บทที่ 35 ฉันไม่ได้เจตนาไม่ดีกับคุณ

หลังอาหารกลางวัน นายท่านก็ให้คนมารับ ออกไปพบปะเพื่อนฝูงด้วยกัน

รถขับไปถึงหน้าร้านน้ำชาในถนนสายเก่า จึงหยุดรถ กู้ฉางชิงรีบพยุงนายท่านลงจากรถ

เห็นใบหน้าเธอตึงเครียด นายท่านเฟิงยิ้มแล้วพูดว่า "ฉันไม่ใช่เครื่องปั้นดินเผา ล้ำค่าขนาดนั้นซะที่ไหน"

เพียงแต่แสดงออกว่าชอบความกระตือรือร้นของเด็กนี่มาก

กู้ฉางชิงทำหน้ามุ่ยพูดว่า "นายท่านล้ำค่าอย่งแน่นอน ท่านเป็นผู้อาวุโสของทุกคนและเป็นที่น่าเกรงขามของทุกคนในตระกูลเฟิง"

"ยัยหนูคนนี้ ช่างเจรจาจริงๆ"

นายท่านเฟิงขำขัน จับแขนข้างหนึ่งของเธอแล้วเดินเข้าไป พูดว่า "ครั้งนี้คุณฉินต้องร้อนใจอย่างแน่นอน"

ร้านน้ำชาไม่ใหญ่แต่งดงามและแปลกตาแบบฉบับโบราณ กลิ่นอายของการตกแต่งแบบย้อนยุค มีเสน่ห์มาก

เพิ่งจะเข้ามา กลิ่นชาก็มาเตะจมูก ลอยไปทั่วในร้านชา ซึบซาบเข้าสู่หัวใจ

"คุณเฟิง!"

เห็นว่าเข้าไปสองคนกับกู้ฉางชิง ก็ส่งเสียงทักทายอย่างรวดเร็ว ผู้จัดการของร้านชายังยืนอยู่ที่ประตูเพื่อทักทาย

เห็นได้ชัดว่านายท่านเฟิงมาที่นี่บ่อย

นายท่านเฟิงพยักหน้า "คุณฉินมาถึงแล้วหรอ?"

ผู้จัดการพยักหน้า "คุณฉินมาถึงสักครู่แล้ว อยู่ที่ห้องVIPหมายเลขหนึ่ง สั่งให้ฉันรอคุณอยู่ที่นี่โดยเฉพาะ"

"ฮ่าฮ่า คุณฉินนี่ยังคงละเอียดรอบคอบแบบนี้"

นายท่านเฟิงหัวเราะเสียงดัง "ไม่ว่าที่ไหนยังจำเป็นต้องกล่าวทักทายฉัน"

เขาพูดไปพลาง จูงกู้ฉางชิงไปยังชั้นสองไปพลาง

เห็นท่าทีของผู้ตัดการนั่น อดไม่ได้ที่จะมองกู้ฉางชิงด้วยความประหลาดใจ

ตัวตนของคุณเฟิงพวกเขารู้จักดี มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองหลวง ไม่มีใครไม่รู้ไม่ใครไม่ทราบ

แต่ไม่เคยเห็นคนพานายท่านเฟิงมามาก่อน ครั้งนี้สาวสวยพามา ยังมีท่าทีสนิทสนมกันมาก

ผู้จัดการอดไม่ได้ที่จะมองกู้ฉางชิง

พื้นที่ VIP บนชั้นสองเงียบมาก มีพนักงานเสิร์ฟใส่ถุงเท้าขาวอยู่ไม่กี่คน ยุ่งอยู่ในความเงียบ

เห็นนายท่านเฟิงกับกู้ฉางชิงเข้ามา ก็เข้าไปด้วยหน้าตากระตือรือร้น

ทั้งสองคนเดินเข้าไป ก็พบกับชายชราคนหนึ่ง ชายอาวุโสที่ยังคงแข็งแรงนั่งรออยู่ที่นั่น มือข้างหนึ่งถือปั้นชาเล็กๆใบหนึ่ง กำลังหยิบขึ้นมาชมอย่างพิถีพิถัน

ในห้อง VIP ถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นชา ส่งกลิ่นหอมสดชื่น ทำให้คนผ่อนคลายอยู่ไม่น้อย

"ในที่สุดคุณก็มา"

เห็นว่านายท่านเฟิงเข้ามา ชายอาวุโสก็ยืนขึ้น

เพื่อนเก่าทั้งสองคนทักทายกันอยู่พักหนึ่ง ได้ยินมาว่าพวกเขาออกมาชิมชาด้วยกันบ่อยๆ สนทนาพูดคุยกัน

"แนะนำคุณสักหน่อย กู้ฉางซินหลานสะใภ้ของฉัน"

นายท่านเฟิงกับนายท่านฉินพูดคุยกันอยู่สักครู่ ก็แนะนำตัวกู้ฉางชิง

"นายท่านฉิน!" กู้ฉางชิงกล่าวอยู่ข้างๆอย่างชาญฉลาด

นายท่านฉินจึงพินิจพิเคราะห์เด็กผู้หญิงคนนี้อย่างละเอียดเล็กน้อย เห็นเค้าหน้าของเธอสะอาดสะอ้านอย่างยิ่ง ผิวขาวบริสุทธิ์ แต่งตัวเรียบง่ายและกิริยาสง่างาม เป็นเด็กดีมาก

อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า ยิ้มแล้วพูดว่า "นายท่านเฟิง คุณตาถึงเลือกหลานสะใภ้คนนี้ ดีจริงๆ"

ดูเหมือนว่าเขาชอบเด็กคนนี้มาก

ช่วงที่ทักทาย มีเจ้าหน้าที่ข้างๆวางหมากรุกให้ทั้งสองคน ผลัดกันเปลี่นหมากขาวหมากดำบนกระดาน ผลัดกันแพ้ชนะ

ชายอาวุโสทั้งสองครึ่งๆกลาง หมากทุกตัว ดูเหมือนจะถูกวางไว้ในตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุด

พวกเขาอายุจะเยอะขนาดนี้ เห็นมาหมดแล้ว

เวลาแข่งขันไม่มีจุดด้อย ไม่สามารถหัวรุนแรงเหมือนกับวัยรุ่นได้