บทที่ 450 ไม่รับการข่มขู่ของเธอ

กู้ฉางฉิงโกรธอย่างมาก กัดฟันพูดอย่างโมโหว่า : "นอกจากพวกคุณจะเอาแม่ฉันมาข่มขู่แล้ว ไม่สามารถทำอย่างอื่นได้แล้วใช่ไหม?"

กู้ฉางซินหัวเราะเยาะตอบกลับว่า : "ข่มขู่อย่างอื่น จะได้ผลดีหรอ?"

กู้ฉางฉิงถูกตอกหน้ากลับ

จริงๆ ไม่มีอะไรจะมีประโยชน์ไปกว่าแม่ของเธอ

ยังไม่รอให้เธอได้โต้แย้งกลับไป กู้ฉางซินก็พูดอักครั้ง : "จำไว้ ฉันให้เวลาคุณแค่วันเดียวในการโน้มน้าวเฟิงจิงเหยา!"

กู้ฉางฉิงบีบโทรศัพท์แน่น : "เรื่องนี้ฉันไม่สามารถทำได้"

เธอปฏิเสธตรงๆ กู้ฉางซินก็ไม่โกรธ

"ดูเหมือนว่าคุณไม่ค่อยให้ความสำคัญกับแม่ของคุณเท่าไหร่นัก"

เธอพูดเหมือนจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม ทำให้ในใจกู้ฉางฉิงมีลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา

เป็นไปอย่างที่คิด วินาทีต่อไปก็ได้ยินความเลือดเย็นของเธอ : "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันจะให้คนโยนแม่คุณออกไปตอนนี้เลย!"

"คุณกล้าหรอ!" กู้ฉางฉิงตวาดเสียงดัง

"คุณรู้สึกว่าฉันไม่กล้าหรอ?"

กู้ฉางฉิงหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา

กู้ฉางฉิงตกตะลึง ใช่สิ เธอมีอะไรที่ไม่กล้า?

เธอเม้มๆปาก ในที่สุดก็ขอประนีประนอม

"ช่วยคุณพูดโน้มเฟิงจิ่งเหยามันเป็นไปไม่ได้ เพียงแต่ฉันช่วยพวกคุณนัดเวลาได้ ให้กู้หงเซินไปคุยกับเขาด้วยตนเอง"

กู้ฉางซินไม่พอใจกับผลลัพท์นี้

เพียงแต่ยังไม่รอให้เธอพูด กู้ฉางฉิงก็ตัดคำพูดด้านหลังของเธอ

"ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ก็ไม่ต้องเอาแม่ฉันมาข่มขู่ อยากมากทุกคนก็แค่ตายด้วยกันทั้งสองฝ่าย ดูว่าความสูญเสียของฉันยังมีผลต่อตระกูลกูของพวกคุณด้วย!"

กู้ฉางซินโกรธมาก แต่เพื่อแผนการใหญ่ เลยจำใจต้องไม่รับการข่มขู่ของเธอ

"อย่าลืมคำพูดของคุณ ฉันต้องการพบคนโดยเร็วที่สุด!"

เธอพูดจบ ก็วางสายไปทันที

กู้หงเซินเห็นเธอสีหน้าผิดปกติ ก็ถามอย่างห่วงใย : "เป็นยังไง เธอเห็นด้วยไหม?"

กู้ฉางซินพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม : "หลังจากผ่านเรื่องนี้ไปแล้ว กู้ฉางฉิงติ้งได้รับการสั่งสอน กล้าดียังไงมาข่มขู่ฉัน!"

กู้หงเซินเห็นเช่นนี้ สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นมา

"เธอพูดอะไร?"

กู้ฉางซินพูดการสนทนาในโทรศัพท์คร่าวๆ กู้หงเซินฟังจบใบหน้าก็มืดครึ้ม

"ตอนนี้ไม่สะดวกที่คุณจะออกหน้า รอให้เรื่องราวจบลง ฉันจะจัดการให้ เธอดื้อรั้นมากขึ้นเรื่อยๆจริงๆ ดูเหมือนว่าจะลืมไปว่าใครเป็นผู้นำหลักของเกมส์"

กู้ฉางฉิงไม่รู้สิ่งเหล่านี้ หลังจากเธอวางสายไป ก็เริ่มคิดว่าจะโน้มน้าวให้เฟิงจิ่งเหยาไปพบกู้หงเซินได้อย่างไร

ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้เฟิงจิ่งเหยาก็เคยบอกกับเธอแล้ว การร่วมมือกับบริษัทนี้จะไม่พิจารณาในขณะนี้

ก็เพราะว่าเรื่องนี้ เธอเหม่อลอยเล็กน้อยในเวลาทานอาหารมื้อค่ำ

เป็นธรรมดาที่เฟิงจิ่งเหยาจะเห็น

แต่ก็ไม่ได้ไต่ถามทันที รอให้ทานอาหารเสร็จ พากู้ฉางฉิงไปเดินเล่นที่สวนแล้วเอ่ยถามว่า : "มีเรื่องอะไรในใจใช่ไหม? ดูคุณไม่มีความสุขเลย"

กู้ฉางฉิงได้ยิน ก็หันไปมองผู้ชายข้างๆ ไม่คิดว่าจะชนเข้ากับแววตาที่ลึกซึ้ง

"มีเรื่องบางเรื่อง ไม่รู้ว่าควรจะจัดการอย่างไรดี"

เธอเม้มปาก คิดถึงเรื่องนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องบอกเขา พูดกับเขาตอนนี้เลยน่าจะดีกว่า

"เรื่องอะไรหรอ?"

กู้ฉางฉิงพูดถึงข้อเรียกร้องของกู้หงเซินออกมาโดยไม่ได้ปิดบัง

"พ่อของฉันบอกว่าเขาติดต่อกับผู้รับผิดชอบของญ่าหวงกรุ๊ป หวังว่าคุณจะสามารถมีส่วนร่วมในความร่วมมือได้ เลยให้ฉันพูดชักชวนคุณไปพบกับผู้ที่รับผิดชอบนั่น"

เฟิงจิ่งเหยาฟังจบ ก็ขมวดคิ้วแน่น ในใจก็งุนงงอย่างต่อเนื่อง