ตอนที่ 175 ช่วยฉัน

หลังจากวางสายเสร็จเฟิงเชียนเสวี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งเเล้วโทรไปให้เยี่ยเจิ้นถิง

เธอต้องถามให้ชัดเจนคนที่ส่ง‘พัสดุข่มขู่’ที่เเท้เป็นเขาใช่หรือไม่

ขณะนั้นเยี่ยเจิ้นถิงเพิ่งจะถึงสนามบินไห่เฉิงเเละกลุ่มผู้คนเขาก็เดินอย่างองอาจไปที่ลานสนามบิน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เมื่อเห็นหมายเลขผู้โทรเขาก็ตกใจเล็กน้อย

เฟิงเชียนเสวี่ยเคยเเต่โทรหาโฮสหนุ่มที่เบอร์นั้น ไม่เคยโทรมาหาเขาที่เบอร์นี้

ไม่เคยเเม้กระทั่งจะเคยบอกเบอร์โทรให้เธอรู้ ทำไมจู่ๆเธอก็โทรฯมา

หรือเป็นเพราะเธอสงสัยสถานะตัวตนของเขาเลยตั้งใจทดสอบ?

วันนี้ตอนอยู่ในบริษัทเธอคงเห็นรอยสักด้านหลังของเขาไม่ชัดเจนนัก ดังนั้นต่อมาเธอถึงทำอะไรเเบบนั้น……

เจ้าตัวเล็กยังจะมาเล่นบทนักสืบอีก

เยี่ยเจิ้นถิงยิมมุมปากตัดสายโทรศัพท์

ได้ยินเสียงไม่ว่างของโทรศัพท์ เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกผิดหวังเขาไม่รับสาย หรือว่า‘พัสดุข่มขู่’ชิ้นนั้นเป็นเขาส่งมาจริงๆ?

ไม่ ไม่น่าใช่

เขาไม่มีเหตุผลที่จะทำอย่างนี้

ต่อให้รู้ว่าเธอมีเรื่องปิดบังก็ไม่น่าจะใช้วิธีสกปรกเเบบนี้ข่มขู่เด็กๆ……

หรือเป็นเพราะเขาไม่ได้เมมเบอร์ของเธอไว้เลยคิดว่าเป็นเบอร์ของคนเเปลกหน้าจึงไม่รับสาย?

พอคิดเเบบนี้เฟิงเชียนเสวี่ยรีบโทรไปให้โฮสหนุ่ม ไม่ว่าเขาจะเป็นเยี่ยเจิ่นถิงหรือไม่ต้องหาคนมาช่วยก่อนค่อยว่ากันทีหลัง……

เธอมักรู้สึกว่าคนที่ส่ง‘พัสดุข่มขู่’จะต้องลงมืออีกครั้ง……

โฮสหนุ่มก็ไม่ได้รับสาย

เฟิงเชียนเสวี่ยมองดูระเบียงที่โดนระเบิดอย่างรุนเเรง ในใจก็ตื่นตระหนกมาก

มือสั่นเเละส่งข้อความให้โฮสหนุ่ม:“โฮส รีบมาช่วยฉัน……”