ตอนที่ 273 คำสบประมาทจากศัตรูหัวใจ

ขณะที่เธอกำลังจะเคาะประตู ประตูก็เปิดออกเอง แล้วตามมาด้วยเยี่ยฮุย เมื่อเห็นเธอ เขาก็อดจะรู้สึกอึดอัดไม่ได้ “เฟิง...”

เมื่อคำพูดออกมาถึงริมฝีปาก เขาเปลี่ยนคำพูดอีกครั้ง “มีธุระอะไร”

“พี่เหวินให้ฉันมาทำความสะอาด”

เฟิงเชียนเสวี่ยมองข้ามไหล่ของเยี่ยฮุยเข้าไปด้านใน...

เยี่ยเจิ้นถิงนั่งบนโซฟาหันหลังให้เธอ และข้างๆ หลิงหลงโน้มตัวมาใกล้เขาพร้อมรอยยิ้มที่เบิกบาน พลางกระซิบกระซาบข้างๆ หูของเขา...

คนทั้งสองสนิทสนม ดูกลมเกลียวมาก

หัวใจของเฟิงเชียนเสวี่ยบีบแน่นในทันที เธอรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น แล้วก้มศีรษะลง “ในเมื่อไม่สะดวก เดี๋ยวฉันค่อยกลับมาใหม่”

เมื่อพูดจบ เธอเตรียมจะหันหลังกลับ...

“เดี๋ยว!”

น้ำเสียงไพเราะของหญิงสาวก็ดังออกมา

เยี่ยฮุยหลับตาลง ทำท่าเหมือนกำลังปวดหัว

“อาฮุย เมื่อกี้ฉันทำไวน์แดงหกโดยไม่ได้ตั้งใจ รบกวนนายให้เธอเข้ามาทำความสะอาดทีนะ” หลิงหลงพูดกับเยี่ยฮุยด้วยความสุภาพมาก แต่ในน้ำเสียงที่สุภาพนี้ กำลังสั่งให้เฟิงเชียนเสวี่ยทำงานให้

เยี่ยฮุยมองไปที่เฟิงเชียนเสวี่ยอย่างลำบากใจ

เธอรอยอยู่สองวินาที แต่ก็ไม่มีเสียงจากเยี่ยเจิ้นถิง

เธอจำต้องเดินเข้าไปพร้อมอุปกรณ์ทำความสะอาด

ในเวลานี้ หลิงหลงนั่งลงอีกด้าน โดยรักษาระยะห่างกับเยี่ยเจิ้นถิงเอาไว้

แต่ทั้งสองยังคงนั่งเคียงข้างกันบนโซฟาตัวเดียวกัน และใกล้กันมาก

ไวน์แดงหกลงบนโต๊ะกาแฟและพรมตรงหน้าพวกเขาสองคน

เฟิงเชียนเสวี่ยเดินเข้าไป ย่อตัวลง แล้วใช้ผ้าเช็ดคราบไวน์บนโต๊ะกาแฟ

หลิงหลงพินิจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี “เจิ้นถิง สภาพภายนอกของเลขาในบริษัทนายนี่ดูดีขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ”

แม้ว่าเฟิงเชียนเสวี่ยจะไม่ได้แต่งหน้า และสวมเสื้อผ้าธรรมดาๆ แต่แค่เธอยืนเฉยๆ ก็มีเสน่ห์ที่ไม่อาจมองข้ามได้

ยิ่งไปกว่านั้น ความงามแบบนี้ของเธอเป็นงานสรรค์สร้างจากธรรมชาติที่มีมาแต่กำเนิด เหมือนเป็นพลังที่ออกมาจากร่างกายส่วนลึกของเธอ

“อื้อ ก็ธรรมดาๆ” เยี่ยเจิ้นถิงตอบอย่างเรียบเฉย