บทที่ 548 ฉันจะเก็บเด็กคนนี้เอาไว้

กู้ฉางฉิงกำลังกลั้นอาการคลื่นไส้ อยากจะกินอะไรสักหน่อย แต่อาการคลื่นไส้กลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเธอกินเข้าไป

"อ้วก……"

ก่อนที่กู้ฉางฉิงจะกินอาหาร เธอก็ปิดปากและวิ่งไปที่ห้องน้ำ

"ฉางฉิง ลูกเป็นอะไร?"

ติงเซียงหลานดูกังวลมากและเธอตามกู้ฉางฉิงไปอย่างใกล้ชิด

ในห้องน้ำ กู้ฉางฉิงไม่สามารถตอบสนองได้ เธอโก้งโค้งอยู่ที่ชักโครกและอาเจียน

"อึก…อ้วก…แค่ก!”

ติงเซียงหลานเฝ้าดูกู้ฉางฉิงอาเจียนอย่างอย่างหนัก เธอรีบออกไปเทน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว "ฉางฉิงดื่มน้ำหน่อย กลืนลงไป"

กู้ฉางฉิงรับมัน เธอก็จิบน้ำ ดีขึ้นมาเล็กน้อย

"เป็นไงบ้าง?ดีขึ้นไหม?" ติงเซียงหลานมองไปที่กู้ฉางฉิงด้วยความกังวล

กู้ฉางฉิงพยักหน้า กำลังจะพูด แต่อาการคลื่นไส้ก็กลับมาอีกครั้ง "อึก... "

ติงเซียงหลานเริ่มกังวล เธอลูบหลังของกู้ฉางฉิงขณะที่พูดเกลี้ยกล่อม: "ฉางฉิง เราไปโรงพยาบาลกันเถอะ"

"แม่ หนูสบายดี ดังนั้นไม่จำเป็นต้องไปโรงพยาบาลหรอก" กู้ฉางฉิงไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ เลยปฏิเสธ

แต่ติงเซียงหลานยังรู้สึกกังวล "อาเจียนขนาดนี้แล้ว จะไม่เป็นไรไปได้อย่างไร?"

เธอรอให้กู้ฉางฉิงดีขึ้นเล็กน้อย แล้วบังคับให้กู้ฉางฉิงออกไปหาหมอ

สิบนาทีต่อมาติงเซียงหลานพากู้ฉางฉิงไปที่แผนกระบบทางเดินอาหารของโรงพยาบาล

"คุณเริ่มอาเจียนเมื่อไหร่ รู้สึกอย่างไรบ้าง?" หมอถามกู้ฉางฉิงขณะที่เขาตรวจ

กู้ฉางฉิงตอบว่า "ช่วงนี้ฉันรู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อย แต่มันก็ไม่ร้ายแรงเท่าวันนี้"

หมอหยุดนิ่ง "คลื่นไส้มาหลานวัน?คุณกินอะไรผิดสำแดงหรือเปล่า?"

"อาหารปกติค่ะ ฉันเป็นคนดูแลอาหารสามมื้อต่อวัน" ติงเซียงหลานพูดแทรก

หมอขมวดคิ้ว เธอเก็ยเครื่องมือและนั่งลงบนโต๊ะทำงาน "ในช่วงนี้ประจำเดือนของคุณมาปกติหรือไม่?"

กู้ฉางฉิงตะลึง "ไม่มาสองเดือนแล้วค่ะ..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ติงเซียงหลานไม่มีปฏิกิริยา เธอพูดอย่างกังวล "ตั้งนานแล้วทำไมลูกไม่บอก หมอคะ เกิดจากสาเหตุนี้หรือไม่?"

หมอพยักหน้า "ฉันแนะนำให้พาเธอไปแผนกสูตินรีเวช อาการของคุณกู้คล้ายกับการตั้งครรภ์มาก"

"อะไรนะ?ท้อง!"

ติงเซียงหลานตกใจ เธอเหลือบมองไปที่หมอด้วยความไม่เชื่อแล้วหันไปมองกู้ฉางฉิง "กู้ฉางฉิง เกิดอะไรขึ้น?"

หัวใจของกู้ฉางฉิงสั่นสะท้าน เธอไม่กล้าสบตาแม่ "แม่ ไปตรวจก่อนนะ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังตอนกลับไป"

ใบหน้าของติงเซียงหลานมีสีหน้าตึงเครียด เธอไม่ได้ถามอะไรอีก เธอพากู้ฉางฉิงไปที่แผนกสูตินรีเวช

หลังจากการตรวจร่างกายแพทย์ยืนยันว่า "ยินดีด้วยนะคุณกู้ ตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว"

กู้ฉางฉิงถือแบบฟอร์มรายงานการตรวจสอบ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสับสน

เธอก้มศีรษะลงและมองไปที่หน้าท้องแบนราบของเธอ เดิมทีคิดว่าเธอจะไม่มีวันได้พบกับเฟิงจิ่งเหยาอีกแล้วในชีวิตนี้ แต่เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าเธอจะท้องลูกของเขา

นี่ต้องเป็นของขวัญที่พระเจ้ามอบให้เธอ เพราะเธอไม่สามารถทนอยู่คนเดียวได้

เมื่อเทียบกับอารมณ์ที่มีความสุขของกู้ฉางฉิงแล้ว ติงเซียงหลางก็อดสงสัยไม่ได้