ตอนที่ 246 สุภาพบุรุษ

ในที่สุดก็ได้เจอเด็กๆ ที่ไม่ได้เจอมานานในร้านอาหาร......

เฟิงเชียนเสวี่ยนย่อตัวลง กางแขนพร้อมเรียกชื่อของพวกเขา “ต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่า......”

“

คุณหนู คะ...... ”

แม่จูยังไม่ทันพูดจบ เสียงของเธอก็ถูกเสียงเด็กที่เรียก “หม่ามี้ หม่ามี้” กลบไปทันที

เสี่ยวเยวี่ยเยวี่ยก้าวขาสั้นๆ ของเธอ วิ่งพุ่งไปอย่างตื่นเต้น ตระครุบเข้าไปในอ้อมอกของเฟิงเชียนเสวี่ย จนเฟิงเชียนเสวี่ยล้มไปกับพื้น

เฟิงเชียนเสวี่ยล้มจนเจ็บก้น แต่ในตาของเธอกลับแฝงไปด้วยน้ำตา เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ซานเป่าเด็กดี หม่ามี้รักหนู!”

“

หม่ามี้ ซานเป่าก็รักหม่ามี้ ม๊วฟ~”

เยวี่ยเยวี่ยทำปากจู๋ พร้อมจุ๊ปไปที่แก้มของเฟิงเชียนเสวี่ยอย่างแรงหนึ่งที

“

หม่ามี้ หม่ามี้ เอ้อร์เป่าก็คิดถึงหม่ามี้มาก” หลงหลงเบียดเข้ามาในอ้อมอกของเฟิงเชียนเสวี่ย แขนข้างหนึ่งของเขาโอบคอของเฟิงเชียนเสวี่ยเอาไว้ ส่วนแขนอีกข้างหนึ่งก็กำเป็นหมัดเพื่อแสดงให้เห็นถึงความแข็งแรงของตัวเอง “ หม่ามี้ เอ้อร์เป่าตั้งใจฝึกมวยทุกวันเลยครับ ต่อจากนี้ผมจะปกป้องหม่ามี้เอง!”

“

หม่ามี้......” แม้ว่าปกติเฉินเฉินจะเป็นคนหนักแน่นและรู้เรื่อง แต่ครั้งนี้เขาเองก็อยากได้อ้อมกอดของหม่ามี้ เมื่อเห็นว่าเบียดเข้าไปในอ้อมกอดของหม่ามี้ไม่ได้ เขาเองก็ผิดหวังเล็กน้อย

“

ต้าเป่ามานี่!”

เฟิงเชียนเสวี่ยยื่นแขนยาว โอบเด็กๆ ทั้งสามเข้าไปในอ้อมกอด และหอมหน้าผากของเด็กๆ ทีละคน——

“

ต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่า ช่วงเวลาที่ผ่านมาหม่ามี้ไม่ได้ดูแลลูกๆ ดีๆ หม่ามี้ขอโทษ หลังจากนี้พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว”

“

เยี่ยมไปเลยครับ! เย้!!!”

เหล่าเด็กๆ ดีใจจนก้าวกระโดด กอดเฟิงเชียนเสวี่ยเอาไว้แน่นและไม่ปล่อยมือ

แม่จูยืนมองอยู่ด้านข้างพร้อมปาดน้ำตาไปด้วย

เฟิงเชียนเสวี่ยยังคงจมอยู่ในความรักครอบครัวที่แสนอบอุ่น จนลืมไปว่าข้างๆ ยังมีอีกคนหนึ่งยืนอยู่

แม่จูส่งเสียงเตือนเสียงเบา “คุณหนู คุณหนู คุณชายฉู่ยังยืนอยู่เลย”

เฟิงเชียนเสวี่ยจึงเพิ่งรู้ตัว เงยหน้าขึ้นไปมองฉู่จือมั่ว

เขายืนเงียบๆ อยู่ที่หน้าประตู มองไปที่เธออย่างยิ้มๆ นัยน์สั่นคลอนไปด้วยแววอ่อนโยน

“

ต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่า ลูกๆ ไปหาไรกินในห้องก่อน แม่มีอะไรจะพูดกับคุณอาฉู่น่ะ แล้วเดี๋ยวไปหาลูกๆ ”

เฟิงเชียนเสวี่ยตบไปที่หลังของเด็กทั้งสามเบาๆ

เด็กทั้งสามก็พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง จากนั้นเธอก็ทักทายกับฉู่จือมั่ว——

“