ตอนที่ 33 จริงๆ แล้วเป็นความผิดของใคร

ภาพของอดีตนั้นค่อย ๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นมา ขณะนี้เฟิงเชียนเสวี่ยเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง...

ไป๋ลู่พยายามยั่วยุให้แตกแยก แล้วเข้าไปแทนที่!

เรื่องราวดำเนินไปถึงขั้นนี้แล้วก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ตอนนี้ นอกจากเกลียดความใจง่ายของตัวเองในตอนนั้นแล้ว เฟิงเชียนเสวี่ยยังจะพูดอะไรได้อีก

ผู้คนตั้งใจวางกับดักเพื่อหลอกล่อเธอ แล้วเธอก็โง่พอที่จะกระโดดลงไป!

“ขอบคุณ” ไป๋ลู่ยิ้มและพูดว่า “แม้ว่าจะเป็นญาติกัน แต่ก็ต้องคิดบัญชีอยู่ดี ลูกของเธอตีลูกชายของฉันและทำกระจกรถฉันแตก เธอลองบอกมาสิว่าจะชดเชยยังไง”

“ที่แท้พวกคุณสองคนก็เป็นญาติกันนี่เอง” คุณครูจางรีบใช้โอกาสนี้จัดการเรื่องต่างๆ ให้ราบรื่น “ในเมื่อทั้งคู่เป็นญาติกัน งั้นก็ไกล่เกลี่ยกันเป็นการส่วนตัว...”

“ไกล่เกลี่ยกันเป็นการส่วนตัว?” ไป๋ลู่พูดขัดคุณครูจางและตะโกนออกไปด้วยความโกรธ “ลูกชายของฉันฐานะสูงส่ง มีเรื่องเกิดขึ้นในโรงเรียนอนุบาลของคุณ พวกคุณคิดว่าจะหนีจากการรับผิดชอบได้งั้นหรือ”

“ไม่ๆ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ...”

“ฉันโทรหาสามีของฉันแล้ว เขาจะมาที่นี่ในไม่ช้า”

ไป๋ลู่กดดันครูใหญ่หวงด้วยความเย่อหยิ่ง "ครูใหญ่หวงคะ ถ้าการตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ทำให้ฉันไม่พอใจขึ้นมา พวกคุณก็อย่าคิดว่าจะได้เปิดโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ต่อไป”

“หา?” ใบหน้าของคุณครูจางเปลี่ยนไปด้วยความตกใจ

“พูดมาก” ครูใหญ่หวงรีบดุคุณครูจาง จากนั้นก็พูดเพื่อประจบไป๋ลู่ “อย่าพึ่งโกรธเลยคุณผู้หญิงซือ ฉันจะให้คำอธิบายกับคุณแน่นอน”

จากนั้นเธอก็พูดกับเฟิงเชียนเสวี่ยอย่างจริงจังและไม่แยแส

“คุณแม่คะ ลูกๆ ของคุณใช้ไม่ได้เลยจริงๆ ขอความกรุณาให้คุณและลูกๆ ของคุณขอโทษคุณชายน้อยซือและคุณผู้หญิงซือด้วยค่ะ จากนั้นก็ชดเชยตามที่เห็นสมควร”

“ครูใหญ่หวงคะ เรื่องนี้ยังตรวจสอบไม่เสร็จเลย คุณสรุปผลแบบนี้มันไม่ค่อยสมควรหรือเปล่า” เฟิงเชียนเสวี่ยไม่แข็งกร้าวจนดูเย่อหยิ่ง และไม่ถ่อมตัวจนดูต่ำต้อย

“คุณ…” ครูใหญ่หวงพูดไม่ออก

“ฉันคิดว่าเราควรทำความเข้าใจสถานการณ์กันก่อนดีกว่า” เฟิงเชียนเสวี่ยเดินไปถามเฉินเฉินและหลงหลง “ต้าเปา เอ้อร์เป่า เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

"เป็นเขา" เฉินเฉินชี้ไปที่ซือมู่เฟิงและพูดออกมาอย่างโกรธเคือง "เขาปาดพู่กันสีไปที่ผมของซานเป่าและทำให้ซานเป่าร้องไห้ ผมเตือนเขาไม่ให้ทำแบบนี้แต่เขาก็ด่าผม”