ตอนที่ 103 ไปพบเขาตอนกลางคืน

“ท่านประธาน! ”

คณะกรรมการทั้งหลายทำการแสดงความเคารพ พนักงานที่อยู่ด้านข้างทั้งหมดล้วนก้มหัวทำความเคารพ เยี่ยเจิ้นถิงผงกหัวเคารพกลับ และนั่งลงที่เก้าอี้สีดำของประธาน เหวินลี่ลากตัวเฟิงเชียนเสวี่ยออกไปอย่างรวดเร็ว

วินาทีที่เฟิงเชียนเสวี่ยก้าวเท้าออกจากห้องประชุมนั้น ได้ยินเสียงของเยี่ยเจิ้นถิง: “คณะกรรมการทุกท่านโปรดวางใจ ตอนนี้ผมพบเบาะแสของชิปว่าอยู่ที่ไหน วันพรุ่งนี้ก่อนฟ้าสว่างจะนำกลับคืนมาให้ได้! ”

“เยี่ยมไปเลย! ”

คณะกรรมการพากันปรบมือยินดี

เฟิงเชียนเสวี่ยขนหัวลุก จบแล้ว เห็นทีลูกน้องของเยี่ยเจิ้นถิงจะหาเจอเป่าเป่าทั้งสามคนแล้ว ครั้งนี้ ตัวตนของพวกเขาต้องถูกเปิดเผยแน่นอน

ทำยังไงดี? ทำยังไงดี?

“เฟิงเชียนเสวี่ย เธอกำลังทำอะไรของเธออยู่หืม? ” เหวินลี่เอ่ยเสียงอย่างจริงจัง “เวลาทำงาน จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ท่าทางของเธอตอนนี้ ทำงานกับท่านประธานแค่วันเดียวก็คงทำไม่รอดหรอก”

“ขอโทษ ฉัน....”

“ไปห้องน้ำล้างหน้าล้างตา ปรับสภาพจิตใจ จากนั้นค่อยมาหาฉันที่ห้องฝึกอบรม”

“ค่ะ ขอบคุณพี่เหวิน”

เฟิงเชียนเสวี่ยรีบวิ่งไปยังห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าข้างในไม่มีคน ก็รีบหยิบมือถือโทรออกไปหาแม่จูทันที

“ฮัลโหล คุณหนู! “

“แม่จู ตอนนี้ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง? ”

“คะ? อะไรคือเป็นยังไงบ้าง?”แม่จูรู้สึกสมองขาวโพลน “ตอนนี้ฉันกำลังต้มถั่วแดง ตอนเย็นกะว่าจะทำของหวานให้พวกคุณกิน...”

“ไม่ใช่ ความหมายของฉันคือ..”

เฟิงเชียนเสวี่ยกำลังเอยถามให้ชัดเจนมากกว่านี้ แต่นึกขึ้นได้ว่าในเมื่อแม่จูตอนนี้ยังมีกระจิตกระใจทำของหวาน แสดงว่าที่บ้านไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ดังนั้นจึงเปลี่ยนคำถาม “ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว ฉันวางสายก่อนนะ”

“ออ”แม่จูกำลังต้มของอยู่เลยไม่ได้สังเกตว่าเธอมีอะไรผิดปกติ

เฟิงเชียนเสวี่ยครุ่นคิด ทางแม่จูไม่มีอะไรผิดปกติ ครูอนุบาลก็ไม่ได้โทรมาหา แสดงว่าคนของเยี่ยเจิ้นถิงยังไม่ได้หาไปถึงที่นั่น หรือว่าพวกเขาอยู่ระหว่างทางไป หรือไม่ก็อยู่ขั้นเตรียมตัวลงมือ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหน ถ้ายังไม่ได้หาถึงหน้าประตู เธอก็ยังพอมีเวลา เฟิงเชียนเสวี่ยลูบไปที่หน้าอกเบาๆตำแหน่งที่ตัวชิปใส่กล่องเล็กๆสีดำถูกซ่อนอยู่ในเสื้อผ้า

ฉวยโอกาสตอนนี้ทุกคนกำลังประชุม พนักงานก็ยืนเฝ้าอยู่แถวห้องประชุมทางนั้น ตอนนี้ข้างนอกไม่มีคน เธอจำเป็นต้องเอาชิปคืนกลับไปให้เร็วที่สุด พอคิดมาถึงตรงนี้ เฟิงเชียนเสวี่ยเดินออกมาจากห้องน้ำ ค่อยๆย่องไปห้องทำงานท่านประธาน

ทางสะดวก ถึงแม้ว่าจะพบเพื่อนร่วมงานสองคนที่ทำหน้าที่อยู่ พวกเขาเพียงมองเธอเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร