บทที่ 264 ไม่มีใครสามารถควบคุมมันได้

กู้ฉางฉิงมองเห็นสิ่งนี้ ก็ยิ่งไม่เข้าใจ

ของขั้นสูงขนาดนี้ อีกทั้งไม่ใช่ของเธอ ทำไมถึงมาอยู่ในกระเป๋าเธอ?

เธอนึกไม่ออก ท้ายที่สุดก็เลยไม่คิด ก็เลยเก็บแฟลชไดร์ฟ

และเวลานี้ ที่ชั้นใต้ดินของคาสิโนในประเทศE ที่นี่มีความชั่วร้ายและน่ากลัว ถึงแม้โดยรอบจะมีเสียงโห่ร้องของพวกนักพนันชั้นบน ปต่ถ้าตัเงใจฟังอย่างถี่ถ้วนแล้ว ยังคงพบว่า ในเสียงเหล่านี้ ปะปนด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดทรมาน

"กูจะถามอีกครั้ง ของอยู่ไหน?"

ในที่มืดสลัว เพียงแสงสีขาวอยู่ที่กลางห้อง

และในนั้น มีคนถูกมัดติดกับเสาไม้ไว้ มีบาดแผลทั่วร่างกาย

เลือดสีแดงสดหยดลงที่พื้นทีละหยดๆ

หากกู้ฉางฉิงยู่ที่นี่ ต้องพบว่าชายที่ถูกมัดคือชายผิวดำที่ชนเธอในร้านกาแฟในวันนั้น

"ฉันไม่รู้……”

ชายผิวดำตอบอย่างอ่อนแรง

ทันทีที่เขาพูดคำนี้ออกมา บุคคลที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด สีหน้าก็เคร่งขรึม

"มึงเป็นคนเอาของออกมา มึงไม่รู้ มึงคิดว่ากูจะเชื่อหรอ?"

เขาจ้องมองชายผิวดำคนนั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พูดด้วยเสียงเคร่งขรึมว่า : "กูจะตีต่อไป กูจะดูว่ามึงจะดันทุรังได้ถึงเมื่อไหร่"

เกือบจะในชั่วพริบตาที่เขาพูดจบ เสียงหวดแส้ก็ดังขึ้นในห้องอีกครั้ง รวมทั้งเสียงเจ็บปวดทรมานของชายคนนั้น

เวลานี้ จู่ๆประตูห้องก็ถูกเปิดออก คนที่ดูเหมือนลูกน้องยืนทำความเคารพอยู่หน้าประตู : "หัวหน้า ได้ข่าวแฟลชไดร์ฟแล้ว"

ได้ยินคำนี้ก็พยักหน้า ลุกขึ้น

"ของอยู่ที่ไหน?"

เขาถามด้วยน้ำเสียงเข้มงวด ลูกน้องไม่กล้าเฉยเมย

"เมื่อกี้นี้เราได้รับสัญญาณจากแฟลชไดร์ฟ ตรวจสอบสถานที่แล้ว ตอนนี้แฟลชไดร์ฟอยู่มิลาน"

"มิลาน?"

หัวหน้าสีหน้าเคร่งขรึม ดูเหมือนว่าคาดไม่ถึงว่าจะหนีไปไกลขนาดนี้

"คุณนำคนไปตอนนี้เลย ต้องเอาบริษัทกลับคืนมา!"

เขากำชับน้ำเสียงเย็นชา ทันทีที่เหมือนนึกอะไรออก แสงแห่งความกระหายเลือดสว่างวาบในดวงตา : "ส่วนคนที่ย้ายของไป หากจำเป็น ก็ไม่ต้องเก็บไว้!"

"ครับ!"

ลูกน้องรับคำสั่ง

"จำไว้ว่า เร่งมือหน่อย อย่าให้ใครหาเราเจอ"

ท้ายที่สุดหัวหน้าไม่ลืมที่จะกำชับ

ลูกน้องแสดงออกว่าเข้าใจ แล้วหันออกไปจัดการ

……

ทางด้านกู้ฉางฉิงนี้ ไม่รู้ว่าแฟลชไดร์ฟนั้นที่ทำให้เธองงงวยจะทำให้เกิดหายนะกับเธอขนาดนี้

หลังจากที่เธอเก็บแฟลชไดร์ฟแล้ว แล้วก็หมกมุ่นในการสร้างผลงานวรรณกรรม

ถึงวันที่สาม มู่จิ่นมาหาเธอแต่เช้า

"เป็นยังไง คุ้นเคยแล้วใช่ไหม?"

เขาถามอย่างเป็นห่วง

"ก็ดี คุณนั่งก่อนสิ ฉันจะไปเปลี่ยนชุดแล้วก็ออกไปกันได้เลย"

กู้ฉางฉิงเรียกให้มู่จิ่นมานั่งที่ห้องรับแขก แล้วตนเองก็เข้าไปในห้อง

ไม่นาน เธอก็เดินออกมาในชุดเดรสสีฟ้าอ่อน

หลังจากที่มู่จิ่นชื่นชมแล้ว จึงพูดถึงแผนการเดินทางของวันนี้

"การสัมมนาจัดขึ้นในช่วงเย็น ฉันจะพาคุณไปเดินเล่นรอบๆก่อน รอถึงบ่ายสี่โมง เราค่อยไป คุณว่าไง?"