บทที่ 417 เป็นปรปักษ์อย่างมาก

สองสามวันต่อมา วันเวลากลับสู่ความสงบ

เรื่องของตระกูลมู่กับตระกูลเฉินก็เปลี่ยนแปลงไป ค่อยๆถูกชาวเน็ตลบลืม

วันนี้ ถึงเวลาที่จะต้องส่งต้นฉบับ

กู้ฉางฉิงหยิบภาพวาดต้นฉบับที่เฟิงจิ่งเหยาช่วยตรวจสอบไปที่บริษัท

หลังจากที่ถึงบริษัท เธอก็ตรงไปที่ห้องทำงานของผู้จัดการใหญ่

ในห้องทำงาน จี้อี้นั่งอยู่ด้านในแล้ว เห็นกู้ฉางฉิงที่มาสาย สีหน้าก็ไม่พอใจอย่างมาก

"รู้ว่าวันนี้เป็นวันส่งต้นฉบับ นักออกแบบกู้ยังมาสานขนาดนี้ ก็ไม่กลัวเรื่องจะล่าช้าเสียเวลาหรอ?"

เธอต่อว่าหาเรื่องกู้ฉางฉิง

กู้ฉางฉิงเม้มปาก ไม่ได้สนใจ

"ขอโทษด้วย ผู้จัดการใหญ่ ตอนออกจากบ้านรถติดเล็กน้อย เลยสายนิดหน่อย นี่ต้นฉบับการออกแบบของฉัน"

เธอหยิบภาพต้นฉบับการออกแบบในกระเป๋าถือส่งให้หลี่ม่านตรวจสอบ

หลี่ม่านไม่ได้พูดอะไร เอามาตรวจดู ทำให้จี้อี้อึดอัดใจ

เป็นธรรมที่เธอจะรู้ว่าทำไมหลี่ม่านถึงไม่คิดเล็กคิดน้อย

ไม่ใช่เพราะอาศัยตำแหน่งลูกสะใภ้ตระกูลเฟิงหรอกหรอ

เธอคิดเสร็จ ในแววตาก็เต็มไปด้วยความริษยา

รอก่อนเถอะ ไม่ช้าก็เร็วเธอจะทำให้หล่อนเสียตำแหน่งนี้ไป

กู้ฉางฉิงไม่รู้ความคิดร้ายกาจในใยของเธอ แตยังสังเกตได้ถึงสายตาที่ชั่วร้ายของเธอ

เธอขมวดๆคิ้ว ไม่เข้าใจว่าจี้อี้ถึงเป็นปรปักษ์กับเธอมากขนาดนี้ ว่ากันตามเหตุผลเธอก็ไม่ได้ทำให้หล่อนขุ่นข้องหมองใจแต่อย่างใด

เธอคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ทางด้านหลี่ม่านนั้นก็ตรวจแบบร่างเสร็จ

"ทั้งสองคนออกแบบได้ดี ดูมีสไตล์ ตอนบ่ายพวกคุณก็ส่งไปที่บริษัทของอีกฝ่าย บอกความคิดในการออกแบบของพวกคุณ"

เธอวางภาพวาดต้นฉบับแล้วจัดการให้ทั้งสองคน

จี้อี้ไม่สบายใจเล็กน้อย ในความคิดของเธอ กู้ฉางฉิงเป็นแค่นักออกแบบบ้านนอกๆ จะเทียบกับผลงานของเธอได้อย่างไร

อย่างไรก็ตามเมื่อเธอเหลือบมองภาพวาดต้นฉบับของกู้ฉางฉิง ชั่วขณะก็รู้สึกเหมือนโดนตบหน้า

บนภาพวาดต้นฉบับ ชุดที่เป็นสไตล์คล่องตัวดูดีเข้าตา

ในความคิดเป็นกลาง การออกแบบนี้ดีจริงๆ ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนเรียบง่าย แต่ส่วนบนของชุดนี้ ไม่ว่าใครก็สามารถมองเสน่ห์เฉพาะตัวออกได้

ชั่วขณะ ในใจเธอที่ดูถูกกู้ฉางฉิงก็ลดลง

"ได้ งั้นตอนบ่ายนักออกแบบกู้จะเดินทางไปกับฉัน หรือจะแยกกันเดินทาง?"

เธอหยิบต้นฉบับการออกแบบกลับมา ก็หันไปถามกู้ฉางฉิง

กู้ฉางฉิงลังเลนิดหน่อย ในท้ายที่สุดก็เลือกที่จะไปคนเดียว

ถึงอย่างไรจี้อี้ก็ไม่ชอบเธอ ยากที่จะรับประกันได้ว่าทั้งสองคนอยู่ด้วยกันจะทะเลาะกันในเรื่องเล็กน้อย เมื่อถึงเวลาก็จะกระทบกับชื่อเสียงของบริษัท

จี้อี้เดาคำตอบของเธอได้ ยิ้มๆเล็กน้อย พูดว่า : "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นฉันก็ไปก่อน"

พูดจบ เธอก็หันออกไป

กู้ฉางฉิงมองภาพเธอที่จากไป นึกถึงตอนบ่ายที่ยังต้องอธิบาย เธอจำเป็นต้องจัดระเบียบต้นฉบับเล็กน้อย ก็เลยขอตัวออกไป

หลี่ม่านจะไม่เห็นความขัดแย้งระหว่างคนทั้งสองได้อย่างไร ก็ได้แต่หวังว่าการส่งต้นฉบับในตอนบ่ายจะราบรื่น

แต่ในความเป็นจริงกำหนดให้เธอล้มเหลว

จี้อี้กลับมาถึงห้องทำงาน นั่งครุ่นคิดอยู่บนเก้าอี้ทำงาน

เพราะว่าการดูถูกก่อนหน้านี้ เธอไม่คิดว่าการออกแบบของกู้ฉางฉิงจะเหนือกว่าเธอ แต่หลังจากที่ดูต้นฉบับจริงๆแล้ว ความคิดของเธอก็สั่นคลอนอยู่ในใจ

การออกแบบของกู้ฉางฉิงเหมาะกับความต้องการของบริษัทฝ่ายตรงข้ามเป็นอย่างมาก พูดตามเหตุผล มีความเป็นไปได้มากกว่า

แต่ถ้าบริษัทฝ่ายตรงข้ามเลือกต้นฉบับของกู้ฉางฉิง ผู้จัดการอย่างเธอก็จะกลายเป็นตัวตลกอย่างแท้จริง

นึกถึงตรงนี้ ในแววตาจี้อี้ก็ประกายความเยือกเย็น

เธอจะไม่ยอมให้ตัวเองกลายเป็นตัวตลกอย่างแน่นอน!

เธอนั่งลงที่ห้องทำงานด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ก็ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เธอก็คล้ายกับคิดได้ถึงอะไร จึงหยิบมือถือแล้วต่อสายไปที่เบอร์หนึ่ง