บทที่ 412 เขากล้าดียังไง

การวิพากษ์วิจารณ์บนอินเตอร์เน็ตเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เฟิงจิ่งเหยาตกใจ แต่ในที่สุดข่าวลือที่วิพากษ์วิจารณ์ตระกูลเฟิงก็ต้องแพ้ภัยตนเอง

กู้ฉางเห็นก็โล่งอก

โดนเฉพาะเมื่อเห็นบนอินเตอร์เน็ตกล่าวถึงการสูญเสียของตระกูลมู่กับตระกูลเฉินในครั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นธรรมเล็กน้อย ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกยินดีในความโชคร้ายของคนอื่น

ถึงอย่างไรถ้าไม่ใช่พวกเขาทั้งสองคน ช่วงนี้เฟิงจิ่งเหยาจะไม่สามารถงานยุ่งจนผ่ายผอมไปหมดได้

เปรียบเทียบกับความเงียบของตระกูลเฟิง ตระกูลกับตระกูลเฉินก็ถูกข่าวนี้ทำให้ระเบิดออกมา

ทั้งสองบริษัทเรียกประชุมอย่างเร่งด่วน

"นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง? เฉาเกอ ไม่ใช่ว่าคุณบอกหรอว่าภาพรวมในอนาคตของบริษัทดีมาก เหตุใดจึงเกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่เช่นนี้?"

พ่อมู่ถามด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ไม่ใช่ว่าเขาต้องการปฏิบัติต่อมู่เฉาเกอเช่นนี้ แต่ในครั้งนี้มันเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ

เมื่อดำเนินการแล้ว การสูญเสียของตระกูลมู่และตระกูลเฉินนั้นเหนือจินตนาการ ตำแหน่งที่สูงขึ้นก็ยากที่จะได้รับ จะส่งผลต่อการพัฒนาในอนาคตของพวกเขาในเมืองหลวง

มู่เฉาเกอกดดันที่พ่อตนเองถาม ก้มหน้าไม่พูดจา

เฉินยู่ชิงที่อยู่ข้างเห็นก็เจ็บปวดใจเล็กน้อย เขายืนขึ้น ร่วมรับผิดชอบด้วย

"คุณอามู่ เรื่องนี้ไม่สามารถตำหนิเฉาเกอได้ ตรวจสอบเรื่องของบริษัท ฉันก็มีส่วนร่วมด้วย น่าเสียดายที่อีกฝ่ายปกปิดเก่งเหลือเกิน เราไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆเลย"

พ่อมู่ได้ฟังคำพูดของเขา ความโกรธบนใบหน้าของเขาคลายลงไปมาก

ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องจริง

เพียงแต่คนอื่นๆก็อดไม่ได้ที่จะคิดมาก

"พวกคุณจะบอกว่า เรื่องครั้งนี้เป็นหลุมพรางที่ตระกูลเฟิงจงใจทำขึ้นใช่ไหม เหมือนกับที่บนอินเตอร์เน็ตบอกไว้"

พร้อมกับคำพูดนี้ ทุกคนก็นึกถึงการวิพากษ์วิจารณ์บนอินเตอร์เน็ต ความสงสัยต่อเฟิงซื่อกรุ๊ปก็เพิ่มมากขึ้น

มู่เฉาเกอก็เกลียดชังจนตาแดง

เธอไม่คิดว่าเฟิงจิ่งเหยาจะโหดเหี้ยมขนาดนี้

เธอกำมือแน่น จนฝ่ามือไม่รู้สึก

"เฟิงจิ่งเหยา คุณกล้าดียังไง?"

เธอกัดฟันตะคอกออกมา

เฉินยู่ชิงมองใบหน้าที่ดุร้ายของเธอ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาไม่อยากให้มู่เฉาเกอกับเฟิงจิ่งเหยาเกี่ยวข้องกัน ด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา : "คุณอามู่ ครั้งนี้ทั้งสองบริษัทสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ถ้าไม่ได้คืน รากฐานของบริษัทอาจสั่นคลอน ดังนั้นฉันแนะนำว่า การตอบโต้ของตระกูลเฟิงอาจช้าลงชั่วคราว รอให้เรื่องครั้งนี้คลี่คลาย เราค่อยแข่งขันกับตระกูลเฟิงอีกครั้ง"

ถึงแม้พ่อมู่จะไม่พอใจ แต่ก็ยอมรับว่าที่เฉินยู่ชิงพูดก็เป็นความจริง

พวกเขากำลังสูญเสียเงินจำนวนมากในขณะนี้ เดิมทีก็จนปัญญาที่จะเป็นศัตรูของเฟิงซื่อกรุ๊ป

"ได้ เรื่องนี้ฉันจะมอบให้คุณไปจัดการ ถึงอย่างไรพวกคุณก็เคยติดต่อกับอีกฝ่ายมาก่อน สะดวกที่จะหาคน"

เฉินยู่ชิงไม่ปฏิเสธ

ในความคิดของเขา ก็อดไม่ได้ที่อยากจะได้เงินที่เสียไปกลับคืนมา แล้วยังต้องการสอนบทเรียนให้กับอีกฝ่ายด้วย

แต่ใครจะคิด ทางด้านเขานี้เพิ่งจะส่งคนไปติดต่ออีกฝ่าย ก็ได้รับรายงานจากลูกน้องกลับมา

"ประธานเฉิน เราจบสิ้นแล้ว ผู้รับผิดชอบเซนต์เดโบพอเราลงนามข้อตกลงด้วยเสร็จ ก็หอบเงินหนีไปแล้ว"

เฉินยู่ชิงได้รับข่าวนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นตึงเครียด

หลังจากที่เขาวางสาย ก็ไปหามู่เฉาเกอทันที

มู่เฉาเกอได้รับข่าว ใบหน้าก็มืดมนถึงขีดสุด

"แจ้งตำรวจ! แจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้"

เธอเปลี่ยนสมองอย่างรวดเร็ว พยายามที่จะให้สูญเสียน้อยที่สุด

แต่ไม่กี่วันต่อมา พวกเขาก็มาไม่ได้พบแม้แต่เงาของอีกฝ่าย

ข่าวลือจากภายนอกยิ่งโหมกระหน่ำ นักข่าวไม่น้อยก็มารุมล้อมมู่เฉาเกอ