บทที่ 547 อยากจะกำจัดเธอมาตลอด

กู้ฉางฉิงนิ่งอึ้งไป "แม่ ทำไมจู่ๆก็ถามหนูอย่างนั้นล่ะ?"

ติงเซียงหลานไม่ได้ปกปิดมัน เธอบอกข่าวที่เธอเห็นในตอนบ่ายว่า "แม่เห็นข่าวว่าตระกูลกู้มีปัญหาในคอมพิวเตอร์ของลูก ลูกรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับครอบครัวกู้ ทำไมลูกไม่บอกล่ะืทั้งยังติดตามอยู่ตลอด หรือลูกมีความสุขที่ครอบครัวมีเรื่อง?"

หลังจากนั้นกู้ฉางฉิงก็มีปฏิกิริยท ในช่วงบ่ายรีบจนลืมปิดคอม

เธออ้าปากจะอธิบายอะไรบางอย่าง แต่เธอไม่รู้จะอธิบายให้แม่ของเธอฟังอย่างไร

แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอมีความพัวพันกับครอบครัวกู้

และเธอก็นึกถึงสิ่งที่ครอบครัวกู้บังคับให้เธอทำ ตอนนี้พวกเขาได้ผลลัพธ์แล้ว ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขาทำ

"ก็มีความคับแค้นใจนิดหน่อย" กู้ฉางฉิงพยักหน้ายอมรับ "อันที่จริงหนูไม่เคยเข้าใจว่าทำไมทั้ง ๆ ที่เป็นลูกสาวของเขาเหมือนกัน ในสายตาของเขาลูกสาวคนหนึ่งคือท้องฟ้าและอีกคนคือดิน ถูกทำลายในทุกวิถีทางที่เป็นไปได้”

ติงเซียงหลานใบหน้าแข็งกร้าว เมื่อพวกเขาถูกไล่ออกจากบ้าน กู้ฉางฉิงเคยร้องไห้และถามเธอมากกว่าหนึ่งครั้ง ทำไมพ่อของเธอถึงไม่ต้องการแม่และลูกสาวของพวกเขา

ในตอนนั้นเพราะเธอถูกไล่ออกไป เธออารมณ์ไม่ดี จึงตำหนิเธออย่างรุนแรง ต่อมาเด็กคนนั้นก็ไม่เคยพูดถึงมันอีกเลย ไม่คาดคิดว่าที่เด็กคนนั้นไม่พูด แต่เธอเก็บไว้ในใจมาตลอด

ติงเซียงหลานถอนหายใจเฮือกใหญ่ "ฉางซิน ตอนนี้ลูกโตแล้ว ถึงเวลาบอกอะไรลูกแล้ว"

ติงเซียงหลานมองลึกไปที่กู้ฉางฉิง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและคำขอโทษ "ที่จริงแล้วเมื่อพ่อของคุณขับไล่แม่ลูกออกไปก็ลำบากใจ"

กู้ฉางฉิงรู้สึกว่าเขาได้ยินเรื่องโกหก "แม่คุณกำลังพูดถึงอะไร?"

ติงเซียงหลานมองไปที่ใบหน้าของกู้ฉางฉิงที่แสดงออกว่าไม่เชื่อ แล้วอ้าปากว่า "ฉางฉิง พ่อของลํกไม่ได้ตั้งใจที่จะทิ้งเราจริงๆตอนที่แม่ให้กำเนิดลูกสาวทั้งสอง พ่อได้พบกับนักบวชลัทธิเต๋าและพูดว่าพวกลูกพี่สาวน้องสาวจะต่อต้านกันและจะเหลือเพียงคนเดียว มิฉะนั้นครอบครัวจะหายนะ แต่เดิมพ่อของลูกไม่เชื่อ แต่เนื่องจากวันนึงที่พวกลูกกลับบ้านมา บริษัทของพ่อก็มีปัญหาทุกรูปแบบและครอบครัวก็ตกที่นั่งลำบากเช่นกัน"

กู้ฉางฉิงรู้สึกอยากจะหัวเราะเยาะ "เขาเชื่อนักบวชลัทธิเต๋าเหรอ?"

