บทที่ 535 เอาคนโยนออกไป

เฟิงซู่พาเฟิงจิ้งซูออกจากห้องผู้ป่วย แล้วบอกเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตระกูลเฟิงตั้งแต่ต้นจนจบ

"กู้ฉางซินนังสารเลวนี่ คาดไม่ถึงว่าจะทำเรื่องที่ไร้ยางอายเช่นนี้ ตอนแรกไม่ควรจะปล่อยให้คนใจดำอำมหิตคนนี้เข้ามาเลย!"

เฟิงจิ้งซูโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ : "พี่ใหญ่ เรื่องนี้ปล่อยไว้ไม่ได้นะ มิเช่นนั้นจะทำให้กู้ฉางซินควบคุมเฟิงซื่อได้ นั่นไม่ง่ายเลยที่จิ่งเหยาออกมาแล้วจะแย่งคืนมาได้"

"ฉันก็รู้ แต่ตอนนี้จิ่งเหยาออกมาไม่ได้ หุ้นส่วนของฉันกับพ่อไม่ทีมากกว่าเธอ ไม่สามารถไปทำอะไรเธอได้"

"นังสารเลวนี่มายกมือวาดเท้าอยู่ที่เฟิงซื่อใช่ไหม? ใช่สิ พี่ใหญ่ เมื่อกี้คุณพูดว่าเรื่องเมื่อยี่สิบปีที่แล้วคือเรื่องอะไรนะ?"

ฉับพลันเฟิงจิ้งซูก็จับประเด็นได้ เธอเงยหน้ามองจ้องไปที่เฟิงซู่

"อันนี้ฉันก็ไม่ค่อยชัดเจน ในตอนนั้นกู้ฉางซินไม่ได้อธิบายอย่างละเอียด เพียงแต่ฉันเห็นสีหน้าพ่อเรา เขาน่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เรื่องนี้รอพ่อฟื้นมา ฉันจะถามๆพ่อ ถ้าได้ ฉันอยากจะดูว่าจะลงมือจากด้านนี้เพื่อจัดการเรื่องครั้งนี้ได้ไหม"

ทั้งสามพูดคุยกัน จู่ๆโทรศัพท์ของคุณนายเฟิงก็ดังขึ้น เป็นพ่อบ้านบ้านใหญ่โทรมา

"พ่อบ้าน มีอะไร?"

"คุณนาย คุณรีบกลับมาเถอะ คุณนายรองจู่ๆก็พาคนกลับมา ต้องการไล่พวกเราออกไป ยังโยนของในบ้านออกมานอกประตูอีก"

"อะไรนะ? ฉันจะกลับเดี๋ยวนี้" คุณนายเฟิงวางสายสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"พี่สะใภ้ เกิดอะไรขึ้น?"

"นังสารเลวกู้ฉางซินนั่นกลับมาที่ตระกูลเฟิง ต้องการไล่พวกเราออกไป" คุณนายเฟิงกัดเขี้ยวเคี้ยวฟัน แทบจะทนไม่ไหวที่จะกลับไปตระกูลเฟิงเพื่อฉีกเนื้อกู้ฉางซินเดี๋ยวนี้เลย

นังสารเลวนี่ เธอกล้าดียังไง!

"อะไรนะ! พี่สะใภ้ฉันจะกลับไปเป็นเพื่อนคุณ ฉันอยากเห็นนังชั่วกู้ฉางซินนี่จะอวดดีขนาดไหน!"

เฟิงจิ้งซูโกรธจัด

เฟิงซู่สีหน้ามืดครึ้มทันที ราวกับจะหยดออกมาเป็นน้ำ : "คุณกลับไปจัดการเรื่องนี้ ฉันจะอยู่ที่นี่รอคุณพ่อฟื้นขึ้นมา ติดต่อฉันทันทีหากคุณมีสถานการณ์ใดๆ ถ้ามันควบคุมไม่ได้ ก็แจ้งตำรวจให้มาจัดการ!"

คุณนายเฟิงพยักหน้า เธอก็พาเฟิงจิ้งซูกลับไปตระกูลเฟิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เวลานี้ตระกูลเฟิงสับสนวุ่นวาย

พวกคนรับใช้อยู่ในสวนเพราะกู้ฉางซินพาคนมา เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของตระกูลเฟิงกระจัดกระจายเต็มพื้น

จะมีอย่างเดียวที่ยังไม่ขยับเขยื้อน ก็คือห้องหนังสือของเฟิงจิ่งเหยา

คุณนานเฟิงรีบกลับมาก็เห็นภาพที่ยุ่งเหยิงเช่นนี้ โกรธอย่างมาก : "กู้ฉางซิน!"

เธอตะโกนด้วยความโกรธเดินเข้าไปที่ห้องรับแขก ก็เห็นว่าในห้องรับแขก กู้ฉางซินอุ้มเด็กคนหนึ่งอยู่ด้วยสีหน้ารักใคร่เอ็นดู

"อุแว้อุแว้……”

เด็กคนนั้นน่าจะตกใจกับการพูดจาโผงผางของคุณนายเฟิงอย่างกะทันหัน ก็เลยร้องไห้ออกมา

กู้ฉางซินจ้องมองคุณนายเฟิงอย่างโหดเหี้ยม สายเกินไปที่เธอจะจัดการ อุ้มเด็กปลอบโยนขึ้นมา : "เด็กน้อย แม่อยู่นี่ ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว"

ไม่นานเด็กถูกเธอปลอบโยน ก็หยุดร้องไห้ เธอจึงเอาเด็กส่งให้พี่เลี้ยง : "ดูแลดีๆ"

พี่เลี้ยงพยักหน้าอย่างเคารพ พาเด็กขึ้นไปชั้นบน

คุณนายเฟิงเห็นพี่เลี้ยงออกไป จึงได้สติกลับมา : "กู้ฉางซิน เด็กคนนั้นเกิดอะไรขึ้น?"

"เกิดอะไรขึ้นก็ไม่เกี่ยวกับคุณ" กู้ฉางซินกวาดสายตามองคุณนายเฟิงอย่างเย็นชา

แต่คุณนายเฟิงเดาออก : "คุณมันโสเภณี คาดไม่ถึงว่าจะกล้าทำเรื่องหน้าด้านๆได้ ฉันจะตบคนหน้าด้านอย่างแกให้ตายไปเลย!"

ไม่ต้องถามเลยแม้แต่น้อย เด็กคนนั้นเป็นลูกของนังผู้หญิงคนนี้กับชายอื่น

คุณนายเฟิงโกรธจนตาแดง โผเข้าไปหากู้ฉางซินอย่างบ้าคลั่ง

แต่ไม่ทันที่เธอจะไปตบกู้ฉางซิน เธอก็ถูกบอดี้การ์ที่วิ่งออกมาจากห้องรับแขกจับไว้

"ปล่อยฉัน ฉันจะจัดการนังสารเลวนี่!"

คุณนายเฟิงต่อสู้ดิ้นรน ดวงตาที่สวยงามของเธอจ้องมองไปยังกู้ฉางซิน