บทที่ 534 ตระกูลเฟิงวุ่นวายจริงๆ

นายท่านเฟิงเห็นการเย้ยหยันบนใบหน้าของกู้ฉางซิน ไม่สามารถทนต่อการกระตุ้นนี้ได้อีกต่อไป สองตากลอกกลับแล้วเป็นลมไป

"พ่อ พ่อ! รีบเรียกรถพยาบาลเร็ว"

เฟิงซู่ประคองนายท่านเฟิง ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ

เวลานี้ผู้ถือหุ้นคนอื่นๆก็ได้สติจากเหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อกี้นี้ รีบติดต่อเรียกรถพยาบาล ห้องประชุมวุ่นวายไปชั่วขณะ มีเพียงกู้ฉางซินเท่านั้นที่นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างสงบ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถพยาบาลก็มา เฟิงซู่ก็ตามเจ้าหน้าที่พยาบาลส่งนายท่ายเฟิงไปโรงพยาบาล ในที่สุดห้องประชุมที่วุ่นวายก็สงบลง

พวกผู้ถือหุ้นมองหน้ากัน : "ผู้ถือหุ้นเฉิน ตอนนี้เราจะทำอย่างไรดี? จะเลิกประชุมหรือรอผู้จัดการใหญ่เฟิงมากลับมาจัดการ?"

"วันนี้ก็ประชุมแค่นี้เถอะ รอประธานกรรมการฟื้นแล้ว ดู้ว่าพวกเขาจะจัดการเรื่องกรุ๊ปอย่างไร"

ผู้ถือหุ้นเฉินอาวุโสสุดในผู้ถือหุ้น ตอนนี้ไม่มีผู้นำแล้ว ไม่สามารถจัดการเรื่องราวได้ด้วยตนเองได้

"โอเค งั้นวันนี้แค่นี้"

ผู้ถือหุ้นทุกคนพยักหน้าแล้วเตรียมจะออกไป

กู้ฉางซินหรี่ตาขึ้นอย่างอันตราย : "ทุกท่าน พวกคุณลืมอะไรกันไปหรือเปล่า?"

ผู้ถือหุ้นคนอื่นๆจึงมีปฏิกิริยาตอบกลับมา ว่าในห้องประชุมยังมีคนอีกคนอยู่

"คุณกู้มีเรื่องอะไรหรอ?"

ผู้ถือหุ้นเฉินโกรธที่กู้ฉางซินทำให้นายท่านเฟิงต้องเข้าโรงพยาบาล สีหน้าก็เย็นชาอย่างมาก

กู้ฉางซินมองเขาด้วยสีหน้าที่ไม่อาจคาดเดาได้ มองเขาแล้วกวาดสายตามองผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ : "ถึงแม้ว่าท่านประธานกรรมการจะอยู่โรงพยาบาล แต่ทุกท่านอย่าลืมสิ เขาไม่ใช่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของกรุ๊ปอีกต่อไปแล้ว เรื่องของกรุ๊ปตระกูลเฟิงไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบต่อไปแล้ว"

พูดคำนี้ออกมา ผู้ถือหุ้นต่างมองหน้ากันไปมา

"คุณกู้พูดเช่นนี้ก็ถูก ปัจจุบันคุณกู้เป็นหุ้นส่วนใหญ่ที่สุดของกรุ๊ป ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นประธานกรรมการคนใหม่โดยอัตโนมัติ อีกอย่างตอนนี้ประธานกรรมการก็ป่วยอยู่ ก็ดูแลเรื่องงานของถภายในกรุ๊ปไม่ได้ เราก็ไม่สามารถเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ ก็จะสามารถสูญเสียผลประโยชน์ของเราเองนะ"

มีผู้ถือหุ้นเสี่ยวปลุกปั่นผู้ถือหุ้นในกลุ่มที่เงียบอยู่

คำพูดนี้ของเขาโดนใจผู้ถือหุ้นจำนวนมาก อย่างไรเสียที่เขาพูดก็ไม่ผิด ผลประโยชน์ตัวเองสำคัญที่สุด

"ผู้ถือหุ้นเฉิน มิเช่นนั้นเรานั่งลงดูก่อนว่าคุณกู้จะว่าอย่างไร?"

"ประธานกรรมการก็ป่วยแล้ว ประธานเฟิงก็ยังไม่ออกมา เกรงว่าเดิมทีตระกูลเฟิงก็ไม่มีกะจิตกะใจที่จะสนใจเรื่องกรุ๊ปหรอก ปล่อยให้กรุ๊ปเสียหายต่อไปไม่ได้แล้วนะ"

"ใช่ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถมีปัญหาเรื่องเงินได้ ไม่สามารถเป็นเพราะตระกูลเฟิง ปล่อยให้เราเสียผลประโยชน์ของตนเอง"

ผู้ถือหุ้นเสี่ยวคนนั้นปลุกระดมอีกครั้ง ทำให้ผู้ถือหุ้นหลายรายต่างทยอยย้ายข้าง มีแค่ผู้ถือหุ้นเฉินเท่านั้นที่ไม่ได้มีท่าทีอะไร

ผู้ถือหุ้นเฉินมองไปรอบๆห้องประชุมด้วยสีหน้าที่เย็นชา : "ทุกท่าน พวกคุณลืมไปได้อย่างไรว่าท่านประธานกรรมการเข้าโรงพยาบาลอยู่?"

เขาเอ่ยถาม มองไปที่กู้ฉางซินด้วยสายตาเย็นชา : "คุณกู้ ใช้กลอุบายที่ต่ำทรามเช่นนี้ คุณไม่กลัวถูกคนประณามหรอ?"

กู้ฉางซินหัวเราะเยาะ : "ประณามอะไร? สนามการค้าเปรียบเสมือนสนามรบ ชนะเป็นเจ้าแพ้เป็นโจร ใครจะใช้กลอุบายอะไร? ขอเพียงแต่มีเงินมีผลกำไร ใครจะลำบากใจเรื่องเงิน พวกคุณว่าไหม?"

"ที่คุณกู้พูดก็ถูก แน่นอนว่าจะไม่ลำบากใจเรื่องเงินแน่"

ภายใต้การนำของผู้ถือหุ้นเสี่ยว ผู้ถือหุ้นจำนวนมากก็คล้อยตาม

ผู้ถือหุ้นเฉินสีหน้าเคร่งครึม

กู้ฉางซินก็ไม่ได้สนใจ ยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ถ้าผู้ถือหุ้นเฉินไม่เต็มใจที่จะร่วมมือกับฉัน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ฉันสามารถซื้อหุ้นของคุณได้ในราคาตลาด แบบนี้ผู้ถือหุ้นเฉินก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนวิพากจารณ์ว่าหักหลังแล้ว"