ตอนที่ 5

นึกชมตินน์ผู้เป็นหลานชายของตัวเองที่ตาถึงเหลือเกิน

“ปู่รามพ์เคยเห็นหนูด้วยหรือคะ”

พิมพิลาสงสัย

เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่หล่อนได้มีโอกาสเห็นตัวจริงของนายใหญ่แห่งวงศ์ตระกูลผู้มีบุคลิกสง่างามสะดุดตา หล่อนแทบไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายในวัยแปดสิบคนนี้จะยังดูหนุ่มเกินวัย

นี่ถ้าไม่เคยรู้อายุมาก่อน หล่อนคงคิดว่าปู่รามพ์คนนี้อายุไม่น่าจะเกินห้าสิบปี

“ใช่… ฉันเห็นจากภาพถ่ายที่ตินน์เคยเอามาให้ดู”

รามพ์เฉลยสิ่งที่หญิงสาวสงสัย

“หนูพร้อมแล้วใช่ไหม… สาวน้อยของปู่”

เสียงทุ้มของปู่รามพ์ฟังดูอบอุ่น หากแววตาก็มีพลังอำนาจ เขาช้อนร่างเอิบอิ่มของสะใภ้ขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลงบนเตียงนอนนุ่ม มีกลีบกุหลาบสีชมพูโปรยไว้ทั่วเตียง

“ค่ะ… หนูพร้อม”

พิมพิลาพยักหน้า ความหล่อเหลาของปู่รามพ์และร่างกายที่ยังกำยำเหลือเชื่อ ทำให้สาวน้อยรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างประหลาด

“ไม่ต้องเกร็งนะ… เดี๋ยวหนูจะมีความสุข”

กล่าวพลางโอบไหล่หญิงสาวให้ขยับขึ้นมาเอนกายอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน โดยมีหมอนสีขาววางรองแผ่นหลัง จากนั้นก็กระเสือกกายเข้าหาด้วยแววตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า อยากร่วมรักกับพิมพิลา

“อ๊า… คุณปู่… ”

พิมพิลาตกใจ เขาเบียดกายเข้ามาระหว่างเข่าสองข้างที่ตั้งชันรับลำตัวหนา

“คุณปู่… หนู… มะ… ไม่เคย”

มือน้อยๆ ยื้อยันอยู่ที่แผงอกกำยำไปด้วยมัดกล้ามของปู่รามพ์ หากเรี่ยวแรงมดหรือจะสู้พลังของพยัคฆ์ร้ายกระหายเหยื่อ นาทีนี้ท่าทางของปู่รามพ์ไม่ต่างจากสัตว์นักล่า ที่พร้อมจะฉีกขย้ำเนื้อของเหยื่ออันโอชะอย่างพิมพิลาที่พลัดหลงเข้ามาในคฤหาสน์ของเขา

“หนูกลัวค่ะคุณปู่”

เสียงของหญิงสาวสั่นเครือ ทั้งที่ก็เคยนึกอยากลิ้มลองประสบการณ์ทางเพศ อยากรู้ว่าความรู้สึกตอนโดนอวัยวะเพศชายสอดใส่ร่วมเพศนั้นเป็นยังไง?

แต่เมื่อโอกาสมาถึงเข้าจริงๆ พิมพิลาก็ออกอาการหวาดกลัว แววตาอิหลักอิเหลื่อ สองจิตสองใจที่จะให้มันเกิดขึ้น ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้หล่อนก็ยังไม่เคยเสียพรหมจารีให้กับผู้ชายคนไหน