บทที่ 532 อย่ามาหาเรื่องอีก

กู้ฉางซินเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายๆ เธอหรี่ตาขึ้นมา ยิ้มพูดว่า : "เวลาใกล้จะหมดแล้ว ตาแก่ตระกูลเฟิงนั่นโอนหุ้น 20% ให้ฉัน ให้เรายืมเงิน 500ล้านให้เขา ให้เราหาคนที่มีความน่าเชื่อถือและสามารถนำเงิน 500 ล้านออกมาได้ เขาใช้หุ้นอีก 20% เพื่อมากู้ยืม"

พูดถึงตรงนี้ กู้ฉางซินก็ยกยิ้มอย่างประสงค์ร้าย : "เมื่อถึงเวลาเราจะหาคนมาแอบอ้างเป็นผู้ซื้อ ให้ตาแก่ตระกูลเฟิงนั่นเอาหุ้นออกมา บวกกับหุ้นที่เราได้มาก่อนหน้านี้ จำนวนหุ้นที่ถือเกิน 50% จะเป็นคนถือหุ้นสูงสุดของเฟิงซื่อกรุ๊ปอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น เราสามารถเปลี่ยนเป็นเจ้าของเฟิงซื่อกรุ๊ปได้โดยตรงเลย"

"ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ฉันจะไปหาผู้ซื้อตัวปลอมมาเดี๋ยวนี้เลย"

กู้หงเซินไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นของเขาได้ ทำท่าทางต้องการจะไปจัดการเรื่องเหล่านี้

กู้ฉางซินก็เรียกเขา : "พ่อ ไม่ต้องรีบ เรื่องนี้รอไปอีกสองวัน นี่ยังไม่ถึงวันก็ไปหาคนมาแล้ว ตาแก่ตระกูลเฟิงนั่นจะต้องสงสัยอย่างแน่นอน"

กู้หงเซินตกตะลึง แล้วก็เข้าใจได้ ตบๆหน้าผากอย่างหงุดหงิด : "ที่คุณพูดก็ถูก เรื่องนี้รีบริ้นไม่ได้"

เช่นนี้ ผ่านไปสองวัน กู้ฉางซินก็นำข่าวดีมาบอกนายท่านเฟิงอีกครั้ง

"คุณปู่ ฉันหาคนที่จะให้ยืมเงินได้แล้ว"

กู้ฉางซินวิ่งเข้าไปในห้องทำงานอย่างตื่นเต้น

"อีกฝ่ายเป็นใครล่ะ?"

นายท่านเฟิงแววตาสดใสขึ้นมา

ในสองวันนี้เขาไม่ได้ฝากความหวังไว้กับกู้ฉางซิน ฉันพาเฟิงซู่ไปหาอดีตเพื่อนมากมาย แต่มีน้อยมากที่สามารถช่วยได้

เพียงแต่เขาก็เข้าใจ เงิน500 ล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เป็นไปไม่ได้ที่บริษัทขนาดใหญ่จะมีเงินทุนหมุนเวียนที่ไม่ได้ใช้งานมากขนาดนี้

"อีกฝ่ายเป็นนักธุรกิจต่างชาติในบริษัทของพ่อฉัน เขายินดีที่จะให้ 500 ล้าน"

กู้ฉางซินบอกข้อมูลที่เธอรู้ออกมา แต่นายท่านเฟิงก็สงสัยเล็กน้อย

เดิมทีเขาคิดว่าคนที่ตระกูลกู้หาจะมาจากเมืองหลวง คาดไม่ถึงว่าจะเป็นนักธุรกิจต่างชาติ นี่เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของเขา ทำให้เขาไม่ไว้ใจเล็กน้อย

ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่กิจการที่คุ้นเคย เขากังวลว่าอีกฝ่ายจะเกิดความทะเยอทะยานหรือยากที่จะควบคุม

"คุณสมบัติอีกฝ่ายน่าเชื่อถือใช่ไหม?"

"คุณปู่วางใจเถอะ คนคนนี้เป็นหุ้นส่วนยาวนานของกู้ซื่อเรา เข้าใจได้อย่างชัดเจน"

กู้ฉางซินฟังออกว่านายท่านเฟิงสงสัย อธิบายด้วยแววตาเป็นประกายว่า : "แน่นอน ถ้าคุณปู่ไม่ไว้วางใจนักธุรกิจต่างชาติ ฉันจะตรวจสอบกับพ่อของฉันอีกทีเพื่อดูว่ามีใครบ้างในประเทศที่ยินดีจะให้ยืมเงิน เพียงแต่ต้องช้าหน่อย ถึงอย่างไรเรื่องราวครั้งนี้ของตระกูลเฟิงเราก็ใหญ่หลวงเหลือเกิน คนในประเทศมีไม่น้อยหลีกเลี่ยงที่จะเกี่ยวข้องกับเรา"

ดูเหมือนเธอใจดีที่จะเสนอตัวช่วยตามหาคนให้ แต่กำลังเตือนนายท่านเฟิงว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาผู้ให้ยืมเงิน

นายท่านเฟิงฟังจุดประสงค์ในคำพูดของเธอออก หลังจากที่คิดๆดูแล้ว ก็ตัดสินใจในใจ : "ฉางซิน ฉันว่าไม่ต้องรบกวนคุณแล้ว นักธุรกิจต่างประเทศก็ต่างประเทศ เวลาตอนนี้รอไม่ได้แล้ว ให้จิ่งเหยาออกมาก่อนค่อยว่ากัน"

กู้ฉางซินได้คำตอบที่ต้องการ ก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ : "งั้นคุณปู่อยากพบคนตอนนี้ หรือตอนเย็น"

"ตอนนี้เลย"

นายท่านเฟิงร้อนใจที่จะช่วยคน กู้ฉางซินก็ไม่ได้พูดอะไร เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและเริ่มติดต่อกับหุ้นส่วนนักธุรกิจต่างชาติคนนั้น

หนึ่งชั่วโมงต่อมา นักธุรกิจต่างชาติก็มาถึง

เพราะกู้ฉางซินได้บอกกับนักธุรกิจต่างชาติคนนี้ไว้แล้ว นายท่านเฟิงก็ทำความเข้าใจใหม่อีกครั้งแล้วก็เพิ่มเติมองค์ประกอบอีกนิดหน่อย แล้วเซ็นสัญญาข้อตกลงกับนักธุรกิจต่างชาติ

พร้อมกับเซ็นต์สัญญาเสร็จแล้ว ท้ายที่สุดนายท่านเฟิงก็ได้รับเงิน 500 ล้านหยวน

เขาเรียกเฟิงซู่มา สั่งให้เฟิงซู่เอาเงินสามพันล้านไปประกันตัวเฟิงจิ่งเหยาทันที

เฟิงซู่รู้เรื่องที่นายท่านยืมเงิน ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก หยิบเช็คธนาคารแล้วออกไป

"คุณปู่ ในเมื่อจิ่งเหยาจะออกมาแล้ว ฉันกลับไปเตรียมการก่อนนะ สองสามวันนี้ที่จิ่งเหบาอยู่ด้านในเกรงว่าจะกินไม่ได้ นอนไม่หลับ"

บนใบฟน้าของนายท่านเฟิงแฝงไปด้วยรอยยิ้มอย่างผ่อนคลายที่ช่วงหลายวันมานี้ไม่เคยมีมาก่อน "คุณมีกะจิตกะใจ กลับไปเถอะ"