บทที่ 415 จงใจวางกับดัก

เฟิงจิ่งเหยาได้ยิน จึงสังเกตแบบร่างอย่างละเอียดอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจการออกแบบ แต่ยังทำให้เขามองปัญหาสองจุดออกจริงๆ

"การออกแบบของคุณตรงนี้กับทางด้านนี้ยิ่งทำให้เสื้อผ้าดูสลับซับซ้อน ถึงแม้จะเพิ่มเข้าไป ทำให้เสื้อผ้าดูทันสมัยมากขึ้น แต่ฉันคิดว่าชุดนี้เป็นสไตล์ที่คล่องตัว เรียบง่ายไม่ดีกว่าหรอ?

กู้ฉางฉิงได้ฟังคำพูดของเขา ก็ดูการออกแบบของตนเองอีกครั้ง ก็เป็นเรื่องจริง

เพื่อให้การออกแบบมีสีสัน ก็เพิ่มองค์ประกอบเข้าไปในการออกแบบเดิม แม้ว่าเสื้อผ้าจะดูสบายๆ แต่ก็รู้สึกว่ามีลูกเล่น

"ฉันรู้แล้วว่าปัญหาอยู่ที่ไหน ขอบคุณคุณนะ!"

เธอมองเฟิงจิ่งเหยาด้วยแววตาเป็นประกาย ตื่นเต้น แล้วเป็นฝ่ายจูงเฟิงจิ่งเหยาเอง

เพียงแค่สัมผัสกับความเย็นเล็กน้อย ทว่าทำให้เฟิงจิ่งเหยาตกตะลึง

เขาเหล่มองผู้หญิงที่รีบหันไปสนใจแบบร่าง ก็ไม่รู้ว่าเขาเข้าใจผิดหรือเปล่า

ช่วงเวลานี้ เขารู้สึกตลอดว่าทัศนคติของกู้ฉางฉิงที่มีต่อเขาเปลี่ยนไป ใกล้ชิดยิ่งขึ้นกว่าเดิม ดูผ่อนคลาย

บางครั้งทั้งสองก็เข้ากันได้ดีเหมือนสามีภรรยา

เขาคิดแล้ว ก็อดหัวเราะไม่ได้

นี่มันอะไรกัน?

เดิมทีพวกเขาก็เป็นสามีภรรยากัน ไม่จำเป็นจะต้องเหมือน

เขาส่ายหัว หันกลับไปอาบน้ำ

จากนั้นก็อ่านหนังสืออยู่ในห้องคนเดียว อีกคนก็แก้ไขแบบร่างอยู่ที่โต๊ะทำงาน

ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน แต่ภาพนั้นทำให้คนดูสบายใจ

ดึกแล้ว ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะกู้ฉางฉิงอยู่ใกล้ๆหรือเปล่า ในอากาศยังคงมีกลิ่นของเธอส่งออกมา เฟิงจิ่งเหยาดูหนังสือก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว

กู้ฉางฉิงทำงานเสร็จ เห็นเฟิงจิงเหยาหลับโดยเอาหลังพิงหัวเตียง ใบหน้าหล่อเหลาถูกคลุมด้วยหนังสือ

"ทำไมคนคนนี้ถึงได้หลับไปแบบนี้?"

เธอบ่นพึมพำ เดินเข้าไปคิดจะขยับเฟิงจิ่งเหยา

ใครจะคิดเพิ่งจะถูกตัวคน เฟิงจิ่งเหยาก็ถูกปลุกให้ตื่น

เห็นเขาลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยแววตาสังหาร ทำให้กู้ฉางฉิงตกตะลึง

แต่ตอนนี้เฟิงจิ่งเหยาเห็นแล้วว่าคนข้างๆเป็นใคร ก็เก็บความดุร้ายออกไปทันที เอาคนเข้ามาได้อ้อมกอด

"ขอโทษนะ ทำให้คุณตกใจ"

กู้ฉางฉิงสติกลับมา พิงอยู่ตรงอกเฟิงจิ่งเหยา พูดออกมาตรงๆ

เธอไม่คิดว่าเฟิงจิ่งเหยาจะตกใจขนาดนี้ แต่นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นหลายวันมานี้ เธอก็เข้าใจ

"ไม่เป็นไร"

เธอส่ายหัวแล้วพูด ดิ้นรนอยากจะลุกขึ้น แต่เอวก็ถูกจับไว้ไม่ปล่อย ทำให้เธอมองอย่างสงสัย

"ทำไมหรอ?"

เฟิงจิ่งเหยาก้มลงไปมองเธอ ความลึกซึ้งในดวงตาทำให้เธอตกใจ

"คุณทำงานเสร็จแล้วหรอ?"

เฟิงจิ่งเหยาไม่ได้ตอบกลับ แต่ถามเรื่องอื่น

"ก็เกือบแล้ว เหลือตกแต่งอีกหน่อย ฉันคิดว่าจะไปอาบน้ำแล้วค่อยมาทำ"

กู้ฉางฉิงพูดจบ คนทั้งคนก็พุ่งทะยานขึ้นมา

เธอตกใจจนโอบคอเฟิงจิ่งเหยา มองเขาด้วยใบหน้าสงสัย

"เวลาดึกแล้ว ทำไม่เสร็จ พรุ่งนี้ก็ค่อยทำ ฉันจะช่วยคุณอาบน้ำ"

พูดจบ เฟิงจิ่งเหยาพากู้ฉางฉิงไปที่ห้องน้ำ

กู้ฉางฉิงได้ยินคำนี้ ก็เดาได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เธอไม่ได้คัดค้าน กลับเขินอายฝังศีรษะลงในอ้อมกอดของเฟิงจิ่งเหยา

ทว่าไม่รู้ ท่าทางเขินอายนี้ทำให้เฟิงจิ่งเหยายิ่งปากคอแห้งผาก

เขารีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นาน ด้านในก็มีเสียงครวญครางที่ทำให้คนหน้าแดงใจสั่น