บทที่ 261อยู่เหนือการควบคุมของเธอโดยสิ้นเชิง

เมื่อกู้ฉางฉิงกลับไป ในร้านกาแฟเขตเมืองร้านหนึ่ง เฟิงจิ้งหยวนและมู่เฉาเกอนั่งเผชิญหน้ากัน

"คุณได้ยินมาแล้วใช่ไหม? นังชั่วกู้ฉางซินนั่นทะเลากับจิ่งเหยาแล้วหนีออกไปเมื่อคืนนี้"

เมื่อเห็นเฟิงจิ้งหยวนกำลังคนกาแฟอย่างอารมณ์ดีมาก

คำพูดของเธอจบลง มู่เฉาเกอก็ประหลาดใจ

"จริงหรอ?"

เธอไม่เชื่อเล็กน้อย มองมาที่เฟิงจิ้งหยวน

เฟิงจิ้งหยวนหันกลับมามองเธอ เลิกคิ้วพูดว่า : "ทำไม? คุณไม่เชื่อหรอ?"

มู่เฉาเกอเห็นเช่นนี้ ในที่สุดก็เชื่อ

เฟิงจิ้งหยวนพูดต่อว่า : "พูดจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นสามารถเสแสร้งแกล้งทำจริงๆ เพียงแต่เช่นนี้ก็ดี รอให้เธอเสแสร้งจนพอ ไม่ช้าก็เร็วจิ่งเหยาก็จะเบื่อเธอเข้าสักวัน"

เธอพูดจบ มองไปทางมู่เฉาเกอ

มู่เฉาเกอเพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้ตอบกลับ

เฟิงจิ้งหยวนเบ้ปาก เร่งเร้าพูดว่า ทุกๆวันนี้คุณกับครอบครัวจิ่งเหยาของพวกเราอยู่ด้วยกันทั้งเช้าทั้งเย็น ก็ควรหาโอกาสใกล้ชิดให้มากๆ มิเช่นนั้นคุณอยากเข้าประตูตระกูลเฟิงของพวกเรา ก็ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน"

มู่เฉาเกอได้ฟังประเด็นนี้ ก็ประหลาดใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามทัศนคติของเฟิงจิ้งหยวนที่มีต่อเธอไม่ได้เป็นเช่นนี้มาก่อน

เธอหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบหนึ่งทีอย่างใจเย็น จึงตอบกลับว่า : "ขอบคุณคุณเฟิงอย่างมากที่เตือน ฉันจะหาโอกาสให้มากๆ"

เฟิงจิ้งหยวนเห็นท่าทางที่ไม่รีบไม่ร้อนของเธอ รู้สึกว่าเธอไม่ได้ฟังคำพูดของตนเองเข้าไปเลย

หลังจากที่เธอนั่งอยู่สักพัก ก็เสนอตัวขอออกไป

รอเธอไปแล้ว มู่เฉาเกอก็ไม่ได้อยู่นาน ลุกขึ้นกลับไปที่เฟิงซื่อกรุ๊ป

เวลาบ่าย มู่เฉาเกอมองไปที่เฟิงจิ่งเหยาที่ตั้งใจทำงานอยู่ ในหัวก็อดคิดถึงคำพูดของเฟิงจิ้งหยวนที่นัดเธอออกไปเมื่อตอนเที่ยง

"จิ่งเหยา ตอนเย็นไปทานข้าวด้วยกันไหม พอดีจะได้พูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดของโครงการด้วย"

เธอยิ้มอย่างเชิญชวน แต่ทว่าเฟิงจิ่งเหยาจ้องมองคอมพิวเตอร์ไม่มีการตอบกลับใดๆ

มู่เฉาเกอคิดว่าเฟิงจิ่งเหยาหมกมุ่นกับการทำงานมากเกินไป เลยไม่ได้ฟัง

แต่ไม่รู้ ที่เฟิงจิ่งเหยาจ้องมองคอมพิวเตอร์ไม่ใช่ทำงานอยู่ แต่เป็นการเหม่อลอย

เห็นหน้าโฮมเพจคอมพิวเตอร์ของเขาแสดงเวปเพจของกู้ฉางฉิงที่ฟอร์รัมการออกแบบต่างประเทศอย่างน่าประทับใจ

