บทที่ 25 การหักหน้าอย่างแนบเนียน

บรรยากาศภายในห้องจู่ๆก็มารวมตัวกัน ทุกคนต่างก็นิ่งเงียบไม่กล้าเปิดปาก กลัวว่าจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัว

กู้ฉางชิงที่นิ่งเงียบมาตลอดจู่ๆก็มีเสียงยิ้มเยาะออกมา พูดกับลู่ซือยวี่ว่า“ต้องขอบคุณคุณลู่จริงๆที่ชอบ”

นี่เป็นบ้าอะไรขึ้นมา?

สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปที่กู้ฉางชิง

หรือว่านี่จะโดนลู่ซือยวี่พูดกระทบกระเทือนจิตใจ?

ลู่ซือยวี่แบะปาก“ฉันพูดตอนไหนว่าชอบเธอ? ฉันก็แค่ชอบภาพออกแบบภาพนั้นก็เท่านั้น”

กู้ฉางชิงก็ไม่ได้โกรธเคือง จัดการภาพออกแบบที่เฟิงจิงเหยาโยนไว้ข้างๆไปด้วยพูดไปด้วย“เพราะว่าฉันเป็นคนออกแบบภาพออกแบบภาพนั้นบนเว็บมิลานเอง ตอนอยู่ที่มหาลัย นี่เป็นงานอดิเรกของฉันอยู่แล้ว ก็เลยมักจะออกแบบสิ่งของเล็กๆน้อยๆ”

“งานอดิเรก?”ลู่ซือยวี่หัวเราะ“งานอดิเรกจำเป็นต้องทำออกมาให้ดีขนาดนี้เลยเหรอ? กู้ฉางซินเธอจะโกหกใครอีก?”

เขารู้จักกู้ฉางซินดี สามารถพูดได้ว่า บนโลกใบนี้ไม่มีใครรู้จักผู้หญิงคนนี้ดีเท่าเขา

เขาเป็นคนออกแบบภาพออกแบบนั่น นี่เป็นเรื่องตลกที่สุดแล้ว

กู้ฉางชิงกลับไม่เข้าใจเขา จัดเรียงภาพออกแบบทีละใบ“ก่อนหน้านี้ฉันมีเวลาว่าง ไม่ได้ทำอะไร ก็เลยร่างภาพออกแบบขึ้นมาส่งไปที่เว็บ คิดไม่ถึงว่าภาพออกแบบภาพนี้จะได้รับรางวัลหลายต่อหลายครั้ง”

“ไร้ยางอาย！”ลู่ซือยวี่แอบกัดฟัน

ดูจากใบหน้าของลู่ซือยวี่ทนไม่ไหวขึ้นไปทุกที กู้ฉางชิงก็เสริมอีก“ช่วงนี้ทั้งในและนอกประเทศมีบริษัทไม่น้อยมาติดต่อร่วมงานกับฉันจริงๆนั่นแหละ แต่ฉันยังไม่ได้ตอบรับ สิทธิ์ในการตีพิมพ์ตอนนี้อยู่ที่ฉัน”

พูดจบ ภาพออกแบบกองนั้นในมือเขาก็จัดการเสร็จเรียบร้อยพอดี มือทั้งสองของเขาตบเบาๆด้านบน เห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจมาก

ที่กู้ฉางชิงพูดล้วนแต่เป็นความจริง แต่ก่อนหน้านี้อาการของคุณแม่ทรุดหนักลง เขาจะไปมีอารมณ์ออกแบบที่ไหนกัน

เรื่องต้นฉบับออกแบบ เสียเวลาอยู่พักหนึ่ง ถ้าไม่ได้ลู่ซือยวี่พูดขึ้นมา เขาก็เกือบจะลืมไปแล้ว

ถึงยังไงด้านในยังมีบริษัทเสื้อผ้าแบรนด์จากต่างประเทศอีก ที่ส่งมาเชื้อเชิญเขา

แต่เพราะว่าเขาไม่มีเวลาตลอดเลย และก็ยังไม่ได้มอบอำนาจ ไม่เช่นนั้นก็คงไม่มีการถกเถียงกันบนเว็บหรอก

จนถึงตอนนี้ในข้อความส่วนตัวของเขา ยังมีหลายสิบข้อความที่ขอให้เขาร่วมงานด้วย

แต่ก็เพราะแบบนี้ ภาพออกแบบที่ยอดเยี่ยมภาพนี้ ถึงแม้ว่าบริษัทพวกนั้นอยากจะได้ กลับไม่มีทางได้

จู่ๆเรื่องก็พลิกล็อค คนรับใช้พวกนั้นตลึงตาค้างเพราะคาดไม่ถึง

คุณนายรองเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปแล้ว

ส่งภาพออกแบบไปอย่างไม่ได้ตั้งใจยังได้รางวัลใหญ่

“ไม่ นี่ไม่มีทางเป็นไปได้”

กู้ฉางชิงพูดจบ ลู่ซือยวี่ตื่นตระหนก เขาส่ายหัวอย่างสุดกำลังเพื่อที่จะปฏิเสธทุกอย่าง

กู้ฉางซินเป็นคนแบบไหน เขารู้ดีที่สุด

นี่มันเป็นไปได้ยังไง

กู้ฉางซินที่เขาเกลียดที่สุด ใช้สิ่งที่ตัวเองถนัดที่สุดโจมตีเขาจนพ่ายแพ้

นี่เหมือนกับว่าเหยียบหน้าเขาแล้วปีนขึ้นไป

ยังไงซะเมื่อสักครู่เขาเพิ่งเป็นคนเปิดโปงเรื่องกู้ฉางซินก๊อปปี้ผลงาน แล้วยังเล่นใหญ่ชมLongอะไรนั่นอีกด้วย

ตอนนี้กู้ฉางซินกลับพูดถึงเขา จะให้เขายอมรับไหวได้ยังไง

“กู้ฉางซิน เธอโกหกทั้งทีไม่พาต้นฉบับมาด้วยเหรอ?”

คุณนายเฟิงถามอย่างเหยียดหยาม และมองลู่ซือยวี่อย่างกังวล เด็กคนนี้ไม่ว่าอะไรก็ดีไปหมด ผิดก็แต่จริงจังเกินไป

คุณนายเฟิงคุยโวรู้จักกู้ฉางซินดี เรื่องแบบนี้ เหมือนว่าเขาคงทำออกมาได้สบาย

คนอย่างกู้ฉางซิน มีความจำเป็นต้องพูดจาไร้สาระกับเขาที่ไหนกันล่ะ

“พวกคุณไม่เชื่อ?”กู้ฉางชิงกลับไม่โมโห ยิ้มเบาๆแล้วถามกลับ

ได้ฟังคำถามแบบนี้ คุณนายเฟิงเฮอะไม่พอใจอีกรอบ ลู่ซือยวี่ก็มองไปทางเขา

“'งั้นเธอจะพิสูจน์ตัวเองยังไง?”