บทที่ 288 ไฟโทสะที่ลุกโชน

กลางดึกสงัด กู้ฉางฉิงถูกขย้ำจนถึงเช้ากว่าจะได้หลับไป

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าสว่างมากแล้ว เฟิงจิ่งเหยาก็ไม่อยู่ข้างกายเช่นกัน

เธอลุกขึ้นอย่างยากลำบาก รู้สึกเหมือนร่างกายถูกรถบรรทุกทับอย่างไรอย่างงั้น

ปกติเขาก็แรงเยอะอยู่แล้ว ใครจะรู้ตอนเขาดื่มเหล้าเมานั้น ยิ่งเหมือนคนตะกละกินไม่รู้จักอิ่ม ขย้ำเธอเอาเป็นเอาตายแบบนี้

ถ้ารู้แบบนั้นคงให้มั่วหลีไปดูแลเขาแทนแล้ว คงไม่ถูกเขาขย้ำจนร่างแทบฉีก

โกรธเคืองอยู่ในใจ ขณะเดียวกันค่อยๆค้ำกำแพงพยุงตัวเองขึ้นจากเตียง

พอเท้าสัมผัสกับพื้นเรียวขาทั้งสองข้างสั่นระริก

หลายนาทีกว่าจะทรงตัวได้ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

สิบกว่านาที เธอถึงจะแต่งตัวเดินออกมา สั่งแม่บ้านให้เตรียมอาหารให้เรียบร้อย และเดินลงข้างล่างไป

มั่วหลีนั่งดูกู้ฉางฉิงที่เพิ่งจะลงมา สีหน้าไม่พอใจ

ยิ่งเห็นรอยจ้ำตามลำคอของกู้ฉางฉิง สายตานั้นแทบจะกินหัวกู้ฉางฉิงอยู่แล้ว

ไม่ยากที่จินตนาการว่าพวกเขาทำอะไรกันบ้างเมื่อคืน

ทันใดนั้น ไฟโทสะปะทุขึ้นในใจ

กู้ฉางฉิงรับรู้ถึงสายตาไม่เป็นมิตรของเขา เพียงแค่กวาดตาไปแวบหนึ่งแล้วแกล้งทำเป็นไม่เห็นซะ เดินตรงเข้าไปยังห้องอาหาร

และท่าทางเมินเฉยของเธอยิ่งทำให้มั่วหลีกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงจดมันเอาไว้ในใจเท่านั้น คิดว่าหลังจากนี้จะต้องมีโอกาสได้แก้แค้นอย่างแน่นอน

แน่นอนว่ากู้ฉางฉิงไม่รู้ความคิดชั่วร้ายพวกนั้น

หลังเธอทานอาหารเสร็จ ยังคงรู้สึกล้าอยู่ไม่น้อย แต่ก็คิดว่าคงไม่เป็นอะไร เลยถือโอกาสนี้กลับห้องไปนอนต่อ

แต่พอได้นอนก็นอนจนถึงบ่าย จนกระทั่งโทรศัพท์หัวเตียงดังขึ้น เธอถึงจะตื่นขึ้น

"ฮัลโหล?"

น้ำเสียงงัวเงีย นั่นก็ทำให้จี้อี้ที่อยู่ในสายไม่พอใจอย่างมาก

"กู้ฉางซิน ถึงแม้ว่าบริษัทเราจะให้อิสระแก่ดีไซเนอร์ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะให้เธอนอนในเวลางานนะ"

หล่อนพูดเสียงเย็น นั่นทำให้กู้ฉางฉิงตื่นเต็มที่ทีเดียว

กู้ฉางฉิงรู้ว่าจี้อี้มักจะจับผิดเธอตลอด เพียงแค่เขาเจอปัญหาเล็กๆ ก็จะรีบตำหนิเธอทันที ดังนั้นเธอถึงไม่ได้ตอบโต้ไป ฟังเงียบๆ

จี้อี้ที่พูดไปยาวยืดแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบนั้นรู้สึกเหมือนพูดอยู่คนเดียว

พูดออกไปด้วยความโมโห "กู้ฉางซิน ทางที่ดีเธออย่าให้ฉันจับได้อีกว่าเธอขี้เกียจ ไม่อย่างนั้นอย่าโทษฉันถ้าจะหักผลงานเธอ"

กู้ฉางเบื่อหน่ายอย่างมากแต่ก็ตอบรับกลับไป "ค่ะ ทราบแล้ว แล้วผู้จัดการแผนกจี้โทรมามีธุระอะไรไหมคะ?"

พอจี้อี้ได้ยินเธอถามเรื่องธุระ ถึงจะเพิ่งนึกได้ถึงจุดประสงค์ที่ตัวเองโทรไปหาเธอในครั้งนี้ เรียวตาคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย พูดเสียงเข้ม "เธอรีบมาบริษัทตอนนี้เลย"

พูดจบ ไม่ให้โอกาสกู้ฉางฉิงถามอะไร กดวางสายในทันที

กู้ฉางฉิงได้ยินน้ำเสียงไม่เป็นมิตรของเธอ เดาไปว่าที่บริษัทคงจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ แต่หล่อนก็ยังติดอารมณ์ที่ไม่พอใจต่อเธออยู่

แต่เธอก็ไม่เสียเวลา รีบลุกขึ้นมาจัดการตัวเอง

แค่ครู่เดียวก็จัดการตัวเองเรียบร้อย รีบไปบริษัททันที

หลังถึงบริษัท เธอไม่ได้ไปหาจี้อี้ในทันที แต่กลับเรียกชีเสี่ยวจิ่วมาสอบถามถึงเรื่องราวก่อน

"วันนี้ที่บริษัทเกิดอะไรไหม?"

ชีเสี่ยวจิ่วนิ่งไปครู่หนึ่ง ตอบกลับไปว่า "ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ทำไมอาจารย์กู้ถามแบบนี้ล่ะ?"

กู้ฉางฉิงได้ยินแบบนี้จึงถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งใจ

แต่เธอก็ยังคิดว่าโครงการที่เธอรับผิดชอบมีปัญหา

แน่นอนว่าเธอไม่ได้บอกอะไรชีเสี่ยวจิ่ว

"ไม่มีอะไร ก็ถามไปงั้นแหละ เธอไปทำงานเถอะ ฉันจะไปห้องผู้จัดการแผนกสักหน่อย"

พูดจบ เธอก็ตรงไปยังห้องทำงานของจี้อี้

ตอนนี้เธอรู้สึกกระวนกระวายจิตใจไม่น้อย