ตอนที่ 288 ขึ้นแสดงแทนเธอ

พูดถึงตรงนี้ เด็กสาวก็ร้องไห้เสียใจมากยิ่งขึ้น พูดด้วยความตื่นเต้นว่า “เธอก็เหยียบมือของหนูที่อยู่บนเศษแก้ว ดังนั้น…”

“อย่ามาหาข้อแก้ตัว” ผู้จัดการฟางคนนั้นพูดอย่างโกรธเคือง “งานเลี้ยงคืนนี้คนที่มาร่วมงานล้วนเป็นคนที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียง ถ้าเธอไม่สามารถขึ้นเวทีได้ตรงตามเวลา วันหลังอย่าได้คิดจะอยู่ในวงการนี้อีก”

“แต่ว่าหนู…”

“ฉันจะให้กลุ่มไอโอลินแสดงบนเวทีก่อน เธอค่อยคิดหาวิธีขึ้นก็แล้วกัน”

พูดเสร็จ ผู้จัดการฟางคนนั้นก็เดินย่ำเท้า “ตึกๆๆ” ออกมาจากห้อง

เฟิงเชียนเสวี่ยรีบหลบไปอยู่อีกมุมหนึ่ง เห็นผู้จัดการฟางที่สวมชุดสูทสีดำเดินไปห้องแต่งหน้าฝั่งตรงข้าม ตบมือและทักทายเสียงดัง “กลุ่มนักไวโอลิน รีบเตรียมตัว อีกสามนาทีขึ้นเวที!”

เฟิงเชียนเสวี่ยหันกลับไปมองห้องส่วนตัวข้างหลัง เด็กสาวคนหนึ่งรูปร่างสวยสดงดงามเดินออกมาจากด้านหลังฉากกั้น ร้องไห้น้ำตานองท่วมหน้า มือที่สั่นเทาเต็มไปด้วยเลือด เห็นแล้วน่าตกใจ…

เธอนั่งอยู่อย่างเหงาๆบนเก้าอี้ ใช้ข้อศอกเปิดกล่องยาอย่างยากลำบาก พยายามทายาให้กับตัวเอง

แต่เพราะมือทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บ การเคลื่อนไหวจึงเงอะงะงุ่มง่าม เวลาผ่านไปนานมากแล้วก็ยังเปิดไม่ออก

เฟิงเชียนเสวี่ยรีบเข้าไปให้ความช่วยเหลือ “ให้ฉันช่วยเถอะค่ะ”

เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองเฟิงเชียนเสวี่ย เธอตกใจไปอึดใจหนึ่ง จากนั้นรีบกล่าวคำว่า“ขอบคุณค่ะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยเปิดกล่องยาออก ก่อนอื่นหยิบทิงเจอร์ไอโอดีนออกมาเพื่อฆ่าเชื้อให้เด็กสาว หลังจากนั้นค่อยเอาเศษแก้วออกจากบาดแผลอย่างระมัดระวัง

เด็กสาวตัวสั่นด้วยความเจ็บ กัดริมฝีปากล่างแน่น ไม่กล้าร้องไห้ส่งเสียงดัง แต่น้ำตาไหลพรากไม่ขาดสาย

“มือของคุณบาดเจ็บรุนแรงเกินไป ต้องไปหาหมอเฉพาะทางให้รักษา” เฟิงเชียนเสวี่ยเห็นอาการบาดเจ็บที่มือของเด็กสาว ก็รู้สึกเจ็บไปด้วย จึงพูดอย่างกังวลใจว่า “ไม่ได้การละ เธอรีบไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย ไม่อย่างนั้นมือของเธอต้องพิการแน่”