ตอนที่ 17 เนื้อเข้าปากเสือ

เมื่อกลับถึงบ้านป้อนยาให้กับซื่อเป่าน้อยและกล่อมเด็กๆ เข้านอนเสร็จก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว

เฟิงเชียนเสวี่ยอาบน้ำเสร็จก็ขึ้นไปนอนบนเตียงและส่งข้อความไปหาโฮสต์หนุ่มลูกหนี้ “คืนนี้กิจการเป็นอย่างไรบ้าง”เขาตอบข้อความว่า “คืนนี้กิจการไม่ค่อยดี ไม่มีใครเลือกเลย”

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกร้อนใจจึงพิมพ์ข้อความไปยาวเหยียด เธอสอนวิธีจีบสาวไฮโซและวิธีคุยเรื่องธุรกิจให้กับเขา

[นายไม่ต้องใส่หน้ากากและทำหน้าเย็นชาตลอดเวลาหรอก ถึงแม้ว่าจะมีสาวไฮโซบางคนที่ชอบผู้ชายเย็นชาแต่ก็มีคนที่ชอบผู้ชายอบอุ่นเหมือนกัน ถ้าเห็นว่าสถานการณ์ไม่เหมาะก็เปลี่ยนสไตล์ซะ!

ยังมีอีกนะ เวลาที่สาวไฮโซเลือกคน นายต้องเผยเสน่ห์ของนายออกมา ถอดเสื้อเพื่อโชว์กล้ามหน้าท้องและกล้ามหน้าอกของนาย จากนั้นก็บิดบั้นท้ายของนายเล็กน้อย สาวไฮโซทั้งหลายคงจะน้ำลายไหลทันที

“หลังจากนั้นนายก็ต้องบอกสาวไฮโซว่านายมีร่างกายที่แข็งแรงและก็อึดด้วย...”

“ร่างกายแข็งแรงแล้วก็อึด…ดูท่าคืนนั้นเธอคงจะประทับใจมากสินะ!”

“...”

ใบหน้าของเฟิงเชียนเสวี่ยเปลี่ยนเป็นสีแดงและเธอก็ส่งอีโมติคอนรูปดาบยาว 8 เมตรให้เขาไป

“ฉันกำลังบอกวิธีหาเงินให้นายอยู่ แต่นายกลับมาพูดเรื่องพวกนี้กับฉัน ถ้ายอดวันนี้ไม่ถึงเป้า นายต้องหามาเพิ่มในวันพรุ่งนี้ ฉันบอกแล้วว่านายต้องให้ฉันอย่างน้อยวันละห้าพันหยวน...”

โฮสต์หนุ่มลูกหนี้ “ส่งอิโมติคอนแสดงสีหน้าหนักใจไป”

“ใจสู้หน่อยสิ ตอนนี้เวลายังไม่ดึกมาก ไม่แน่ว่าหลังเที่ยงคืนอาจจะยังใช้งานได้ นายอย่าเลือกแขก ไม่ว่าเขาจะเป็นสาวไฮโซที่หนักร้อยหรือสองร้อยโลถ้าเขาถูกใจนายก็รุกเลย”

“...” โฮสต์หนุ่มลูกหนี้ถึงกับพูดไม่ออก

“ช่างเถอะ ฉันจะไปหานายที่บาร์เดี๋ยวนี้แหละ จะเอาของบำรุงร่างกายไปให้ จะไปสอนเทคนิคให้นายด้วย!”

ในฐานะเจ้านาย ต้องช่วยเหลือลูกน้องอย่างเต็มที่ ต้องไม่บีบบังคับพวกเขาและต้องมีศีลธรรมในการปกครองลูกน้อง มิฉะนั้น จะไม่สามารถรักษาลูกน้องไว้ได้

เฟิงเชียนเสวี่ยพลันนึกถึงประสบการณ์ทางธุรกิจที่พ่อของเธอสอนเอาไว้และตั้งใจจะปฏิบัติตัวกับ ‘โฮสต์หนุ่มลูกหนี้’ ให้ดีหน่อย

เฟิงเชียนเสวี่ยบอกแม่จูไว้ เปลี่ยนเสื้อผ้าและออกไปที่ร้านขายยาใกล้ๆ ในหมู่บ้าน

ตอนแรกเธอมองไปรอบๆ ราวกับขโมย จากนั้นเดินไปที่เคาน์เตอร์และถามพนักงานขายออกไปเสียงเบาว่า "ขอโทษนะ มี...อันนั้น...ยาบำรุงไตหรือเปล่า”

“บำรุงให้ผู้ชายหรือผู้หญิงคะ” พนักงานขายถาม

“บำรุงให้ผู้ชายค่ะ” เฟิงเชียนเสวี่ยกดเสียงลงต่ำ

“โซนตรงนี้ใช่หมดเลยค่ะ คุณลองดูว่าอยากได้แบบไหน” พนักงานขายชี้ไปที่ตู้กระจกด้านหลัง

“ขอแบบที่ถูกที่สุดค่ะ” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดออกไปโดยไม่ต้องคิด

“อันนี้ค่ะ” พนักงานขายหยิบยาบำรุงไตอันหนึ่งออกมา “ตอนนี้ซื้อสามชุดแถมฟรีหนึ่งชุด...”

“สามชุดราคาเท่าไหร่หรือคะ”

“ลดราคาแล้วเหลือ 3,308หยวนค่ะ!”

“แพงมากเลย ฉันซื้อหนึ่งขวดแล้วกันค่ะ!”

“...”

พนักงานขายหยิบให้เธอหนึ่งขวด