ตอนที่ 283 ไปกับเขาครั้งหนึ่งได้หนึ่งล้าน

“เอ่อ...” ใบหน้าของเหวินลี่ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ประธานหลิงจะทำให้เธอยุ่งยากมากขึ้นนะ ฉันจะหาข้ออ้างให้มันผ่านๆ ไป อย่างมากที่สุดก็แค่ทำหน้าเฉยๆ ประธานหลิงไม่ทำอะไรฉันหรอก”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะไปกับพี่ด้วย” เฟิงเชียนเสวี่ยสวมรองเท้าทันที “ฉันเคยเห็นตอนประธานหลิงโมโห และฉันจะไม่ยอมให้พี่มาลำบากเพราะฉันหรอกนะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยตามเหวินลี่ไปส่งเอกสารที่ห้องของหลิงหลง

เยี่ยเจิ้นถิงไม่ได้อยู่ที่นี่

หลิงหลงเปลี่ยนเป็นชุดนอนขี้เกียจ แล้วเอนตัวลงโซฟาพร้อมกับดื่มเหล้า เขาพาดขายาวๆ ของตัวเองลงบนโต๊ะกลางด้วยท่าทางที่ดูเย็นชาและสูงส่ง

“ท่านประธานหลิงคะ นี่คือเอกสารที่เพิ่งเตรียมมา แล้วก็มีแฟลชไดรฟ์สำหรับหนังสือโครงการและแผนงานค่ะ” เหวินลี่ยื่นของทั้งหมดให้กับหลิงหลงด้วยความเคารพ

“ขอบคุณ” หลิงหลงจ้องไปที่เฟิงเชียนเสวี่ย “เอาวางไว้เถอะ”

“โอเคค่ะ” เหวินลี่วางของทั้งหมดลงบนโต๊ะกลาง “ถ้าอย่างนั้นพวกเรา...”

“คุณไปทำธุระของคุณเถอะ ฉันมีอะไรจะคุยกับเสี่ยวเฟิงนิดหน่อย” หลิงหลงทำท่าทางโบกไม้โบกมือ และพูดด้วยท่าทางที่ดูสุภาพ “เสี่ยวเฟิง มัวเหม่ออะไรอยู่ นั่งสิ!”

เหวินลี่ขมวดคิ้วแล้วมองไปที่เฟิงเชียนเสวี่ย

“ขอบคุณค่ะ” เฟิงเชียนเสวี่ยนั่งลงด้วยท่าทางไม่คิดอะไรมาก

“ถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนนะ” เหวินลี่พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหมาย “เสี่ยวเฟิง ประธานหลิงเขาถามอะไรเธอก็ตอบดีๆ นะ ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็โทรมาถามฉัน”

“เข้าใจแล้วค่ะ พี่ไปทำธุระของพี่เถอะ” เฟิงเชียนเสวี่ยส่งยิ้มให้เหวินลี่

เหวินลี่ก้มศีรษะเคารพและเดินจากไป

แม่บ้านนำกาแฟมาเสิร์ฟให้เฟิงเชียนเสวี่ย จากนั้นก็ออกไป

“ใบหน้าที่เต็มไปด้วยสีแดงระเรื่อ ผิวพรรณก็งดงาม”

หลิงหลงมองไปที่เฟิงเชียนเสวี่ยด้วยรอยยิ้ม แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความเย็นชา

“ท่านประธานหลิงต้องการจะคุยอะไรหรือคะ” เฟิงเชียนเสวี่ยถามอย่างตรงไปตรงมา

หลิงหลงลุกขึ้นนั่ง หยิบเช็กขึ้นมาลวกๆ ไม่ใส่ใจ กรอกตัวเลขจำนวนหนึ่งลงไป แล้วยื่นให้เฟิงเชียนเสวี่ยอย่างหยิ่งยโส