ตอนที่ 366 สงสัยในชาติกำเนิดของเด็ก ๆ

“ไอเด็กนี่ ใครใช้ให้แกปากมาก” คุณท่านเยี่ยพูดตำหนิ รีบปลอบประโลมพวกเด็ก ๆทั้งสามทันที “หลาน ๆไม่ต้องไปสนใจเขาหรอกนะ”

“คุณปู่ดีกับพวกเราจังเลย”

เย่ว์เย่ว์อ้อนคุณท่านเยี่ยขณะที่กำลังอุ้ม พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจนทำให้ใจของคุณท่านเยี่ยแทบจะละลาย

“คุณปู่ เมื่อผมโตขึ้น ผมจะตอบแทนคุณปู่แน่นอนครับ!” หลงหลงตบเข้าที่หน้าอกเล็ก ๆ และให้คำมั่นสัญญาว่า “ผมจะต้องมีอนาคตที่ดีให้ได้ เมื่อถึงตอนนั้นคุณปู่อยากได้อะไร หลงหลงจะซื้อให้เอง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ดี!”คุณท่านเยี่ยยิ้มหัวเราะอย่างมีความสุข

“เด็กน้อยคนนี้ช่างพูดเก่งจริง” เยี่ยฮุยถอนหายใจพลางยิ้ม “ไม่แปลกใจเลยที่สามารถทำให้คุณท่านมีความสุขได้มากขนาดนี้”

ในตอนนั้น เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกโล่งอก โชคดีที่ลูกคนโตนั้นแก้ไขสถานการณ์ได้ทันเวลา ไม่ได้ตกหลุมพรางของเยี่ยเจิ้นถิง

ทว่า ดูเหมือนเยี่ยเจิ้นถิงจะจงใจทำให้เธอเห็น เขาจำเธอได้แล้วงั้นเหรอ?

เธอไม่กล้าอยู่ต่อ รีบเก็บข้าวของเตรียมที่จะเดินออกไป

“เดี๋ยวก่อน!” จู่ ๆเยี่ยเจิ้นถิงก็เอ่ยปากขึ้น

เฟิงเชียนเสวี่ยหยุดชะงัก เอาแต่ก้มหน้ารอคำสั่งจากเขา

“ตรงนี้ยังเลอะอยู่’’ เยี่ยเจิ้นถิงชี้ไปที่คราบไวน์บนโต๊ะ

เฟิงเชียนเสวี่ยได้แต่เดินไปทำความสะอาดที่โต๊ะ

เฉินเฉินมองไปที่เฟิงเชียนเสวี่ยแล้วขมวดคิ้ว ดวงตามีความคิดที่ซับซ้อนปรากฏออกมา

“คุณปู่ไปจัดการเรื่องพวกนี้ ได้รับความเห็นชอบจากผู้ปกครองของเด็กคือยังครับ?” เยี่ยเจิ้นถิงจงใจพูดขึ้น “ถ้าหากว่าพ่อของพวกเด็กๆ ไม่ชอบล่ะครับ?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เด็กทั้งสามคนรู้สึกใจเสียขึ้นมา ตั้งแต่อยู่อนุบาลพวกเขาถูกคนหัวเราะเยาะว่าเป็นเด็กไม่มีพ่อ...

“คิดก่อนพูดแล้วเหรอ?”

คุณท่านเยี่ยเดาออกตั้งนานแล้วว่าพวกเด็ก ๆนั้นมีผู้ปกครองคนเดียว และไม่ต้องการที่จะซ้ำเติมแผลของพวกเขา

“พ่อของพวกเธอชื่ออะไร” เยี่ยเจิ้นถิงไม่ได้สนใจชายแก่ ยังคงถามต่อ

เด็กทั้งสามคนมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี

ภายในใจของเฟิงเชียนเสวี่ยนั้นโกรธดั่งไฟสุม มือที่ถือผ้าขี้ริ้วนั้นสั่นระรัว เยี่ยเจิ้นถิงไอคนสารเลว เห็นได้ชัดเลยว่าเขาจงใจ

เขาทำให้เธอลำบากใจก็ช่างมัน แต่ทำไมต้องทำให้ลูกลำบากใจต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ด้วย?