บทที่ 75 อย่ามาแตะต้องตัวฉัน

ลู่ซือหยี่มองไปที่เฟิงจิงเหยาที่ไม่ได้สนใจเธออีก โดยไม่พอใจอย่างมาก แต่ทำอะไรไม่ได้

"งั้นพี่จิงเหยา ฉันไปล่ะ"

เธอเจตนาที่จะพูดอย่างช้าๆ เฟิงจิงเหยากลับไม่สนใจเลยสักนิด จนปัญญาแล้ว เธอก็ได้แต่หันกลับไป

ใครจะรู้ เธอเพิ่งจะเดินไปถึงหน้าบันได ก็ได้ยินกู้ฉางชิงพูดคุยอยู่ชั้นล่าง

เธอหยุดฝีเท้าลงทันที ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ จงใจทำให้เสื้อผ้าของตนเองหลุดลุ่ย ปลดกระดุมหนึ่งเม็ด ในชั่วพริบตา หน้าอกขาวผ่องก็เผยขึ้นมา

แต่เธอยังไม่พอใจ ยังหยิกให้เกิดรอยแดงที่คอ มองเผินๆ เหมือนกับรอยจูบอย่างมาก จึงพอใจแล้วเดินลงไปที่ชันล่างต่อ

กู้ฉางชิงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลู่ซือหยี่มา เธอเพียงแต่ลงมาดื่มน้ำที่ชั้นล่าง เมื่อเห็นเธอเดินลงมาชั้นล่าง ก็ตกตะลึง

มองดูอีกที ผู้หญิงคนนี้เสื้อผ้ายุ่งเหยิง ใช้มือปิดหน้าอก หน้าตาเขินอาย พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เธอขมวดคิ้วมองไปที่ลู่ซือหยี่ ก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว มาที่นี่ทำอะไร

มาฟ้องหรอ? หรือว่ามานอนกับเฟิงจิงเหยา?

ลู่ซือหยีเห็นสายตาของกู้ฉางชิง

เธอไม่มีการหลบเลี่ยง มองกลับไปอย่างยั่วเย้า เผยให้เห็นรอยแดงที่คอโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ

เดิมทีกู้ฉางชิงไม่ได้คิดที่จะสนใจ แต่เมื่อเห็นรอยจูบนี้ อดที่จะตกตะลึงไม่ได้

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็น แปลกใจอยู่เงียบๆ

มายั่วยวนเฟิงจิงเหยาจริงๆ……อีกทั้งยังกล้าไม่ละอายขนาดนี้!

ถึงแม้ว่าสักครู่นี้ในบ้านจะมีคนรับใช้น้อยกว่าครึ่ง แต่ก็ยังมีไม่น้อย

ถ้าปล่อยให้เธอออกไปแบบนี้ พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะถูกพูดออกมาอย่างไร

ชั่วขณะหนึ่ง ในแววตาประกายความเดือดดาล

เธอต้องไม่ปล่อยให้ลู่ซือหยี่ทำลายสิ่งต่างๆ

คิดถึงอย่างนี้ เธอวางแก้วน้ำในมือลงทันที ก้าวไปทางด้านหน้าแล้วคว้าลู่ซือหยี่ที่กำลังจะออกไป

"กู้ฉางซิน คุณคิดจะทำอะไร?"

ลู่ซือหยี่ดูเหมือนจะตกใจกับการกระทำของเธอ ตำหนิต่อต้านทันที

กู้ฉางชิงมองไปที่ใบหน้าที่ตึงเครีนดของเธอ ยิ้มแล้วพูดว่า : "ดึกขนาดนี้คุณลู่ออกไปจากที่นี่ด้วยเสื้อผ้าที่ไม่เรียบร้อย ไม่ใช่เรื่องที่ดี จะคิดว่าฉันรังแกคุณได้ ดังนั้น……ฉันจะช่วยคุณแต่งตัวให้เรียบร้อย"

เธอพูดจบ ก็ตั้งใจดึงเสื้อผ้าของลู่ซือหยี่ให้เรียบร้อยด้วยตนเอง

ลู่ซือหยี่ตกตะลึงกับการกระทำของเธอ

เธอคาดไม่ถึงว่ากู้ฉางชิงจะทำในสิ่งที่น่าประหลาดใจแบบนี้

จนกระทั่งกู้ฉางชิงจัดระเบียบคอเสื้อให้เรียบร้อย สติเธอจึงกลับมา ดูเหมือนจะตกใจ ผลักเธอออกไปด้วยความตื่นตระหนก

"อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!"

เธอฉีกคอเสื้อ ต้องการอยากให้เห็นรอยจูบที่คอ

เพียงเพราะระยะห่างนี้ ง่ายมากที่จะเปิดเผยให้เห็นร่องรอยนั้น

แต่เพียงเวลาชั่วขณะ กู้ฉางชิงก็มองออกแล้วว่ารอยบนคอของเธอเกิดขึ้นได้อย่างไร

รอยจูบ……บนร่างกายของเธอถูกจูบโดยเฟิงจิงเหยา

ถ้าเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่ท่าทางที่ลู่ซือหยี่แสดงออกมาเมื่อกี้นี้

กู้ฉางชิงกลอกตา ทันใดนั้นก็เข้าใจแล้วว่าเกิดขึ้นไก้อย่างไ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

"คุณหัวเราะอะไร?"

ลู่ซือหยี่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ ฉับพลันในใจก็กระวนกระวาย เอ่ยถามอย่างเยือกเย็น

"ฉันหัวเราะที่คุณมีความสัมพันธ์กับเฟิงจิงเหยาไม่ได้ มีความพยายามมากจริงๆ วิธีโง่ๆอย่างนี้คุณก็ใช้ได้"

กู้ฉางชิงพูดกลับไปอย่างไม่เกรงใจ