บทที่ 78 หลงใหล

ก็ฉางชิงก็รู้ดีว่าเรื่องนี้จะไม่ราบรื่นแบบนั้น ฉะนั้นกลับถึงทางด้านบ้านหลังใหม่แล้ว จึงกำชับอีกครั้งอย่างไม่วางใจ

"หัวหน้าจาง งานเลี้ยงครั้งนี้จำเป็นต้องระมัดระวัง ให้คนใต้บังคับบัญชาทำอย่างละเอียดรอบคอบสักเล็กน้อย ไม่อยากถูกคนหาจุดบกพร่องได้ไม่ว่าอะไรก็ตาม"

หัวหน้าจางฟังคำพูดนี้แล้วก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

เธอไม่รู้ว่าขณะนี้คุณหนูได้ถูกเปลี่ยนตัวไปแล้ว แต่ยังคงขานรับอย่างเคารพนบนอบว่า: "คุณหนูสบายใจได้ ฉันจะเร่งจัดการให้ดี"

กู้ฉางชิงพยักหน้า ไม่นานก็กำชับอีกสองสามคำ ก็มอบอำนาจงานเลี้ยงให้เธอโดยสมบูรณ์

สองสามวันมานี้ เธอถามคำถามเชิงสัญลักษณ์สองสามข้อทุกวัน เดินเล่นรอบๆบ้านหลัก ควรจะทำงานๆ ควรจะพักผ่อนๆ

เฟิงจิงเหยาเห็นว่าสองสามวันมานี้เธอขยันวิ่งไปวิ่งมาที่บ้านหลักเป็นพิเศษ

วันนี้เลิกงานกลับมา ได้ยินพ่อบ้านบอกว่าเธอไปที่บ้านหลักอีกแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะไปเคาะประตูห้องเพื่อถาม: "สองสามวันมานี้คุณไปบ้านหลักทุกวัน เกิดอะไรขึ้นหรอ?"

จู่ๆกู้ฉางชิงถูกเขาส่งเสียงออกมาก็ตกใจ แต่ยังคงตอบกลับไปตามตรงว่า: "แม่ให้ฉันจัดการงานเลี้ยงวันเกิดลู่ซือหยี่ ฉันก็เลยต้องไปยังทางด้านนั้น"

เธอพูดเรื่องการจัดงานเลี้ยงวันเกิดออกมาอย่างง่ายๆ ฟังแล้วเฟิงจิงเหยาก็ขมวดคิ้วแน่น

แค่รู้สึกว่าคำขอนี้ของแม่ไม่สมเหตุสมผล

เขากวาดสายตามองกู้ฉางชิง เดิมทีก็อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คิดถึงในน้ำเสียงเมื่อกี้ของเธอที่คล้ายกับไม่สมัครใจ ก็เลยกลืนคำพูดลงคอไป ไม่ได้พูดอะไรทั้งสิ้น

"เช่นนั้นอย่างนั้นคุณก็ทำให้ดีๆเถอะ"

เขาพูดจบ กำลังคิดที่จะเดินออกไป แต่ก็กวาดสายตาไปที่ด้านหลังโต๊ะทำงานอย่างไม่คาดคิด ถูกดึงดูดสายตาทันที

เห็นโมเดลเสื้อผ้ากึ่งสำเร็จรูปตัวนึงบนโต๊ะทำงาน และที่ดึงดูดเขวจริงๆคือการปักลวดลายหลากหลายบนกระโปรง พูดได้ว่าเป็นส่วนที่ยอดเยี่ยมของเสื้อผ้าทั้งหมด

"นี่คือสินค้าที่คุณออกแบบให้ฉันดูครั้งที่แล้วใช่ไหม?"

เฟิงจิงเหยาจำการออกแบบนี้ได้ คือผลงานของกู้ฉางชิงที่ไม่เปิดเผยต่อหน้าสาธารณชน เพียงแต่เขาเคยเห็นจากแปลนกระดาษการออกแบบ

"ใช่ เพียงแต่ยังทำไม่เสร็จ"

กู้ฉางชิงพยักหน้าตอบรับ แล้วหันกลับไปที่โต๊ะทำงาน วางแผนงานเมื่อกี้ต่อไป

เห็นเธอสนเข็มเย็บผ้าอย่างคล่องแคล่ว ไม่นานก็เริ่มปักลวดลายลูกไม้ที่ชายกระโปรงขึ้นมา

เฟิงจิงเหยาเห็นเช่นนี้แล้ว ก็รู้สึกแปลกในสายตา

เขาคิดไม่ถึงว่าเสื้อผ้าชุดนี้กู้ฉางชิงจะตัดเย็บขึ้นมาด้วยตนเอง

ที่พิเศษคือการปักเย็บเหล่านั้นบนกระโปรง คาดไม่ถึงว่าเธอก็ทำเองกับมือ

"ฉันยังคิดว่า คุณนอกจากไปข้อปปิ้งซื้อของ ไปเที่ยว นอกจากนั้นแล้วก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย"

เขาเอามือกอดอก ยื่นกล่าวอยู่ข้างๆอย่างคิดใคร่ครวญ

กู้ฉางชิงไม่คิดว่าเขาจะยังไม่ไป ฟังคำพูดนี้ก็ตกตะลึง ตื่นกลัวเล็กน้อย

โดยเนื้อแท้แล้วกู้ฉางซินไม่สามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้

เธอพยายามบังคับให้ตนเองสงบ กล่าวอย่างมีความนัยว่า: "นี่มีอะไรแปลก แต่ละคนก็มีความสามารถหลายด้านมาก เพียงแค่บางครั้งสายตาไม่ได้เจาะจงมองจริงๆ ก็อย่ามาพูดว่าเป็นข่างลือ"

เธอพูดจบ ก็มองไปยังเฟิงจิงเหยาอย่างเจาะลึก

จริงๆแล้วเธอพูดคำนี้ จุดประสงค์คือเรื่องสถานะการเข้าแทนที่ของเธอ

น่าเสียดายที่เฟิงจิงเหยาฟังไม่ออก ยังคิดว่าเธอหมายถึงข่าวลือที่สังคมภายนอกมีต่อเธอ รู้สึกว่ามีหลักการอย่างมาก

แท้ที่จริงเขาก็กลับมาตั้งนานแล้ว ก็ไม่เห็นผู้หญิงคนนี้เคยทำเรื่องอะไรที่มากเกินไป

เขามองกู้ฉางชิงอย่างลึกซึ้ง ไม่ได้พูดอะไร หันตัวเข้าห้องไปอาบน้ำในห้องน้ำ

รอเมื่อออกมาอีกครั้ง พอดีก็ได้ยินเสียงที่ดีใจของกู้ฉางชิง

"ในที่สุดก็เสร็จแล้ว"

ก็เห็นกู้ฉางชิงนำเสื้อผ้าสำเร็จรูปแขวนที่ไม้แขวนเสื้อตรวจสอบว่ามีอะไรตรงไหนที่ไม่เรียบร้อย ไม่คิดว่าจะพบกับเฟิงจิงเหยาที่เพิ่งออกมา ก็นิ่งอึ้งไป