ตอนที่ 169 เฉ่าหนีหม่ากี่หมื่นตัว

พอได้ฟังแบบนี้ ใจของ เยี่ยเจิ้นถิงก็รู้สึกซาบซึ้งมาก แต่มือก็ยังเคาะคีย์บอร์ดต่อไป และยังมองเธอด้วยสายตาคลุมเครือ: “เป็นห่วงฉัน”

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้ตัวว่าตัวเองพูดหลุดปากไป หน้าแดงขึ้นทันที กัดปากไม่กล้าพูดต่อ

เยี่ยเจิ้นถิงเห็นท่าทีที่เขินของเธอ ก็อดไม่ได้ที่จะใจเต้น ใช้ขาที่อยู่ใต้โต๊ะ เตะไปที่ขาเธอเบาๆ : “มานี้!”

“มีอะไร…”

เฟิงเชียนเสวี่ยแอบมองเขาแบบกล้าๆ กลัวๆ แล้วหันไปทางอื่นแบบใจเต้นแรงมาก

“เร็วสิ” เยี่ยเจิ้นถิงสั่ง

เฟิงเชียนเสวี่ยขยับเข้าไปหาเขาช้าๆ ระยะทางแค่ไม่กี่กาว แต่ทำเหมือนพันกว่ากิโล ใช้เวลาไปเยอะเลยแต่ก็ยังไม่ ขยับไปไหน…

เยี่ยฮุยรู้สึกกังวลใจมาก ในเวลาคับขันแบบนี้สองคนยังจะมาล่อกันอีก???

‘อา~~’

เสียงตกใจของเฟิงเชียนเสวี่ยดังขึ้นมา เยี่ยเจิ้นถิงลากเธอเข้ามาที่อ้อมอกขอเขา

เฟิงเชียนเสวี่ยล้มลงไปนั่งบนตักของเขา ร่างกายที่ตัวเล็กของเขาสั่นไปหมด เธอกำลังจะออกแรงต่อต้าน แต่เขาสั่งด้วยเสียงนิ่งว่า “อย่าขยับ” แล้วใช้มือมาโอบรอบเอวของเธอไว้ แล้วกลับไปเคาะแป้นพิมพ์ต่อ

เฟิงเชียนเสวี่ยก็ไม่กล้าขยับอีกเลย…

โปรเจกต์ราคาร้อยล้านขึ้นไปนี้ อนาคตของบริษัทหนึ่ง กำลังบังคับผ่านเอวของเธออยู่ ถ้าเธอขยับอีกละก็มันต้องไปรบกวนการหมุนเวียนของโลกแน่ๆ

นั่นมันจะเป็นความชั่วร้ายขนาดไหน!

เยี่ยฮุยพลิกตาขาวไปทีหนึ่ง หมัดในมือดังก๊อกแก๊ก ในใจเกลียดจนรำคาญใจ…

ในเวลานี้ เขานึกถึงเรื่องที่ประธานเจียงกินยาถ่ายติดต่อกันสี่วันขึ้นมา รู้สึกเข้าใจท่านขึ้นมาเลย…

นายพลสู้กับศัตรูในสนามรบอยู่แนวหน้า เลือดสาดเต็มสนามรบ

แต่เจ้าเยี่ยกลับรวมอำนาจทุกอย่างไว้ในมือพร้อมกอดสาวสวยในเวลาเดียวกันไปด้วย...

ถึงแม้ไม่มีใครกล้าสงสัยอำนาจของเจ้าเยี่ย และเชื่อมั่นว่าเขาต้องชนะในที่สุด

แต่ความวิตกกังวลนี้ มีใครที่เข้าใจได้?

เฉ่าหนีหม่า นับหมื่นตัวเดินผ่านไปบนหัว ยังไม่สามารถหยุดความทรมานนี้ได้!!!

“ในวินาทีที่สำคัญแบบนี้ คุณปล่อยฉันลงเถอะ ตั้งใจกับการตัดการระบบดีกว่า คุณมาทำแบบนี้มัน…”

เฟิงเชียนเสวี่ยดันเยี่ยเจิ้นถิงเบาๆ

ในเวลานี้เอง บนจอคอมเต็มไปด้วยโค้ดสีเขียวไปหมด ไอแพดด้านข้างก็กำลังถ่ายทอดสดเกี่ยวกับงานเปิดตัวที่ชั้น66อยู่...