ตอนที่ 172 ยืนยันอีกครั้ง

“จริงเหรอคะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยเงยหน้ามองเยี่ยจวิน ก่อนหน้านี้เคยพบเจอเยี่ยจวินแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ไม่ได้สนใจอะไรมาก ตอนนี้พอดูดีๆ อยู่ๆ ก็นึกออก

วันแรกที่เธอจากชนบทมาที่ไห่เฉิง รถแท็กซี่ที่นั่งมาไปชนเข้ากับรถโรลส์-รอยซ์ เรธ ตอนนั้น คนที่นั่งอยู่ข้างที่นั่งคนขับ…เหมือนจะเป็นเยี่ยจวินนี่เอง!

เฟิงเชียนเสวี่ยหน้าถอดสี มาคิดดูอีกที…

ถ้าคนที่อยู่ข้างที่นั่งคนขับคือเยี่ยจวิน งั้นผู้ชายบาดเจ็บและมีรอยสักที่เอวที่นั่งอยู่ที่เบาะหลังก็ต้องเป็นเยี่ยเจิ้นถิง!

ตอนนั้นที่เธอเห็นรอยสักนั่น เธอเองก็สับสนมึนงงเหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายที่เป็นหนุ่มบาร์โฮสต์ถึงได้นั่งรถหรูขนาดนั้น

ต่อมาเธอได้เจอกับเข้าที่บาร์แสงจันทร์ ยังคิดว่ารถคันนั้นเป็นรถของเศรษฐีนีที่เลี้ยงเขาเสียอีก…

พอมาคิดๆ ดู ตนเองช่างไร้เดียงสาจริง!

ความจริงตั้งแต่ต้นจนจบ เยี่ยเจิ้นถิงคือโฮสหนุ่ม สองคนนี้เหมือนกันขนาดนี้แท้ๆ แต่เธอยังถูกหลอกเหมือนลูกไก่ในกำมือ…

แต่เธอคิดไม่ตกเลย เขาจะทำแบบนี้ไปทำไมกัน

เดี๋ยวนะ ตอนนั้นเธออยู่กับลูกๆ สามคน เยี่ยจวินเห็นลูกของเธอไหมนะ?

ถ้าเกิดว่าเห็น งั้น…

เฟิงเชียนเสวี่ยยิ่งคิดยิ่งสับสนวุ่นวาย ยิ่งคิดยิ่งไม่สบายใจ

“คงจะจำผิดคน ขอโทษครับ”

เยี่ยจวินพูดเสร็จ ก้มหัวคำนับแล้วเดินจากไป

เฟิงเชียนเสวี่ยพยายามให้ตนเองสงบลง รีบออกจากห้องท่านประธานไป เธอไปล้างหน้าที่ห้องน้ำพนักงาน จัดการกับอารมณ์ของตนเอง…

ตอนนั้นที่รถทั้งสองคันชนกัน เยี่ยจวินแค่มองเธอจากที่ไกลๆ คงจะมองไม่ชัดนัก อีกอย่าง เด็กๆ ทั้งสามก็อยู่บนรถ ต่อให้เขาเห็นเธอจริงๆ ก็คงจะไม่เห็นเด็กๆ หรอก

นอกจากนี้ ต่อให้หลักฐานทุกอย่างจะบอกว่าเยี่ยเจิ้นถิงก็คือโฮสหนุ่ม แต่ไม่เห็นรอยสัก ก็ยังยืนยันไม่ได้ ในเมื่อเขาเกิดความรักต่อเธอ อยากจะยืนยัน ก็ไม่ใช่เรื่องยาก

พอคิดแบบนี้ เฟิงเชียนเสวี่ยก็สูบลมหายใจเข้า ทำใจให้สบายแล้วออกไปทำงาน

งานแถลงข่าวจบลงด้วยดี สื่อและนักข่าวทยอยจากไป จากนั้น สื่อต่างๆ ก็รายงานผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีใหม่ล่าสุดของกลุ่มบริษัทเซิ่งเทียนอย่างบ้าคลั่ง แผนกขายเปิดการตลาด อีกสามวันจะขายอย่างเป็นทางการ!