ติงเซียงหลานพยักหน้าอย่างยากลำบาก "พ่อของลูกใช้เงินจำนวนมากเพื่อตามหานักบวชลัทธิเต๋าและขอให้เขาแก้ชง นักบวชลัทธิเต๋าก็เห็นด้วยและให้โชคลาภแก่น้องสาวของลูก แต่ชะตากรรมของคุณชั่วร้าย นักบวชลัทธิเต๋ากล่าวว่าตราบใดที่ลูกออกจากครอบครัวกู้ ครอบครัวกู้จะรุ่งเรืองเพราะการมีอยู่ของน้องสาว พ่อเชื่อและต้องการที่จะไล่ลูกไป แต่แม่ทำใจไม่ได้ โต้เถียงกับเขา ในภายหลังก็เป็นเช่นนั้นแหละ"

กู้ฉางฉิงยกยิ้มมุมปากหัวเราะเยาะ "ใช่ หนูรู้และตอนนี้หนูเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายคนนั้นถึงรักกู้ฉางซินเสียมากขนาดนี้ มันเป็นแบบนี้นี่เอง"

ติงเซียงหลานมองไปที่เธออย่างใจจดใจจ่อ "ฉางซิน แม่รู้เรื่องนี้ ลูกบริสุทธิ์ที่สุด พ่อของคุณโง่เอง"

กู้ฉางฉิงเม้มริมฝีปาก เธอมองไปที่แม่ตรงหน้าด้วยดวงตาที่ลึกล้ำ ยกมุมปากขึ้นด้วยความเยาะเย้ย "แม่แค่พูดในสิ่งที่แม่ต้องการจะพูด ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมกับหนูแบบนี้ *"

ในตอนแรกเธอยังไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้ แต่หลังจากได้ฟังเหตุการณ์นี้ เธอก็รู้ทันทีว่าทร่แม่บอกเรื่องนี้กับเธอควรจะมีจุดมุ่งหมาย

เพราะเวลาผ่านไปกว่าสิบปี ไม่ว่าเธอจะบังคับถามอย่างไร แม่ของเธอก็ไม่เคยเปิดเผยให้เธอฟังเกี่ยวกับการที่พวกเขาถูกไล่ออกจากบ้านกู้ แต่วันนี้แม่กลับมาบอก

ติงเซียงหลางมองไปที่กู้ฉางฉิง รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยในใจ ความรู้สึกผิดของเธอยังคงแพร่กระจาย

แต่กู้ฉางซินก็เป็นลูกสาวของเธอเช่นกัน เธอไม่สามารถนั่งดูเฉย ๆ ได้

"ฉางชิง แม่รู้ว่าแม่ต้องขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้กับคุณ แต่ฉางซินก็เป็นลูกสาวของแม่ เธอมีเรื่อง แม่ไม่สามารถเพิกเฉยต่อเธอได้ เธอไม่มีทางโกหกการแต่งงาน พ่อของคุณต้องสั่งให้ฉางซินทำแน่"

กู้ฉางฉิงอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยในใจของเธอ แต่ก็รู้สึกโมโหเล็กน้อย "แม่ แน่ใจหรือว่าสิ่งนี้ไม่ได้ทำโดยกู้ฉางซิน แม่ไม่เคยติดต่อกับเธอ แม่รู้จักเธอดีหรือไง?"

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเธอว่ากู้ฉางซินไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่แม่ของเธอพูด!

เรื่องของการแต่งงานหลอกลวงเป็นความคิดของกู้ฉางซินตั้งแต่ต้นจนจบ

ในขณะนี้กู้ฉางฉิงต้องการที่จะแสดงความคิดที่แท้จริงทั้งหมดออกมา แต่ในที่สุดเธอก็เก็บมันไว้