บทที่ 315 ใครกล้าพาเธอไปก็ลองดู

คุณนายเฟิงกับเฟิงจิ้งหยวนได้ฟังคำพูดนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

โดยเฉพาะเฟิงจิ้งหยวน ยากที่จะยอมรับ

"คุณพูดอะไร?"

ชวี่ยี่พูดซ้ำอีกครั้ง : "ท่านประธานสั่งว่า ต้องการให้คุณหนูห้าไปยังบริษัทสาขาแอฟริกาทันที เป็นเวลาหนึ่งปี ในระหว่างนั้นไม่สามารถกลับมาได้!"

เฟิงจิ้งหยวนฟังจบ ก็โกรธแทบระเบิดเลย

"ฉันไม่ไป!"

เธอปฏิเสธโดยไม่ต้องคิด

ชวี่ยี่สีหน้าไม่เปลี่ยน แล้วกล่าวขอโทษเฟิงจิ้งหยวน : "งั้นต้องขอโทษด้วย คุณหนูห้า"

เขาพูดจบ แล้วส่งสายตาให้บอดี้การ์ดข้างหลัง : "คุมตัวคุณหนูห้าไปขึ้นเครื่องบิน"

คำพูดนี้ออกไป ก็เห็นบอกี้การ์ดข้างหลังเขาเดินไปที่หาเฟิงจิ้งหยวน

เฟิงจิ้งหยวนเห็นเช่นนี้ ทั้งตกใจทั้งโกรธ

"พวกคุณคิดจะทำอะไร? ก่อกบฏหรอ?"

ชวี่ยี่อธิบายว่า : "ท่านประธานบอกว่า ถ้าคุณหนูห้าต่อต้าน ก็ให้ใช้มาตรการพิเศษ"

เฟิงจิ้งหยวนฟังจบ ก็โกรธแทบระเบิด

เธอคาดไม่ถึงว่าเฟิงจิ่งเหยาจะปฏิบัติต่ออาของตนเองเช่นนี้เพื่อผู้หญิงสารเลวกู้ฉางซินนั้น

"พี่สะใภ้ คุณดูจิ่งเหยาสิ!"

เธอทั้งโกรธทั้งอับอายมองไปทางคุณนายเฟิง ต้องการให้คุณนายเฟิงขัดขวาง

ถึงอย่างไร เธอก็ไม่อยากไปแอฟริกาที่สถานที่ยังไม่พัฒนาเช่นนั้น อีกทั้งยังต้องอยู่นานเป็นเวลาหนึ่งปี

คุณนายเฟิงได้ยิน สีหน้าก็เคร่งขรึมทันที

เธอตลึงตาเดินเข้าไปใกล้ๆบอดีการ์ด ดุด่าด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดว่า : "ใครกล้าพาจิ้งหยวนไปก็ลองดู!"

พูดจบ เธอก็ดึงเฟิงจิ้งหยวนเข้าไปข้างกายเพื่อปกป้อง

ชวี่ยี่เห็น ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"คุณนาย ท่านอย่าทำให้เราลำบากใจเลย นี่เป็นคำสั่งของท่านประธาน

เขาพยายามเกลี้ยกล่อมคุณนายเฟิง ทว่าไม่เป็นผล

"คำสั่งของเขา ก็ให้เขามาบอกฉันด้วยตนเอง!"

คุณนายเฟิงไม่ยอมถอย ทำให้ชวี่ยี่จนปัญญา ได้แต่โทรไปหาเฟิงจิ่งเหยา

เฟิงจิ่งเหยารับสาย เมื่อรู้ว่าแม่กำลังขัดขวางเรื่องนี้ สีหน้าก็เย็นชาจนถึงขีดสุด

"ฉันรู้แล้ว ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้"

เขาพูดจบ ก็วางสายไป

"มั่วหลี ฉันจำเป็นต้องกลับไปจัดการบางเรื่อง คุณอยู่เฝ้าคุณนายรองที่นี่"

มั่วหลีไม่เต็มใจ แต่ไม่กล้าแสดงความโกรธออกมาต่อหน้าเฟิงจิ่งเหยา

"รับทราบ"

เธอกำหมักดแน่นและพยักหน้าตอบรับ

แม้ว่าเธอจะปกปิดมันไว้อย่างดี แต่ยังคงทำให้เฟิงจิ่งเหยาได้ยินถึงความผิดปกติ

"นี่เป็นโอกาสครั้งสุดท้าย ถ้าขืนคุณดูแลเธอได้ไม่ดีอีก คุณก็กลับไปที่มั่วจุยได้เลย!"

พูดจบ เฟิงจิ่งเหยากวาดสายตามองเธออย่างเย็นชา แล้วเดินจากเธอไปเลย

มั่วหลีมองเขาที่ส่งจากไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ ในใจเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม

มีสิทธิ์อะไร?

มีสิทธิ์อะไรที่กู้ฉางซินผู้หญิงคนนี้จะได้รับการดูแลจากคุณผู้ชายอย่างสุดหัวใจด้วย?

เธอจ้องมองกู้ฉางฉิงที่อยู่ในห้องผู้ป่วยด้วยความเกลียดชัง ทว่าไม่รู้จะทำอย่างไร

……

เฟิงจิ่งเหยากลับมาที่ตระกูลเฟิง คุณนานเฟิงกับเฟิงจิ้งหยวนยังชะงักงัน

"ท่านประธาน"

ชวี่ยี่เห็นเขา ก็ทักทายอย่างโล่งอก

เฟิงจิ่งเหยาโบกมือ กวาดสายตาเย็นชามองคุณนายเฟิงกับเฟิงจิ้งหยวน

"แม่ ส่งคุณอาออกมา มิเช่นนั้นอย่าโทษว่าฉันให้คนลงมือเลย"

เขาเหลือบมองคนทั้งสอง ด้วยสายตาเย็นชา ทำให้ทั้งสองคนตื่นตระหนกขึ้นมา

เดิมทีเฟิงจิ้งหยวนที่กล้าเอะอะโวยวาย เวลานี้เหมือนกับเป็นใบ้ กลัวจนประเดียวก็ไม่กล้าพูดออกไป