ตอนที่ 106 ผู้มีพระคุณ

“ฉัน?” ขณะที่เฟิงเชียนเสวี่ยกำลังคิดที่จะอธิบาย แต่ว่ากรรมการเจียงตาเหลือกเริ่มเห็นตาขาว อ้วกออกมาเป็นฟองสีขาว เธอไม่คิดเยอะอีกต่อไป เร่งรีบเข้าไปช่วยเหลือ

“นี่เธอคิดจะทำอะไรอีก? รีบออกไป! ”

สยงหมิ่นพยายามเข้าไปผลักเฟิงเชียนเสวี่ย แต่ว่าโดนเหวินลี่ขวางทางไว้

เฟิงเชียนเสวี่ยนำมือของกรรมการเจียงออก และจับที่กรามด้านล้างของเขาไว้ ใช้นิ้วเรียวยาวล้วงเข้าไปในปากของเขาเพื่อควานหาชิปออกมา

“เอ้ย นี่เธอจะทำอะไรนะ? อย่าทำอะไรมัวซัว”กรรมการอาวุโสบางคนต่างพากันตกใจ “รีบลากเธอออกไป! ”

เหล่าบอดี้การ์ดหันไปมองเยี่ยเจิ้นถิง

“ให้เธอลอง”เยี่ยเจิ้นถิงจ้องไปทางเฟิงเชียนเสวี่ย

“ทนอีกหน่อย ทนอีกหน่อย”

นิ้วของเฟิงเชียนเสวี่ยแตะถูกชิปแล้ว แต่ไม่กล้าออกแรงลวงเยอะ กลัวจะบาดลำคอของกรรมการเจียงเข้า

กรรมการเจียงเพราะว่ารู้สึกไม่สบายตัว ใช้แรงดิ้นรนไม่หยุด ทุบไปโดนไหล่ของเฟิงเชียนเสวี่ยที่บาดเจ็บ

เฟิงเชียนเสวี่ยกัดริมฝีปาก อดทนต่อความเจ็บ ลวงคอต่อไป

ขณะนั้นเอง แขนที่ดิ้นไปมาของกรรมการเจียงทุบโดนคอที่บาดเจ็บของเฟิงเชียนเสวี่ย เฟิงเชียนเสวี่ยเจ็บจนมือสั่น ไม่ทันระวังดันชิปลงเข้าไปอีก

“อ้อกกก”

กรรมการเจียงอ้วกลมออกมา และสงบลงอย่างรวดเร็ว ค่อยๆหายใจช้าๆ ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่รู้สึกไม่ค่อยดี ดวงตาและสีหน้าค่อยๆกลับมาเป็นปกติ

“กรรมการเจียงคุณโอเคไหม? ”สองกรรมการอาวุโสต่างกระตือรือร้นล้อมเข้ามา

“ดีขึ้นมาแล้ว”กรรมการเจียงยังหายใจหอบ อ่อนแรงไร้กำลังพูดเอ่ย “เมื่อกี้.....เหมือนมีอะไร....ติดคอของฉัน เกือบทำให้ฉัน....ติดคอตาย! ”

“โชคดี ได้แม่หนูนี่...ช่วยฉันไว้! ”

เขาชี้ไปทางเฟิงเชียนเสวี่ย “ขอบคุณเธอมาก! ”

“มะ ไม่เป็นไร...”เฟิงเชียนเสวี่ยกระตุกมุมปากขึ้นอย่างฝืดๆ “กรรมการเจียง ตอนนี้คุณรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง? ยังมีตรงไหนที่รู้สึกไม่ดีอีกไหม? ”

เธอรู้ว่า เมื่อกี้กรรมการเจียงจับพลัดจับผลูกลืนชิปลงไปไม่รู้ตัว ต่อไปชะตากรรมของเขาก็จะเป็นเหมือนซื่อเป่าน้อย

เยี่ยเจิ่นถิงจ้องมองไปทางเฟิงเชียนเสวี่ยอย่างนิ่งๆ แววตาสับสนยากจะหาคำอธิบาย

“ไม่เป็นไร ดีขึ้นมากแล้ว”กรรมการเจียงส่ายหัว

“ในกาแฟจะมีของอะไรได้ไง? สรุปแล้วมันคืออะไรกัน? ”คณะกรรมการท่านหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัย