ตอนที่ 213 ถ้าเขาเต็มใจ

“เธอดูอะไรอยู่หรือ” ฉู่จือมั่วเดินเข้ามาและถามขึ้น

“ไม่มีอะไร พวกเราไปกันเถอะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยขมวดคิ้ว เธอรู้สึกหนักใจและผิดหวังในตัวซือเฮ่าเซวียนมาก...

ถ้าเกิดบอกว่าตอนแรกพ่อแม่เป็นคนยกเลิกงานหมั้น เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำตามนั้น ที่เมาแล้วไปมีอะไรกับไป๋ลู่ก็เป็นแค่ความเลอะเลือนชั่วขณะเท่านั้น

แล้วตอนนี้...

วันก่อนยังสาบานว่าจะปกป้องเฟิงเชียนเสวี่ย เพียงชั่วพริบตาเดียวก็นอกใจมาอยู่กับฉู่จือหัน...

นี่มันเป็นปัญหาที่ตัวคนแล้ว!

“เชียนเสวี่ย เป็นอะไรไป” ฉู่จือมั่วเห็นว่าเฟิงเชียนเสวี่ยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จึงถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง “เธอไม่ต้องสนใจไป๋ลู่หรอก หล่อนเป็นบ้า ตอนนั้นฉันก็บอกแล้ว ผู้หญิงคนนั้นจิตใจไม่ปกติ บอกให้เธออย่าไปยุ่งกับหล่อน...”

“เฮ้อ...” เฟิงเชียนเสวี่ยถอนหายใจและเหลือบไปมองฉู่จือมั่ว จากนั้นก็ระบายความในใจออกมา “จือมั่ว ในบรรดาเพื่อนร่วมชั้นในตอนนั้นก็มีแค่นายนี่แหละที่ไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลย!”

ใช่ ซือเฮ่าเซวียน ฉู่จือหัน ไป๋ลู่ ทุกคนเปลี่ยนไปแล้ว...

มีแค่ฉู่จือมั่วที่เรียบง่าย บริสุทธิ์ อ่อนโยนและจริงใจเหมือนเดิม!

“แน่นอนสิ!” ลูปผมเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู “เมื่อกี้ยังกินไม่อิ่มใช่ไหม พวกเราเปลี่ยนร้านกันเถอะ”

“ไม่กินแล้ว พวกเราไปหาที่เงียบๆ นั่งกันเถอะ” เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกเหนื่อยไปทั้งตัวและใจ

“ได้ ถ้างั้นพวกเราไปนั่งรับลมที่ชายหาดแล้วกัน”

ฉู่จือมั่วขับรถไปที่ชายหาด เปิดหลังคารถมองดวงดาวบนฟ้าพร้อมกับพูดคุยเรื่องในใจกับเฟิงเชียนเสวี่ย

สี่ปีมานี้ เขาท่องเที่ยวไปทั่วโลกด้วยตัวคนเดียว มองดูความงดงามของโลก จากนั้นก็วาดสิ่งเหล่านั้นเข้าไปในภาพของตัวเอง...

สี่ปีผ่านไปเร็วเหมือนผ่านไปหนึ่งวันเท่านั้น เป็นชีวิตที่ทั้งเรียบง่ายและบริสุทธิ์ ซึ่งเหมาะกับคนแบบเขามาก

ส่วนชีวิตของเฟิงเชียนเสวี่ย ได้เปลี่ยนจากกระดาษขาวไปเป็นรูปภาพที่ถูกขีดเขี่ยอย่างยุ่งเหยิง ไปตั้งนานแล้ว

เธอมีอดีตที่สุดจะทนได้และข่าวฉาวมากมาย ตอนนี้ก็มีคนพยายามจะกำจัดเธอออกไป ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลยสักอย่าง และเรื่องพวกนี้ เธอไม่สามารถพูดกับฉู่จือมั่วได้เลย

เธอจะเห็นแก่ตัวเกินไปไม่ได้ เธอไม่สามารถให้เขาเป็นเกราะกันลมหรือกันธนูให้ตัวเองได้...