บทที่ 523 นำมาเซอร์ไพรส์คุณ

ในห้องจัดเลี้ยง เฟิงจิ่งเหยาพูดคุยอยู่กับพวกผู้จัดการใหญ่

เดิมทีเขากังวลว่ากัฉางซินจะเบื่อ คิดจะให้เธอไปที่บริเวณอาหารเพื่อทานอะไรก่อน ผลคือเขาเห็นกู้ฉางซินคุยกับแขกคนอื่นๆอย่างสบายใจ

พอดีกับที่เขารู้สึกประหลาดใจ เสียงพูดคุยหัวเราะก็ดังขึ้นข้างหู

"คุณชายซวน"

"คุณชายซวนมาได้อย่างไร?"

แขกเหรื่อที่อยู่รอบๆเฟิงจิ่งเหยาทยอยกันทักทายซวนจิ่งยู่

"ฉันได้ยินลักษณะท่าทางที่สง่างามของประธานเฟิงมาตลอด เลยอยากรู้จักประธานเฟิงเป็นพิเศษ"

ซวนจิ่งยู่ยืนมือล้วงกระเป๋าสบายๆอยู่ตรงหน้าเฟิงจิ่งเหยา เขามองพิจารณาเฟิงจิ่งเหยาจากล่างขึ้นบน

ไม่ต้องบอกเลย ยัยเด็กบ้านั่นสายตาก็ไม่เลว ผู้ชายตรงหน้านี้……โดดเด่นยอดเยี่ยมอย่างมาก แต่ก็ยังเทียบกับเขาไม่ได้หรอก

เขาคิดอย่างหลงตัวเองในใจ ยื่นมือออกไปโดยไม่เข้าใจมารยาท : "ประธานเฟิง ได้ยินชื่อเสียงคุณมานาน"

"คุณชายซวน"

เฟิงจิ่งเหยาพยักหน้าอย่างเย็นชา เขายื่นมือออกไปสัมผัสมือของซวนจิ่งยู่เล็กน้อยแล้วเก็บกลับมา

ซวนจิ่งยู่หรี่ตา เขาจ้องมองเฟิงจิ่งเหยาไม่กี่วินาที ฉับพลันก็หัวเราะเบาๆ : "นายท่านเฟิงจริงจังจริงๆเลย เย็นชาแบบนี้ ไม่รู้ว่าผู้หญิงของคุณทนรับได้ยังไง"

เมื่อเขาพูดคำนี้ออกมา แขกโดยริบก็พากันงุงงง

คุณชายซวน คุณไม่ได้มาคุยกับประธานเฟิงเกี่ยวกับเรื่องบริษัทหรอ? ทำไมหัวข้อสนทนาจึงเฉไฉไปหาภรรยาของคนอื่นล่ะ? อีกทั้งยังพูดเจาะจงขนาดนั้น

คิดจบ พวกเขาก็พากันมองไปที่ซวนจิ่งยู่

สีหน้าเฟิงจิ่งเหยาไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่คิ้วขมวดขึ้นมานิดๆ : "คุณชายซวนต้องการจะแสดงออกว่าอะไร?"

"ไม่ได้ต้องการแสดงออกอะไ ก็แค่แปลกใจมาก ใช่สิ ได้ยินมาว่าประธานเฟิงแต่งงานกับผู้หญิงที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง ดูๆแล้วหลังแต่งงานคงต้องมีชีวิตที่มีสีสันอย่างแน่นอน"

ซวนจิ่งยู่มองเฟิงจิ่งเหยาอย่างมีความหมายลึกซึ้ง เพียงแต่คำใบ้ในคำพูดของเขาเฟิงจิ่งเหยาฟังไม่เข้าใจเลย

"คุณชายซวนดูเหมือนคุณจะอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับภรรยาของฉันมากเลยนะ?"

เฟิงจิ่งเหยาสีหน้าเคร่งขรึมลงเล็กน้อย จ้องมองซวนจิ่งยู่อย่างหงุดหงิด

ผู้ชายคนนี้พูดจาอะไรก็ไม่พ้นกู้ฉางซินเลย ไม่ใช่ว่าเป็นคนรักเก่าของผู้หญิงคนนั้นอีกนะ?

นึกถึงตรงนี้ ความเยือกเย็นก็รวมตัวกันในแววตาของเฟิงจิ่งเหยา

บรรยากาศโดยรอบก็นิ่งไม่ไหวติงขึ้นมาเล็กน้อย พวกแขกเหรื่อสังเกตได้ถึงบรรยากาศในการปะกันของคนทั้งสอง ก็ต่างมองหน้ากัน แล้วถอยหลังออกไป

ซวนจิ่งยู่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเฟิงจิ่งเหยา เพียงแต่เขาไม่ได้สนใจ

เขาชำเลืองมองกู้ฉางซิน หัวเราะเบาๆ พูดว่า : "หึ ประธานเฟิงพูดตลกแล้ว ฉันจะรู้จักคุณหนูใหญ่ผู้สง่างามของตระกูลกู้ได้อย่างไร ฉันไม่ชอบคนที่เย่อหยิ่งอำนาจบาตรใหญ่ประเภทคุณหนูใหญ่นี่หรอก แต่ฉันชอบผู้หญิงที่อ่อนโยนมานะบากบั่นไม่ย่อท้อ"

เฟิงจิ่งเหยาขมวดคิ้ว มักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างในคำพูดของชายคนนี้ แต่เขาก็ฟังไม่ออก

"เช่นนั้นก็ขอให้คุณสมความปรารถนาแล้วกัน"

"ขอบคุณสำหรับคำอวยพร"

ซวนจิ่งยู่ยกยิ้มอย่างเย็นชา

เฟิงจิ่งเหยาพยักหน้า หันกลับเตรียมจะไปหากู้ฉางซิน

เวลานี้ จู่ๆซวนจิ่งยู่ก็เรียกเขา : "ประธานเฟิง คุณเชื่อไหมว่ามีคนที่หน้าตาเหมือนกันทุกประการในโลกใบนี้?"

เฟิงจิ่งเหยาสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าซวนจิ่งยู่จะถามคำถามแปลกๆเช่นนี้ไปทำไม แต่ยังคงพยักหน้าอย่างเย็นชา : "เชื่อสิ"

"เดิมทีประธานเฟิงก็เชื่อด้วย"

ซวนจิ่งยู่มองเฟิงจิ่งเหยาอย่างประหลาดใจ

"คุณชายซวนตกลงต้องการพูดอะไร?"