ตอนที่ 338 หลานคนโต

“ใช่ ฉันก็คิดจะพูดอยู่ตลอด ประธานเยี่ยดีกับพวกหนูขนาดนั้น ทำไมพวกหนูไม่ชอบเขาล่ะ” ผู้อำนวยการหลิวถามขึ้นด้วยความสงสัย “เป็นเพราะเรื่องชิปครั้งที่แล้วหรือ ถึงแม้พวกเขาจะดูน่ากลัวไปบ้าง แต่ก็จัดการเรื่องต่างๆ อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วก็มีมารยาทด้วย”

“ใช่จะ ประธานเยี่ยจัดการอย่างละเอียดถี่ถ้วน กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าให้เลือกพยาบาลที่ดีที่สุดในโรงพยาบาลมาดูแลหนูๆ ใส่ใจมากเลยนะ” หมอแผนกกุมารเวชก็พูดขึ้นมา “คงจะเป็นเพราะท่าทางของเขาดูน่ากลัว แต่เขาเป็นหลายของคุณปู่นะ เขาไม่ทำอะไรหนูๆ หรอกจ้ะ”

“อื้อๆ ใช่ เขาเป็นหลานคนโตของคุณปู่ ถ้าเขารังแกพวกเราคุณปู่ตีตูดเขาแน่” เย่ว์เย่ว์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง “วันนี้คุณปู่ใช้ไม้เท้าตีตูดเขาที่โรงพยาบาลด้วย!”

“ใช่แล้ว เขาใช้เงิน ใช้ความคิด ใช้เวลาไปมากขนาดนี้เพื่อพาหนูๆ กลับมาส่ง อย่างน้อยหนูๆ ก็ควรจะมีมารยาทสักหน่อย” ผู้อำนวยการหลิวพูดอย่างใจเย็น “เฉินเฉิน หนูคิดว่าคุณครูหลิวพูดถูกไหม”

เฉินเฉินรู้สึกละอายใจเล็กน้อย คุณครูและคุณหมอต่างก็พูดมีเหตุผล จริงๆ แล้วเขาควรจะพูดขอบคุณคนคนนั้นไปสักหน่อย...

แต่เพียงไม่นานเขาก็ยืดอกน้อยๆ ขึ้นมาอีกครั้ง และพูดอย่างมีเหตุผล “คนคนนี้โหดเหี้ยม ก่อนหน้านี้ เพื่อตามหาชิปเขานำความลำบากมากมายมาให้พวกเรา อีกทั้งหม่ามี้ทำงานกับเขาก็ได้แผลมาตลอดเลย โบราณบอกไว้ว่าไม่ควรคิดร้ายกับใคร แต่ควรจะระวังตัวเอาไว้ พวกเราระวังตัวไว้ก็ไม่ผิดนี่ครับ!”

“อื้อๆ” เย่ว์เย่ว์พยักหน้าอย่างต่อเนื่อง คางน้อยๆ ของเธอมีเหนียงเกือบจะโผล่ออกมา “ต้าเป่าพูดถูก หนูเชื่อฟังต้าเป่าค่ะ!”

“เด็กดี พวกเรารีบกลับบ้านกันเถอะ!” เฉินเฉินจูงมือน้อยๆ ของเย่ว์เย่ว์เดินไป “พอถึงบ้านก็ไม่ต้องกลัวแล้ว พี่จะป้อนนมให้น้องเอง!”

“ขอบคุณค่ะพี่” เย่ว์เย่ว์พูดขอบคุณและถามแบบเต็มไปด้วยความหวัง “เมื่อกี้หลานของคุณปู่บอกว่าถ้าเรานอนแล้วตื่นมา หม่ามี้ก็จะกลับมาแล้ว จริงไหมคะ”

“หลานคนโตพูดแบบนั้นเองหรือ เมื่อกี้พี่มัวแต่จ้องเขาก็เลยไม่ได้ตั้งใจฟัง”

เฉินเฉินตัดคำสำคัญทิ้งและเปลี่ยนคำสรรพนามที่ใช้เรียกเยี่ยเจิ้นถิงไปแบบไม่รู้ตัว

“ใช่ค่ะ หลานคนโตพูดแบบนี้” เย่ว์เย่ว์เลียนแบบท่าทางของเยี่ยเจิ้นถิง ทำหน้าขรึม สายตาเย็นยะเยือกและพูดตามเขา “นอนให้เต็มอิ่ม พรุ่งนี้ตื่นมาก็จะได้เจอหน้าหม่ามี้แล้ว!”

“โอเค ในเมื่อหลานคนโตพูดมาแบบนี้ก็คงจะเป็นเรื่องจริง” เฉินเฉินถอนหายใจออกมายาวๆ และพูดแบบเป็นผู้ใหญ่ “หลายวันมานี้เหนื่อยจริงๆ เลย หวังว่าวันนี้จะได้นอนเต็มอิ่มสักหน่อย หวังว่าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วจะได้เจอหม่ามี้จริงๆ!”

“ขอให้เป็นจริงด้วยเถอะ!” เย่ว์เย่ว์กุมมือเข้าด้วยกันและขอพรกับพระจันทร์ “ขอให้พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วได้เจอหม่ามี้ด้วยนะคะ...”