บทที่ 526 ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว

#บริษัทภายใต้การบริหารของเฟิงซื่อกรุ๊ปหลายแห่งถูกอายัดการประกอบกิจการเพื่อตรวจสอบ#

#ตามข้อมูลที่แสดง เฟิงซิ่กรุ๊ปหลบเลี่ยงภาษีสามพันล้านในห้าปี#

#หุ้นของเฟิงซื่อกรุ๊ปตกลงมาก อดีตผู้นำในอุตสาหกรรมใกล้จะล้มละลาย#

แต่ละข่าวบนอินเตอร์เน็ตโจมตีจิตใจของเฟิงซื่อกรุ๊ปโดยตรง พวกผู้ถือหุ้นที่ถือหุ้นในตลาดหุ้นต่างพากันวิ่งไปที่เฟิงซื่อกรุ๊ปเพื่อโจมตี ผู้ถือหุ้นแต่ละคนก็ตามกันมาอย่างสับสนอลหม่าน หารือเกี่ยวกับการแก้ปัญหาไปด้วยจัดการเรื่องต่างๆเพื่อปลอบขวัญนักลงทุนภายนอกและความคิดเห็นบนอินเตอร์เน็ตไปด้วย

ห้องประชุมชั้นบนสุดของเฟิงซื่อกรุ๊ป บรรยากาศเคร่งเครียดอย่างมาก ผู้ถือหุ้นทุกคนสีหน้าเคร่งขรึม

"ท่านประธานกรรมการ ท่านประธานจะกลับมาเมื่อไหร่?"

"ท่านประธานกรรมการ เรื่องการเก็บภาษีนี้แล้วก็บัญชีท้ายที่สุดแล้วเกิดอะไรขึ้น?"

"ใช่ ทำไมหลีกเลี่ยงภาษีเยอะขนาดนี้ บัญชีที่ให้เราทุกๆปีสรุปแล้วเป็นของจริงหรือปลอม?"

พวกผู้ถือหุ้นต่างถามนายท่านเฟิง สีหน้าพวกเขามีความกระวนกระวายและโกรธ

ถ้าการเก็บภาษีมีปัญหาจริงๆ นี่ไม่ได้หมายความว่าบัญชีที่พวกเขาดูทุกๆปีเป็นของปลอมหรอกหรอ และรายได้ต่อปีของพวกเขาก็เป็นของปลอมเช่นกัน

"ทุกท่าน เรื่องการเก็บภาษีเป็นการสร้างเรื่องขึ้นมาอย่างแน่นอน ทุกๆปีบริษัทมีโครงการเท่าไหร่ ผลกำไรเท่าไหร่ มีการระบุไว้อย่างชัดเจนในใบเสร็จ ชัดเจนและตรงไปตรงมา สิ่งเหล่านี้ปีที่ผ่านๆมาพวกคุณก็ส่งคนมาสุ่มตรวจสอบแล้ว"

นายท่านเฟิงพยายามปลอบขวัญผู้ถือหุ้นทุกคน แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ค่อยดีนัก

"พวกเราส่งคนมาตรวจสอบแล้ว แต่คุณเตรียมทำบัญชีเหล่านี้ไว้ให้เราแล้ว ท้ายที่สุดแล้วมีกลอุบายหรือไม่ใครจะรู้"

"จริง ราคาของสัญญาโครงการเหล่านั้นก็เป็นพวกคุณตระกูลเฟิงคุยกันอยู่ เวินเท่าไหร่พวกคุณก็ยังไม่ได้คำนวณแล้วเขียนออกมา"

"ท่านประธานกรรมการ เรื่องต้องชี้แจงให้พวกเราเร็วที่สุดนะ มิเช่นนั้นอย่าหาว่าพวกเราถอนเงินออกไปโดยไม่คำนึงถึงมิตรภาพเก่าๆไม่ได้นะ"

"คำพูดนี้ฉันเห็นด้วย ผลกำไรทั้งปีนี้ของกรุ๊ปไม่เหมือนในอตีต ให้เรานำเงินออกมาลงทุนมากๆ ฉันสงสัยอย่างมากว่าตระกูลเฟิงของพวกคุณเบียดบังผลประโยชน์เข้ากระเป๋าส่วนตัว"

นายท่านเฟิงชักสีหน้า : "ทุกท่าน เรื่องราวจริงๆยังไม่ออกมา พวกคุณก็ร้อนใจหนีกันกระเจิง ไม่มีเหตุผลกันเกินไปหรือเปล่า?"

