บทที่ 549 ถูกจับตัวไปแล้ว

กู้ฉางฉิงส่ายหัวด้วยความไม่พอใจ "แม่ เรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแม่ แม้ว่าจะไม่มีแม่ กู้ฉางซินและคนอื่น ๆ ก็จะบังคับให้หนูยอมแพ้ทางอื่น"

ติงเซียงหลานเปิดปากของเธอ เธอต้องการช่วยกู้ฉางซินพูด แต่หลังจากเห็นใบหน้าที่เย็นชาของกู้ฉางฉิง เธอก็กลืนมันกลับไป "ลูกต้องการเก็บเด็กคนนี้ไว้ แล้วในอนาคตจะแต่งงานยังไง?"

เธออดไม่ได้ที่จะกังวลเกี่ยวกับอนาคตของกู้ฉางฉิง

กู้ฉางฉิงไม่ได้คิดอะไรมาก "แม่คะ หนูไม่อยากแต่งงาน ต่อไปเราและลูก ๆ จะอยู่ด้วยกันในอนาคตไม่ดีหรอ?”

ติงเซียงหลานมองไปที่กู้ฉางฉิง ไม่รู้จะพูดอะไรในตอนนี้ "ไปพักผ่อนเถอะ ให้แม่อยู่คนเดียวเงียบๆ สักพัก"

กู้ฉางฉิงไม่ปฏิเสธ เธอรู้ว่าแม่ของเธอไม่ง่ายที่จะสงบสติอารมณ์ในเวลานี้

หลังจากกลับมาที่ห้อง กู้ฉางฉิงนั่งอยู่ข้างเตียง เมื่อนึกถึงคำพูดของแพทย์ เธอก็ก้มศีรษะลงลูบหน้าท้องแบนราบของเธออย่างรักใคร่ มีทั้งความสุขและทั้งรู้สึกผิดในสายตาของเธอ "ที่รัก แม้ว่าจะทำให้ลูกมีครอบครัวที่สมบูรณ์ได้ แต่แม่สัญญาว่าจะทำให้ลูกมีความสุข"

ในเวลาเดียวกัน ซวนจิ่งยู่ที่อยู่เที่ยวเล่นในอิตาลีก็ได้ข่าวว่ากู้ฉางฉิงกำลังตั้งครรภ์

"คาดไม่ถึงกับผู้หญิงคนนี้จริง ๆ"

ซวนจิ่งยู่เอนตัวลงบนโซฟาอย่างเกียจคร้าน เขาลูบคางและถามว่า "ด้านเฟิงจิ่งเหยาเป็นอย่างไรบ้าง? ยังไม่ได้ส่งคนไปหาอีกหรอ?"

ลูกน้องตอบด้วยความลำบากใจ "นายน้อย คุณบอกให้เราถอนตัวครั้งที่แล้ว เราไม่สามารถควบคุมข่าวของเฟิงจิ่งเหยาได้มากนัก แต่เฟิงจิ่งเหยาอยู่ในบริษัททั้งวัน คิดว่าคงไม่ได้ส่งใครไปหาคุณกู้ครับ"

"นี่มันผิดไปนิดหน่อย"

ซวนจิ่งยู่ไม่เชื่อว่าเฟิงจิ่งเหยาจะไม่เคลื่อนไหว เขาเฝ้าสังเกตชีวิตของทั้งสองมาระยะหนึ่งแล้ว และเขาก็เห็นได้ว่าเฟิงจิ่งเหยามีความรู้สึกที่แตกต่างกันสำหรับกู้ฉางฉิง

และข้อเท็จจริงก็เหมือนกับสัญชาตญาณของซวนจิ่งยู่ แม้ว่าเฟิงจิ่งเหยาจะไม่ได้แสดงออก แต่เขาก็ขอให้มั่วจุยตรวจสอบข่าวของกู้ฉางฉิงเป็นการส่วนตัว

แม้ว่าตระกูลกู้จะล้มลง แต่กู้หงเซินก็ยังคงใช้วิธีบางอย่างเพื่อปกปิดข่าวของกู้ฉางฉิง ดังนั้นเฟิงจิ่งเหยาจึงต้องใช้เวลาพอสมควรในการตรวจสอบ

ในวันนี้มั่วจุยได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของกู้ฉางฉิงและส่งไปให้เฟิงจิ่งเหยาทันที

"บอส ผมเจอข่าวเกี่ยวกับเธอแล้ว"

เฟิงจิ่งเหยาที่จัดการเอกสารอยู่หยุดมือลง เขาเงยหน้าขึ้นมองมั่วจุย

มั่วจุยส่งเอกสารในมือของเขา

เฟิงจิ่งเหยาเปิดเอกสารและดึงกระดาษออกมาสองสามแผ่น รูปภาพใบนึงก็หลุดออกมาจากเอกสาร

กู้ฉางฉิงในภาพวาดริมฝีปากของเธอและยิ้ม แม้ว่าเธอจะมีใบหน้าเหมือนกับกู้ฉางซิน แต่ออร่าที่อ่อนโยนรอบตัวเธอนั้นแตกต่างจากกู้ฉางซิน

เฟิงจิ่งเหยาเพียงแค่มองปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือผู้หญิงที่อาศัยอยู่กับเขาไม่กี่เดือน

เขาตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับกู้ฉางฉิงอย่างละเอียดอีกครั้ง ข้อมูลระบุว่ากู้ฉางฉิงถูกบังคับให้ยอมรับคำขอของตระกูลกู้เพราะแม่ของเขาต้องการเงินจำนวนมากในการรักษา

เฟิงจิ่งเหยามองไปอย่างว่างเปล่าโดยไม่มีอารมณ์ใด ๆ ในสายตาของเขาทำให้ผู้คนไม่สามารถคาดเดาความคิดของเขาในปัจจุบันได้

มั่วจุยยืนอยู่ข้างๆอย่างระมัดระวังและสังเกต "บอส ตอนนี้มีคนรู้ว่าพวกเขาอยู่ในอิตาลี คุณต้องการให้ผมพาคนไปรับพวกเขากลับมาไหม?"

เฟิงจิ่งเหยาวางข้อมูลในมือลงและขมวดคิ้ว "ยังไม่ถึงเวลา ให้คนจับตาดูพวกเขา…..ปกป้องเธอให้ดี"

แม้ว่าเฟิงจิ่งเหยาจะโกรธที่กู้ฉางฉิงโกหกตัวเอง แต่เขาก็ใจร้ายกับเธอไม่ลง

ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็สงบลงในช่วงนี้ เขาคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อย่างรอบคอบ และพบว่าหลายครั้งกู้ฉางฉิงบอกใบ้เขา แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรมาก

"ครับ ผมจัดการให้ครับ"

มั่วหลีไม่เข้าใจเจ้านายของเขาเล็กน้อย ให้รีบถามหาเธอ พอเจอก็ไม่รีบทำอะไร