บทที่ 544 หรือว่าปล่อยเธอไป

หลังจากหลงยู่สิงฟังคำพูดของเจ้าหน้าที่ตำรวจดวงตาคู่นั้นของเขาก็หรี่ลง

สีหน้าของคนอื่น ๆ ค่อย ๆ เปลี่ยนไป มองไปที่หลงยู่สิงอย่างกระวนกระวาย "เจ้านาย..."

หลงยู่สิงโบกมือ "ฉันจะไปกับพวกเขา พวกเธอดูแลบ้านด้วย"

หลังจากพูดจบ เขาก็เดินตามเจ้าหน้าที่ตำรวจไป

และฉากดังกล่าว ก็เกิดขึ้นที่บ้านกู้ในนเวลาเดียวกัน

เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไปในบ้านกู้พร้อมหมายจับ "กู้หงเซิน มีคนแจ้งว่าคุณยักยอกทรัพย์สินของผู้อื่นอย่างผิดกฎหมายและหลอกลวงให้แต่งงาน ได้โปรดมากับเราสักครู้นะครับ"

กู้หงเซินตะลึง "คุณตำรวจ นี่เข้าใจผิดหรือเปล่า ผมเป็นพลเมืองคนนึงนะครับ”

"เป็นเรื่องเข้าใจผิดหรือไม่ ตามเราไปที่สถานีตำรวจเพื่อสอบสวนก็รู้ครับ"

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่ผู้ใต้บังคับบัญชาที่อยู่ข้างๆเขา และพากู้หงเซิรออกไป

ในคืนนั้นด้วยการจับกุมกู้หงเซินและหลงยู่สิง เฟิงจิ่งเหยาจึงยึดเฟิงซื่อกรุ๊ปกลับคืนมา

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อผู้คนในแวดวงธุรกิจปักกิ่งตื่นขึ้น พวกเขาก็ตระหนักว่าวันนั้นเปลี่ยนไปอีกครั้งและเปลี่ยนจนพวกเขาก็ไม่ทันระวังตัว

"คุณกำลังพูดเรื่องอะไรเฟิงจิ่งเหยากลับมาแล้ว?

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?เฟิงจิ่งเหยาไม่ใช่ถูกจับหรอ?”

"เฟิงซื่อกรุ๊ปได้รับการกู้คืนในชั่วข้ามคืน เฟิงจิ่งเหยาก็เป็นเฟิงจิ่งเหยาจริง ๆ นั่นแหละ"

มีการพูดคุยกันมากมาย และบนอินเทอร์เน็ตก็มีรายงาเรื่องนี้เช่นกัน

"ทำไมเขาคนนี้ถึงถูกปล่อยตัวล่ะ ถ้ามีเงินก็สามารถทำอะไรก็ได้ที่ต้องการจริง ๆ "

"นี่มันต้องมีเบื้องหลังแน่ ๆ หลีกเลี่ยงภาษีสามพันล้าน ปิดแค่ไม่กี่วัน!"

"น่าเกลียดจริงๆ นักธุรกิจไร้ยางอายเหล่านี้ใช้เงินมาทำเรื่องแบบนี้ ไม่ได้ ฉันไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้ จะมีใครมาร่วมคว่ำบาตรเฟิงซื่อกรุ๊ปกับฉันไหม"

"มี บวกฉันหนึ่งคน"

"ฉันด้วย"

"ไม่เพียงแต่จะคว่ำบาตรเฟิงซื่อกรุ๊ปเท่านั้น แต่ยังต้องรายงานต่อผู้พิพากษา การสมรู้ร่วมคิดกับรัฐบาลด้วย”

ชาวเน็ตต่างต่อต้านการปรากฏตัวของเฟิงจิ่งเหยาเป็นอย่างมาก

แน่นอนว่ามีเหตุผลการเคลื่อนไหวของชาวเน็ต

ด้วยวิธีนี้หุ้นของเฟิงซื่อกรุ๊ปที่พลิกกลับมาก็ร่วงลงอีกครั้งเพราะเหตุนี้

หลังจากที่ชวี่ยี่ทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ในโลกออนไลน์ เขาก็รีบไปหาเฟิงจิ่งเหยา " ท่านประธาน มีชาวเน็ตสร้างถานการณ์ และในตลาดหุ้นก็ไม่ดีนัก"

เฟิงจิ่งเหยายืนอยู่หน้าหน้าต่างสูงด้วยมบหน้าเรียบนิ่งในห้องทำงาน ดวงตาของเขาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง

เขาหัวเราะเบา ๆ และพูดอย่างเย็นชา "ดูเหมือนว่าบางคนแม้ว่าพวกเขาจะเข้าไปแล้วก็ตาม ก็ยังคงกระวนกระวาย"

ชวี่ยี่ไม่ขัดจังหวะ เขายืนอยู่ข้างหลังเฟิงจิ่งเหยาอย่างเงียบ ๆ รอคำสั่งของเฟิงจิ่งเหยา

เฟิงจิ่งเหยายกมุมปากอย่างเย็นชา "เอาข้อมูลที่เรารวบรวมก่อนหน้านี้ออกมา ให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ส่งออกไปในนามบริษัท ”

"ครับ!" ชวี่ยร่รับคำสั่ง จากนั้นเขาก็พูดถึงอีกเรื่อง"ประธานครับ พวกผู้ถือหุ้นต้องการพบคุณ ท่านต้องการจัดประชุมสามัญผู้ถือหุ้นไหมครับ?"

เฟิงจิ่งเหยาปฏิเสธอย่างไม่คิด "ไม่ต้องล่ะ นายให้คนสะสางหุ้นในมือของพวกเขาซะ และบอกพวกเขาว่าฉันจะซื้อในราคาตลาด"

ชวี่ยี่ขมวดคิ้ว เขาเข้าใจเจตนาของประธานของเขาที่จะทำเช่นนี้ แต่…..

"ประธาน เกรงว่าผู้ถือหุ้นเหล่านี้จะไม่เต็มใจ"

"มันช่วยไม่ได้ว่าพวกเขาจะยอมหรือไม่ยอม" เฟิงจิ่งเหยาลดสายตาลงอย่างดุดัน "ถ้าพวกเขาไม่เห็นด้วย ก็บอกพวกเขาและเตรียมขึ้นศาลได้เลย"