และข่าวล่าสุดด้านบนคือการออกแบบใหม่ที่ส่งออกมาเมื่อไม่นานมานี้

การออกแบบนั้นเป็นชุดเสื้อผ้าบุรุษ ด้านบนมีองค์ประกอบจำนวนมาก มันดูมหัศจรรย์กว่าเสื้อผ้าสตรีที่กู้ฉางฉิงออกแบบก่อนหน้านี้เสียอีก

เหมือนสั่งทำขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับใคร

และภายใต้การออกแบบนี้ เป็นข่าวซุบซิบที่ได้รับการชื่นชม

"longกำลังมีความรักใช่ไหม? จู่ๆทำไมจึงเริ่มออกแบบเสื้อผ้าบุรุษล่ะ?"

"ใช่ ฉันก็รู้สึกประหลาดใจมาก"

"ฉันรู้สึกว่าคนด้านบนพูดถูกอย่างมาก โดยส่วนมากนักออกแบบหญิงจะเริ่มวาดรูปผู้ชาย ส่วนใหญ่คือกำลังมีความรัก"

"ฉันไม่สนใจว่าท้ายที่สุดlongกำลังมีความรักหรือเปล่า ฉันอยากทราบว่ารูปแบบนี้longได้อนุญาตให้เอาออกไปไหม?"

"เห็นด้วยกับด้านบน ถ้าlongไม่อนุญาตให้เอาออกไป บริษัทของเรายินดีจะคุยกับคุณเกี่ยวกับลิขสิทธ์นี้"

เฟิงจิ่งเหยาอ่านข้อความลงมาเรื่อยๆ จู่ๆอารมณ์ภายในใจก็อธิบายไม่ได้ ทำให้เขาพูดไม่ออกว่ารู้สึกอะไร

มู่เฉาเกอไม่รู้สิ่งเหล่านี้ เธอเห็นเฟิงจิ่งเหยาไม่ได้ตอบกลับ ลุกขึ้นเดินไปที่ด้านหน้าโต๊ะทำงานของเฟิงจิ่งเหยา

เธอเคาะโต๊ะ แล้วพูดอีกครั้ง : "จิ่งเหยา ตอนเย็นไปทานข้าวด้วยกันไหม?"

เฟิงจิ่งเหยาจึงได้สติกลับมา เงยหน้ามองมู่เฉาเกอ ในแววตามีความไม่เข้าใจ

"ทำไมหรอ?"

มู่เฉาเกอได้ยิน ก็ตกตะลึงเล็กน้อย เพียงแต่ยังคงพูดอีกครั้ง

"ตอนเย็นเราไปทานข้าวด้วยหกันเถอะ ถือโอกาสพูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดของโครงการด้วย"

เฟิงจิ่งเหยาคิ้วขมวด ไม่รู้ทำไมสายตาจึงกวาดไปมองการออกแบบบนคอมพิวเตอร์ เม้มปากพูดว่า : "เย็นนี้ไม่ได้ ตอนเย็นฉันมีธุระนิดหน่อย จำเป็นต้องกลับไป"

มู่เฉาเกอเห็นเช่นนี้ ในแววตาก็ประกายความผิดหวัง แต่เธอก็ปกปิดมันไว้อย่างรวดเร็ว

"โอเค งั้นพวกเราค่อยนัดกันครั้งต่อไป"

เฟิงจิ่งเหยาพยักหน้า

……

เลิกงานตอนเย็น เฟิงจิ่งเหยาเก็บของเล็กน้อย ก็ขับรถกลับตระกูลเฟิง