ตอนที่ 100 เจ้าคนชั้นต่ำเยี่ย

“……………”

เยี่ยเจิ้นถิงพูดไม่ออกไม่รู้ว่าในสมองเธอกำลังคิดอะไร

“ตกลงตามนี้นะ ถ้าถึงเวลาที่ต้องการฉันโทรหานาย วางใจได้ นายเเกล้งทำเป็นเเฟนฉันหนึ่งครั้งก็จ่ายเงินน้อยลงหนึ่งวัน”

“เงียบซะ ที่อยู่บ้านเธอล่ะ!”

“ถนนซิ่งฝูเลขที่32……”

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกเหมือนโดนเขาทอดทิ้ง เขาทำสีหน้าเฉย ไม่สนใจเธอสักนิด

กลับถึงบ้านเเม่จูยังดูทีวีเงียบๆที่ห้องรับเเขกรอเธออยู่ พอเห็นเธอกลับมาก็รีบนำซุปเม็ดบัวที่เคี่ยวเอาไว้ยกมาให้

เฟิงเชียนเสวี่ยดื่มไปชามใหญ่ใช้เเขนขวาข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บกอดเเม่จู จากนั้นกลับห้องลบเครื่องสำอางเเละเข้านอน

พรุ่งนี้เป็นวันจันทร์เธอต้องไปทำงานที่บริษัท!

เฟิงเชียนเสวี่ยคำนึงถึงภารกิจของเธออยู่เสมอ อาทิตย์นี้จะต้องหาวิธีเอาชิปกลับไปคืนให้ได้

คืนนี้เฟิงเชียนเสวี่ยหลับสบาย ดังนั้นจึงตื่นเเต่เช้าตรู่เธอหอมเเก้มลูกๆทั้งสามคนหยิบซาลาเปาถั่วเหลืองรีบร้อนลงจากตึกเพื่อให้ทันรถเมล์ไปทำงาน

หลังจากพักฟื้นมาหลายวัน ตอนนี้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกใจสงบยิ่งรู้สึกปลอดภัย

ชีวิตจริงๆเเบบนี้ถึงจะเป็นความจริง!

งานประมูลที่ยิ่งใหญ่อะไรนั่น สร้อยคอทับทิมสีเเดงมูลค่าร้อยล้าน,ประธานปีศาจผู้โหดเหี้ยมเยือกเย็นเเละเผด็จการ

พวกนั้นล้วนเเต่เป็นความฝัน ตื่นจากฝันเเล้วก็กลับไปสู่ชีวิตจริง

เฟิงเชียนเสวี่ยมาถึงที่เเผนกรักษาความปลอดภัยก่อนสิบนาทีเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า เเต่ได้รับเเจ้งจากผู้จัดการเเผนกรักษาความปลอดภัยว่า “เสี่ยวเฟิง คุณถูกย้ายเเผนกไปที่เเผนกบุคคลรับคำสั่ง จากนั้นไปที่เเผนกใหม่รายงานตัวเถอะ”

“เอ๋?”

เฟิงเชียนเสวี่ยตะลึง ฉากนี้ช่างคุ้นมาก เมื่อไม่นานมานี้ เธอถูกเเผนกบริหารย้ายมาเเผนกรักษาความปลอดภัย ฉากตอนนั้นก็คล้ายๆตอนนี้

เเต่ว่าตอนนั้นเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับเฮ่อเหวินเจ๋อ ดังนั้นจึงโดนทำโทษด้วยกัน ตอนนี้เป็นเพราะอะไรนะ?

หรือว่าเป็นเพราะเธอปฎิเสธประธานเยี่ย?

รู้เเต่เเรกเธอน่าจะเตรียมใจไว้ก่อน……

เจ้าปีศาจเยี่ยคนนั้นไร้ความปรานี เลือดเย็นเเละโหดเหี้ยม สงสัยชีวิตนี้ไม่เคยโดนใครปฎิเสธมาก่อน!