บทที่ 376 คืนนี้คุณหนีไม่พ้นหรอก

เฟิงจิ่งเหยาได้ยินกู้ฉางฉิงไอเบาๆ ก็ชำเลืองมองเจียวหนูอย่างไม่ชอบ

"ห่างๆฉันหน่อย ไม่เห็นหรอว่าคุณนายสำลักแล้ว?"

เจียวหนูได้ยิน รอยยิ้มบนใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นอึดอัดใจในชั่วพริบตา

แต่ผสมกับความมืด ไม่นานเธอก็ปรับสีหน้าได้ ยิ่มพูดว่า : "ฉันผิดเอง ฉันจะดื่มลงโทษตัวเองสามแก้ม เพื่อขอโทษคุณนาย"

เธอพูดจบ ก็ดื่มเหล้าสามแก้วติดกัน แล้วกลับมาที่เดิมทันที

กรรมการหวังเห็นว่าบรรยากาศหงุดชะงักเล็กน้อย ก็พูดเรื่องความร่วมมือกับเฟิงจิ่งเหยาอีกครั้ง

ไม่นาน เฟิงจิ่งเหยาก็ไปห้องน้ำ

แต่เขาออกไปไม่นาน เจียวหนูก็ยิ้มแล้วออกจากงานเลี้ยงไป

กู้ฉางฉิงมองเธอที่ออกไป ก็คิดตลอดว่าไม่ง่ายเลยที่ผู้หญิงคนนี้จะออกไป

ถึงอย่างไรเฟิงจิ่งเหยาเพิ่งจะออกไปไม่นาน ทำให้เธอไม่คิดมากไม่ได้

ท้ายที่สุดเธอก็อดไม่ได้ที่จะตามไปดู

เธอแจ้งกับกรรมการหวัง แล้วก็ออกจากห้องวีไอพีไป

แต่เธอเพิ่งจะเดินไปที่ทางเดิน จู่ๆทุกทิศก็ตกอยู่ในความมืด

กู้ฉางฉิงตกใจ เมื่อสติกลับมา สีหน้าก็เปลี่ยนไป วิ่งไปข้างหน้าอย่างตกใจหน้าถอดสี

ในเวลาเดียวกัน ในห้องน้ำ จู่ๆก็มืดสนิท ทำให้เฟิงจิ่งเหยาหมดแรงจับอ่างล้างมือข้างๆอยู่

ความรู้สึกหายใจมิ่อกอย่างรุนแรงถาโถมมาที่ตัวเขา

เขาจับคอเสื้อแน่น หายใจด้วยปาก พยายามบรรเทาการนี้ แต่ได้ผลไม่มาก

เวลานี้ เดิมทีในห้องน้ำที่เงียบก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงเหยียบพื้นดังขึ้น

'กึกกึก……’

จากไกลๆเข้ามาใกล้ จากนั้นก็มีเสียงเปิดประตู

เฟิงจิ่งเหยาได้ยินเสียงนี้ รู้สึกถึงอันตรายอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน

แต่เวลาทั้งตัวของเขาทำอะไรไม่ได้ เซถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว ซ่อนตัวเข้าไปในห้องที่ใกล้ที่สุด

เขาเพิ่งจะซ่อนตัว เจียวหนูก็เข้ามาในห้องน้ำ

เธอชินกับความมืดแล้ว มองไปรอบๆห้องน้ำ

"หึหึ……”

ไม่พบเป้าหมายที่คาดไว้ เธอก็หัวเราะเบาๆ

เสียงนี้ดังแทรกซึมเป็นพิเศษอยู่ในห้องน้ำมืดสนิท

เฟิงจิ่งเหยาซ่อนตัวอยู่ในห้องถัดไป กัดริมฝีปากแน่น หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ

เขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา รูม่านตาก็หด อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย

ครั้งนี้จะต้องล้มลงอยู่ที่นี่ใช่ไหม?

เขาคิดด้วยสติเลือนลาง เสียงข้างนอกยังคงดังต่อไป

"ฉันรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ คืนนี้คุณหนีไม่พ้นหรอก……”

เฟิงจิ่งเหยาได้ฟังคำพูดนี้ ในใจก็กระวนกระวายไม่หยุด

นอกจากนี้อาการกลัวความมืดก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อตกอยู่ในอันตรายจนแทบจะขาดอากาศหายใจ เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากข้างนอกอีกครั้ง

"จิ่งเหยา คุณอยู่ด้านในใช่ไหม?"

กู้ฉางฉิงมุ่งเข้ามาในห้องน้ำ ตะโกนเรียก

แต่เป้าหมายทว่ารูปร่างเพรียวบางรวมที่งน้ำหอมที่กลิ่นแรง

แทบไม่ต้องคิด เธอก็รู้ว่าคนตรงหน้านี้คือใคร

เธอเห็นเจียวหนูยังไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ หยิบถังดับเพลิงตรงทางเดินมาป้องกันตัวแล้วก็พ่นออกไปทันที

ทุกๆอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เจียวหนูมีการตอบสนอง เธอก็ถูกพ่นใส่เต็มหน้าจนเจ็บปวดแล้ว

และการโจมตีของถังดับเพลิงยังคงต่อเนื่อง เธอคิดจะโต้ตอบกลับ แต่กู้ฉางฉิงเหมือนจะไม่ปล่อยไป ไม่ว่าเธอจะไปซ่อนตรงไหน จะวิ่งไปที่ไหน มักจะหาเธอเจอได้อย่างแม่นยำไม่ผิดพลาด

ทว่าไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะน้ำหอมกลิ่นแรงบนตัวเธอหรือเปล่า

พวกเธอยังไม่ทันยุติ ทางด้านชวี่ยี่นั้นก็รีบวิ่งเข้ามา

เจียวหนูได้ยินฝีเท้าที่วุ่นวายนั้น ใจก็รู้ว่าแผนการคืนนี้ล้มเหลวแล้ว

เธอไม่กล้าอยู่อีกต่อไป เอาตัวหลบเลี่ยงวิ่งออกไปนอกประตู

ทว่าไม่คิดว่าจะวิ่งชนชวี่ยี่พอดี

"ใคร?"

เสียงควาดเฉียบขาดดังขึ้นนอกประตู จากนั้นก็มีเสียงการต่อสู้