บทที่ 410 เข้าใจผิดโดยบังเอิญ

พร้อมกับที่เฟิงจิ่งเหยากำจัดห้าจุดนี้ออกไป มู่ซื่อกรุ๊ปก็ได้รับการควบคุมสิทธิ์การถือหุ้นเซนต์เดโบไปแล้ว

และการประลองฝีมือของทั้งสองบริษัทก็สิ้นสุดลง

มู่เฉาเกอกับเฉินยู่ชิงพวกเขาไม่เคยพบเห็นหลุมพรางของเฟิงจิ่งเหยาเลยแม้แต่น้อย

ทั้งสองได้รับชัยชนะ เฉินยู่ชิงก็เสนอที่จะไปเฉลิมฉลอง

"ยังไม่ได้ ถึงแม้ตอนนี้จะชนะแล้ว ยังมีเรื่องอะไรให้ทำอีกเยอะ"

มู่เฉาเกอปฏิเสธโดยจิตใต้สำนึก

เฉินยู่ชิงหรี่ตาขึ้นอย่างอันตราย จ้องมองไปที่มู่เฉาเกอ

มู่เฉาเกอถูกความเงียบของเขานี้ทำให้ใจสั่น เม้มริมฝีปากแดงๆแน่น

เป็นธรรมดาที่จะสังเกตเห็นความไม่พอใจของเฉินยู่ชิง

พอดีที่เธออยากอธิบาย ก็ไม่คิดว่าเฉินยู่ชิงจะเปลี่ยนท่าทางเคร่งขรึมเป็นยิ้มพูดว่า : "ในเมื่อคุณยังมีธุระ งั้นฉันก็อยู่ช่วยคุณจัดการด้วยกัน ถึงอย่างไรเราจะมีความร่วมมือกันอีกมากมายในอนาคต เวลานี้ก็ฝึกฝนกันไว้ก็ดี"

มู่เฉาเกอเงียบ ไม่ได้ปฏิเสธ ก็ได้แค่ปล่อยเขาไป

เพียงแต่เธอทำเหมือนกับไม่มีเฉินยู่ชิงอยู่ ทำสิ่งที่ควรทำตามเดิม

เฉินยู่ชิงก็ไม่สนใจ บางครั้งก็ให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์สองสามประโยคข้างๆเธอ บรรยากาศก็ผ่อนคลายขึ้น

รอเรื่องทุกอย่างกลมกลืนกัน จู่ๆมู่เฉาเกอก็พบว่าห้องทำงานเงียบลงเล็กน้อย

เธอคิดว่าเฉินยู่ชิงไปแล้ว เมื่อเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเฉินยู่ชิงนอนหลับอยู่บนโซฟา

แม้ว่าการเกี่ยวดองกันของสองตระกูลจะเป็นความร่วมมือเป็นส่วนใหญ่ เพียงแต่ในใจเธอก็ไม่เข้าใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินยู่ชิงสนใจตนเอง หลายๆเรื่องก็ไม่สามารถพัฒนาไปอย่างที่เธอคาดหวังได้

พูดจบ เธอลุกขึ้นไปเอาผ้าห่มมาห่มให้เฉินยู่ชิง

ถึงแม้จะไม่สามารถตอบรับความรักของเขาได้ แต่เธอก็หวังว่าท้ายที่สุดแล้วทั้งสองคนจะเลิกกันไปด้วยดี

ใช่ มู่เฉาเกอไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับเฉินยู่ชิง ทุกอย่างแค่ชะลอเวลาหาทางแก้ไข

แต่สิ่งเหล่านี้เฉินยู่ชิงไม่รู้

เขาไม่ได้หลับจริงๆ เมื่อเขาเห็นมู่เฉาเกอเข้ามา เขาก็ตื่นขึ้นมาแล้ว เพียงแต่แกล้งทำเป็นหลับ

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ เขาคาดไม่ถึงว่ามู่เฉาเกอจะเอาผ้ามาห่มให้ตนเอง

ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด ที่ไม่แยแสสนใจ

แต่ไม่รู้เลยว่า ทุกๆอย่างเป็นการเข้าใจผิดโดยบังเอิญ

อีกอย่างหลังจากที่มู่เฉาเกอเอาผ้ามาห่มให้เฉินยู่ชิง ก็เดินออกจากห้องทำงานไปหาผู้ช่วย

เมื่อจัดการกับตลาดหุ้นเมื่อกี้แล้ว ในใจเธอก็ได้วางแผนคร่าวๆต่อไป

ครั้งนี้ เธอต้องการให้เฟิงซื่อกรุ๊ปแล้วก็ตระกูลเฟิงวุ่นวาย

"ผู้จัดการใหญ่"

ผู้ช่วยมองมู่เฉาเกอทักทายอย่างตึงเครียด

มู่เฉาเกอพยักหน้าอย่างเย็นชา ไม่นานก็พูดการจัดการในใจออกมาทันที : "เมื่อตอนเย็น แม้ว่าเราจะได้รับการควบคุมสัดส่วนการถือหุ้นเซนต์เดโบ แต่เวลาก็ล่าช้าเกินไป ฉันรู้ว่ามีหลายคนที่ยังไม่ได้รับข่าว คุณไปติดต่อสำนักพิมพ์สองสามแห่ง ว่ามู่ซื่อกรุ๊ปได้ควบคุมเซนต์เดโบ รอฤกษ์ที่จะควบรวมกิจการ"

ผู้ช่วยพยักหน้า จำการจัดการของมู่เฉาเกอขึ้นใจ

จากนั้นมู่เฉาเกอก็จัดการเรื่องอื่นอีกเล็กน้อย จากนั้นก็ให้ผู้ช่วยออกไป

เวลานี้ เฉินยู่ชิงเดินออกมาจากห้องทำงานด้านหลัง กอดมู่เฉาเกอแล้วหัวเราะเบาๆ : "เรื่องทั้งหมดจัดการเสร็จแล้วใช่ไหม?"

มู่เฉาเกอไม่คุ้นชินกับการเข้าใกล้ของเขา ก็ดิ้นขัดขืนเล็กน้อย ออกมาจากในอ้อมกอดเขา

เธอรู้ดีว่าหากไม่พอใจการเฉลิมฉลองของคนคนนี้ในคืนนี้ เกรงว่าจะไม่ปล่อยเธอ เช่นนี้จึงเก็บสายตาแล้วกระแอมเบาๆ

"ฉันให้เซียงจี้โทรจองโต๊ะแล้ว นี่ก็เกือบจะถึงเวลาอาหารแล้ว"

เฉินยู่ชิงเดิมทีไม่พอใจกับการต่อต้านของเธอเมื่อกี้นี้ แต่ตอนนี้ได้ฟังคำพูดนี้ ความไม่พอใจในใจก็มลายหายไป

ถึงอย่างไรเขาก็เข้าใจว่า ผู้หญิงคนหนึ่งได้รับผลกระทบทางจิตใจ ล้วนต้องใช้เวลารักษา