ตอนที่ 148 นี่ไม่ใช่ยาธรรมดา

“เข้าใจแล้ว ฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

เฟิงเชียนเสวี่ยรีบวิ่งออกไปด้วยเท้าเปล่า วิ่งออกไปได้สองเก้าก็ต้องกลับมาเอารองเท้าอีก แล้วเธอก็หันไปหาเยี่ยเจิ้นถิงด้วยรอยยิ้มบ๊องๆ “ฮี่ฮี่”

ได้เงินด้วย มีความสุขจัง!

เยี่ยเจิ้นถิงมองดูแผ่นหลังของเธอแล้วหัวเราะเยาะ ยัยคนนี้เห็นแก่เงินจริงๆ!

เฟิงเชียนเสวี่ยไปรายงานกับเหวินลี่ สวมรองเท้าแล้วรีบกลับบ้าน

ทันทีที่เข้าไปในประตู เธอก็ร้องออกมา “แม่จูคะ ยาที่ให้เจ้าซื่อเป่ากินครั้งที่แล้วยังมีอยู่ไหม”

“ยาอะไร” แม่จูยังตามไม่ทัน

“ไม่กินยา ไม่กินยา” เจ้าซื่อเป่าร้องอยู่ในกรง

“เงียบน่า”

เฟิงเชียเสวี่ยตะโกนใส่มันและพูดกับแม่จูว่า “ก็ครั้งก่อน ยาที่พอซื่อเป่ากินเข้าไปมันก็จะถ่ายออกมาแล้วสามารถดึงชิปออกมาได้ สีเขียวๆ น่ะค่ะ”

“ยังมีอยู่ครึ่งขวด ทำไม คุณท้องผูกเหรอ”

“ไม่ใช่ มีผู้อาวุโสคนหนึ่งในบริษัทที่ต้องการใช้มัน ก่อนอื่นคุณต้องช่วยฉันทำซุปกระดูก แล้วทำซาลาเปาผัก เกี๊ยวกุ้งคริสตัล เกี๊ยวทอดไส้ผัก หลังจากนั้นก็ซื้อกระเช้าผลไม้หนึ่งอัน ฉันจะเอาไปเยี่ยมผู้ป่วยที่โรงพยาบาลค่ะ”

“โอเค”

เฟิงเชียนเสวี่ยกลับไปที่ห้องเพื่อดูอาการป่วยของเย่ว์เย่ว์ครู่หนึ่ง

บ่ายโมงครึ่ง แม่จูเตรียมของพร้อมแล้ว ยาก็หาเจอแล้ว

เฟิงเชียนเสวี่ยรีบขนของไปโรงพยาบาลทันที

ในรถ เธอเห็นบนขวดยาเขียนว่า ‘ดื่มแล้วคล่อง’ ชื่อสร้างสรรค์มาก เพียงแค่ดื่มมันก็คงคล่องสินะ!

เมื่อถึงจุดหมายปลายทาง เฟิงเชียนเสวี่ยพึ่งพบว่าที่นี่คือสถานที่ที่พาเย่ว์เย่ว์มาเมื่อคืนนี้ โรงพยาบาลเซิ่งซิน

โรงพยาบาลเซิ่งซินเป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดในไห่เฉิง การรักษาทั้งหมดให้บริการแบบครบวงจร ผู้ป่วยและคนในครอบครัวไม่จำเป็นต้องวิ่งขึ้นวิ่งลงทำตามระเบียบขั้นตอน ผู้ป่วยทุกคนมีพยาบาลและแพทย์ประจำ

การบริการดีพอสมควร ระดับทักษะการแพทย์ค่อนข้างดี แน่นอนว่าค่าบริการก็ค่อนข้างแพงเช่นกัน!

เหลยอวี่รอเฟิงเชียนเสวี่ยที่ประตูและพาเธอไปหาท่านประธานเจี่ยง

ชายชราผู้น่าสงสารนอนอยู่ตามลำพังในห้องผู้ป่วยที่หรูหรา เขาจ้องมองไปที่เพดานอย่างว่างเปล่า

ในเวลาเพียงสองวันสั้นๆ ท่านประธานเจียงผอมเซียวหนังแทบติดกระดูก แถมยังปฎิเสธที่จะกินยาทุกชนิด

พยาบาลหยิบยาเข้าไปใกล้ เขาก็อารมณ์เสีย “ไปให้พ้น ฉันไม่ดื่มมัน…ฉันยอมตายดีกว่าต้องดื่มยาระบาย”