บทที่ 279 ปฏิเสธที่จะไม่พบ

กู้ฉางฉิงสติกลับมา รีบถามว่า

"ประธานฟู่ ทำไมต้องเลื่อนไปวันหลังด้วย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอ?"

ฟู่หยุนชวนก็ไม่ได้ปิดบัง พูดตามความจริงว่า : "มีคนทางบริษัทโทรคมนาคมนั้นเปลี่ยนใจชั่วคราว"

กู้ฉางฉิงขมวดคิ้ว

"เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? เมื่อคืนบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วไม่ใช่หรอ?"

"ฉันก็ไม่เข้าใจ ฉันคิดว่าจะไปคุยกับพวกเขาคนที่รับผิดชอบ ดูว่ามีตรงไหนไม่ถูกต้อง คุณรอข่าวจากฉันอยู่ที่บริษัทก่อน"

ฟู่หยุนชวนบอกความคิดเห็นของตนเอง แต่กู้ฉางฉิงไม่คิดว่าตนเองจะรอได้

"ฉันจะไปด้วยกันกับคุณ เช่นนี้แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีเงื่อนไขอะไร เราจะได้ปรึกษาหารือกันได้โดยตรง"

เธอพูดเสนอ ฟู่หยุนชวนไตร่ตรองสักนิด แล้วก็เห็นด้วย

"ได้ เช่นนั้นเราก็ไปเจอกันที่บริษัทโทรคมนาคม"

กู้ฉางฉิงตอบตกลง วางสายไป แล้วเดินไปที่ลิฟท์

ทว่าไม่รู้ ไม่นานหลังจากที่เธอออกไป ชวี่ชิงหยุนก็เดินออกมาจากมุมทางเดิน

"ความร่วมมือมีการเปลี่ยนแปลงหรอ?"

ชวี่ชิงหยุนนึกถึงคำพูดที่ได้ยินเมื่อกี้นี้ แววตาก็เป็นประกาย

เธอรู้ว่าครั้งนี้บริษัทให้ความสำคัญกับความร่วมมือกับบริษัทโทราคมนาคมมาก ถ้าหากได้ผลดี บางทีอาจมีวิธีที่จะขับไล่กู้ฉางฉิงออกไปได้

แน่นอน เธอไม่มีความสามารถนี้ ดังนั้นเธอจึงเฝ้าดูกู้ฉางฉิงหายไปในลิฟต์ จึงหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาลู่ซือหยี่

"ซือหยี่ ช่วงนี้สบายดีไหม?"

เมื่อรับสาย เธอก็พูดอย่างห่วงใยก่อนเลย

แต่ว่าลู่ซือหยี่ในสาย ดูเหมือนอารมณ์ไม่ดี น้ำเสียงอ่อนล้า : "มีเรื่องอะไร?"

ชวี่ชิงหยุนได้ยิน ก็ไม่ไร้สาระต่อไป พูดจุดประสงค์ออกมา

"ช่วงนี้บริษัทร่วมมือกันกับฟู่ซื่อกรุ๊ป ตอนนี้ดูเหมือนว่าความร่วมมือมีการเปลี่ยนแปลง กู้ฉางฉิงไปปรึกษาหารือกับฝ่ายการตลาดของฟู่ซื่อกรุ๊ปแล้ว ฉันอยากบอกว่า ถ้าเราดำเนินการ อาจจะมีโอกาสทำให้กู้ฉางฉิงออกจากบริษัทได้ ถึงเวลาก็จะสามารถแก้แค้นให้คุณได้"

ลู่ซือหยี่ได้ฟัง จากสีหน้าท่าทางที่ดูอ่อนล้าก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาเล็กน้อย

"ข่าวนี้เชื่อถือได้หรอ?"

เธอถามให้แน่ใจอีกครั้ง

"เชื่อถือได้ ตอนนี้กู้ฉางฉิงได้ไปพบกับฟู่หยุนชวนแล้ว"

ลู่ซือหยี่ได้ยิน ก็ยิ้มเลย

"โอเค ฉันรู้แล้ว คุณรอข่าวจากฉัน"

เธอพูดจบ ก็วางสายไป

ชวี่ชิงหยุนมองไปที่โทรศัพท์ที่วางสายไป ในสายตาก็เต็มไปด้วยความมืดครึ้ม

เธอมองที่ที่กู้ฉางฉิงออกไปอีกครั้ง หัวเราะเยาะแล้วเดินออกไป

และเธอออกไปไม่นาน ตำแหน่งที่เธอเพิ่งยืนอยู่เมื่อกี้นี้ ก็มีคนหนึ่งเดินออกมา

น่าแปลกใจว่าเป็นมั่วหลีที่ถูกเฟิงจิ่งเหยาส่งมาเพื่ออารักขากู้ฉางฉิง

เธอหรี่ตามองชวี่ชิงหยุนที่เดินจากไป นึกถึงคำพูดของเธอเมื่อกี้นี้ ตาเป็นประกายเล็กน้อย แล้วไม่ได้ทำอะไรเดินออกไปเลย

ถึงอย่างไรเธอก็ปรารถนาให้ผู้หญิงกู้ฉางซินนั่นได้เจอกับความซวย แล้วจะช่วยได้อย่างไร

เธอทำเสียงเยาะเย้ยเบาๆ ออกจากบริษัท ตามกู้ฉางฉิงไป ตามคำสั่งของคุณผู้ชาย อยู่อารักขาข้างหลังเธอ

เพียงแต่การอารักขาอย่างไม่ใส่ใจนี้ ก็มีแต่เธอเองที่รู้

……

และเวลานี้ ลู่ซือหยี่ที่วางสายไป สายตาก็เต็มไม่ด้วยการวางแผนอยู่กับโทรศัพท์

"กู้ฉางฉิง ฟู่หยุนชวน……”

เธอพึมพำเบาๆ ไม่นานก็ดูเหมือนมีความคิดอะไร เธอก็ยิ้มขึ้นมาอย่างร้ายกาจ