เขาพูดจบ ก็กวาดสายตาไปมองผู้ถือหุ้นที่เพิ่งพูดเมื่อกี้นี้ : "ถ้าพวกเราตระกูลเฟิงต้องการเอาผลประโยชน์เข้าตัวเองจริง ก็คงไม่ทิ้งความผิดพลาดไว้ชัดเจนแบบนี้อน่างแน่นนอน!"

ผู้ถือหุ้นทุกคนถูกคำพูดของเขาทำให้ตกตะลึง : "ท่านประธานกรรมการ นี่คุณหมายความว่า……”

นายท่านเฟิงยืดหลังให้ตรง เชิดหน้าพูดว่า : "ไม่ใช่ว่าฉันคุยโวโอ้อวดนะ ถ้าพวกเราตระกูลเฟิงต้องการยักยอกเงิน จะทำโดยไม่ให้รู้ตัว ไม่ให้คนจับได้อย่างเด็ดขาด นอกจากจะมีคนเจตนาพุ่งเป้ามาที่เฟิงซื่อกรุ๊ปของพวกเรา"

พูดถึงตรงนี้ นายท่านเฟิงก็แผ่ซ่านกลิ่นอายของความอันตรายไปทั่วร่างกาย

ผู้ถือหุ้นทุกคนต่างมองหน้ากัน สงสัยต่อคำพูดของนายท่านเฟิง

ถึงอย่างไรในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา เฟิงซื่อกรุ๊ปไม่ได้อยู่โดยปราศจากการโจมตีที่รุนแรงจากฝ่ายตรงข้าม

"ที่ม่านประธานกรรมการพูดก็ถูก เรื่องครั้งนี้ก็มีเลศนัย ความเป็นไปได้ของฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถขจัดออกไปได้"

"มิเช่นนั้น……เราสังเกตการณ์กันอีกครั้งไหม?"

"สังเกตการณ์อีกครั้งก็สังเกตเถอะ แต่ท่านประธานยังไม่กลับมา รอท่านประธานกลับมา ฉันคิดว่าเรื่องนี้น่าจะสามารถให้คำอธิบายแก่เราได้ในเร็วๆนี้"

"เอาเถอะ งั้นก็เป็นเช่นนี้ไปก่อน"

ตัวแทนผู้ถือหุ้นหลายคนหลังจากการอภิปรายสั้นๆแล้ว ก็มีการตัดสินใจ : "ท่านประธานกรรมการ งั้นเอาอย่างนี้เถอะ เรื่องนี้เราชะลอไว้สองสามวันได้ รอให้ฝ่ายอุตสาหกรรมและการพานิชย์ตรวจสอบออกมา แล้วก็รอท่านประธานกลับมา ถึงเวลานั้นเราหวังว่าตระกูลเฟิงจะสามารถให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่เราได้ ไม่กระทบต่อเงินปันผลของเราในช่วงปลายปี"

นายท่านเฟิงพยักหน้า : "นี่แน่นอนอยู่แล้ว พวกคุณเป็นผู้ร่วมมือเก่าที่อยู่กับพวกเราตระกูฃเฟิงมาเป็นสิบกว่าปี ไม่สามารถปฏิบัติต่อพวกคุณอย่างอยุติธรรมอย่างแน่นอน"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา นายท่านเฟิงก็ไปส่งผู้ถือหุ้นทุกคน เขาก็กลับไปที่ฟ้องทำงานของประธานกรรมการอย่างเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ

"พ่อบ้าน ตอนนี้เฟิงจิ่งเหยาถึงไหนแล้ว?"

"คุณชายเข้าเมืองแล้วครับ อีกสิบนาทีจะมาถึงบริษัท"