้องคุยกับทางบริษัท รอการยืนยันแล้ว ฉันจะแจ้งคุณให้ทราบ"

ซูตี้เห็นเช่นนี้ ก็ไม่พูดอะไรอีก

จากนั้นทั้งสองก็พูดเรื่องงทนนิดหน่อย จึงแยกย้าย

หลังจากกู้ฉาวฉิงรอเธอออกไป ก็ไปที่ห้องทำงานผู้จัดการใหญ่

เธอยังคงพูดถึงเรื้องการเปิดหน้าร้าน

"ผู้จัดการใหญ่ ฉันเพิ่งจะดูปฏิทิน วันพุธหน้าเป็นวันที่ดี"

หลี่ม่านครุ่นคิดสักครู่ก็เห็นด้วย

"ในเมื่อคุณบอกว่าพุธหน้าเป็นวันดี งั้นก็กำหนดเป็นวันพุธเถอะ เตรียมให้พร้อม นี่คือหน้าร้านแห่งแรกของแบรนด์ใหม่ของเรา"

กู้ฉางฉิงพยักหน้าเข้าใจ

จากนั้นไม่กี่วันผ่านไป ก็ถึงวันเปิดกิจการ

เพราะว่าเป็นหน้าร้านแห่งแรกของแบรนด์ใหม่ บริษัทจึงให้ความสำคัญมาก

แม้กระทั่งมู่จิ่นก็รีบเดินทางกลับประเทศมาเพราะเรื่องนี้โดยเฉพาะ

เช้าในวันนั้น ด้านนอกหน้าร้าน พรมดอกไม้สดสีแดงถูกโปรยไปจนสุดถนน

โดยรอบยังมีนักข่วจำนวนมากที่มาถ่ายภาพและสัมภาษณ์

เมื่อเวลาเปิดกิจการใกล้เข้ามา บล็อกเกอร์แฟชั่นบรรณาธิการนางแบบและคนอื่น ๆ ที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงก่อนหน้านี้ก็มาถึงเช่นกัน

พวกกู้ฉางฉิงมาถึงในร้านแต่เช้าตรู่แล้ว

ในเวลานี้เธอพาพนักงานไปพบแขกทุกคนที่มาถึง

"ขอแสดงความยินดีด้วย ขอให้พวกคุณขายดิบขายดี"

"ขอบคุณ!"