บทที่ 542 ไม่ยอมหย่า

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่กู้ฉางฉิงทานอาหารเช้าแล้ว เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและเช็คข่าวบนอินเทอร์เน็ต เธอต้องการดูว่าจะหาข่าวล่าสุดเกี่ยวกับครอบครัวเฟิงได้หรือไม่

น่าเสียดายที่ข่าวบนอินเทอร์เน็ตไม่ได้รับการอัปเดต

ขณะที่เธอวางโทรศัพท์โทรศัพท์ก็สั่น

เธอเหลือบมองไปที่โทรศัพท์ เป็นสายจากซวนจิ่งยู่ เธอรีบรับสายทันที "มีข่าวจิ่งเหยาหรอ?”

ซวนจิ่งยู่หรี่ตา "คุณก็คิดแต่ข่าวเกี่ยวกับเฟิงจิ่งเหยา?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของกู้ฉางฉิงหายไป "ไม่มีข่าว แล้วคุณโทรมาทำไม?"

"เฮ้ คุณผู้หญิงทำให้ฉันสงสัยจริงๆว่าจะพูดอะไรดีเลย เรื่องต่างๆ ยังไม่จบลง คุณเริ่มเฉดหัวทิ้งแล้วหรอ คุณจะรอจนกว่าฉันจะจัดการให้เสร็จ แล้วคุณก็หนีไปแบบไม่มีอะไร ถีบหัวส่งกันหรอ?"

"...…"

กู้ฉางฉิงพูดไม่ออก ดูเหมือนว่าน้ำเสียงของเธอจะไม่ดีนัก "ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบเธอ ก็ถูกซวนจิ่งยู่ขัด

"เหอะ ฉันคิดว่าคุณหมายความอย่างนั้น จริงๆฉันได้หาข่าวแล้ว แต่ตอนนี้ดูท่าทีของคุณ ฉันก็ไม่อยากบอกคุณแล้วสิ"

หลังจากซวนจิ่งยูพูดจบเขาก็แกล้งจะวางสายโทรศัพท์

กู้ฉางฉิงกระวนกระวาย "ซวนจิ่งยู่!"

"เรียกทำไม?"

กู้ฉางฉิงติดขัด จดจ่ออยู่กับสิ่งที่เขาเพิ่ง "คุณ คุณเจออะไร?"

"คุณอยากรู้หรอ?" ซวนจิ่งยู่จงใจกวน "ฉันจะไม่บอกคุณ เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องเฉดหัวฉันทิ้ง"

กู้ฉางฉิงกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว "ซวนจิ่งยู่ นายตกลงฉันแล้วนะ!"

ซวนจิ่งยู่นิ่งอึ้งไป ก็ไม่รู้จะตอบยังไง "นี่ ผู้หญิงตัว อย่าร้องไห้สิ"

"ฮึก... คุณเจออะไรกันแน่?" กู้ฉางฉิงถามพลางสำลัก

"โอเค โอเค ฉันจะบอกคุณ"

ซวนจิ่งยู่ทำได้เพียงประนีประนอมและบอกทุกอย่างที่เขากำลังสืบสวน อย่างไรซะเธอก็ไม่ชอบเห็นผู้หญิงร้องไห้

"คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเฟิงจิ่งเหยา เขาไม่ได้ถูกขังไว้เลย”

"อะไรนะ?" กู้ฉางฉิงตกใจ "เป็นไปได้ยังไงที่เฟิงจิ่งเหยาไม่ถูกจับ?"

"ทำไม? คุณสงสัยผลการสอบสวนของฉันหรอ?" ซวนจิ่งยู่รู้ว่ากู้ฉางฉิงไม่เชื่อ "เฟิงจิ่งเหยาไม่ง่ายอย่างที่เราคิด ชายคนนี้เขาน่ารู้มานานแล้วว่าครอบครัวกู้มีปัญหา เขาควรเข้าไปในศูนย์กักกันมันเป็นส่วนหนึ่งของกลอุบายของเขาที่ทำให้งูออกจากหลุม เขาน่าจะเดาได้ว่ามีคนจัดการกับตระกูลเฟิง"

กู้ฉางฉิงตกตะลึงดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ "คุณหมายถึงเฟิงจิ่งเหยารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับครอบครัวกู้?

"มันควรจะเป็นเช่นนั้น" ซวนจิ่งยู่พยักหน้าเมื่อนึกถึงข้อมูลที่เขาพบ

ทันใดนั้นมือของกู้ฉางฉิงก็คลายออก โทรศัพท์ตกลงที่พื้นพร้อมกับเสียงที่คมชัด

ซวนจิ่งยู่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พอได้ยินเสียงดังก็ตกใจ "ฮัลโหล เธอกำลังทำอะไรอยู่?"

กู้ฉางฉิงไม่สนใจเขา เธอล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง ถ้าเฟิงจิ่งเหยารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับครอบครัวกู้ เขาก็ต้องสงสัยเธอมานานแล้วสิ ดังนั้นกู้ฉางซินที่กลับไปบุคคลิกเปลี่ยนไปซะขนาดนั้นไม่สงสงสัยหนักเลยหรอ?

ยิ่งเธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งตระหนักว่าความเป็นไปได้นี้มีมากขึ้น เธอก็ยิ่งรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

"เฮ้ นี่เธอ พูดอะไรหน่อยสิ"

ในสาย ซวนจิ่งยู่ไม่ได้รับการตอบสนองของกู้ฉางฉิงเป็นเวลานาน ส่งเสียงดังเรียก

กู้ฉางฉิงดึงสติกลับมา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากพื้นด้วยความตื่นตระหนก "ฉันอยู่"

"เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่เนี่ย?" ซวนจิ่งยู่ตำหนิด้วยความไม่พอใจ

กู้ฉางฉิงก็ไม่สนใจ เมื่อนึกถึงการคาดเดาในใจเธอ ถามออกไปอย่างกังวล "คุณตรวจพบว่าเฟิงจิ่งเหยาไม่ได้ถูกจับ เขาจะมาทำอะไรที่นี่หรอ?"

แม้ว่าซวนจิ่งยู่จะไม่พอใจที่เธอจะเปิดปากจะปิดปากก็เป็นเฟิงจิ่งเหยา แต่เธอก็ยังคงตอบว่า "ประมาณนั้นแหละ คนที่อยู่เบื้องหลังกู้ฉางซินก็ได้ปรากฏตัวที่นี่แล้วด้วย อีกไม่นานวันที่เฟิงจิ่งเหยาจะจัดการก็คงไม่นานแล้วล่ะ"