ตอนที่ 374 คนโง่ไร้สมอง

เฟิงเชียนเสวี่ยกลับมาถึงบ้าน ถอดรองเท้าอย่างเบาเสียง เตรียมเอาของไปวางไว้ในห้อง เย่ว์เย่ว์วิ่งออกมาจากห้อง : “หม่ามี้กลับมาแล้ว หม่ามี้—”

“ไอหยา ซานเป่า หนูเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จเหรอคะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยรีบนั่งยองกอดเธอ ขยี้ผมเปียกของเธอ

“หม่ามี้ พวกเราเอาของกินมาฝากเยอะแยะเลย อยู่ในครัว”

เย่ว์เย่ว์ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ร่างกายถูกห่อด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีชมพูเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ผมยังคงเปียกอยู่ หยดน้ำไหลลงใบหน้ารูปไข่เล็ก ๆของเธอ

“ขอบคุณนะซานเฟ่า!” เฟิงเชียนเสวี่ยจุ๊บที่หน้าเธอ แววตาเต็มไปด้วยความรัก “วันนี้ไปเล่นมาสนุกไหมคะ?”

“สนุกค่ะ คุณปู่ซื้อของกินให้พวกเราเยอะแยะเลย แล้วก็ซื้อปราสาทเทพนิยายด้วย และคุณปู่ก็ยังซื้ออนุบาลแอปเปิ้ลน้อยด้วย...”

เย่ว์เย่ว์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ด้วยความตื่นเต้น แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึก

“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกหนูมีความสุขก็ดีแล้วล่ะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยมองเย่ว์เย่ว์ดีใจแบบนี้ ในใจรู้สึกปลาบปลื้มมาก เธอรู้มาโดยตลอดว่าพวกเด็ก ๆนั้นไม่ได้ต้องการแค่ความรักจากแม่เท่านั้น แต่ควรได้รับความรักจากครอบครัวด้วย

แม้ว่าหม่ามี้จะทำดีมากแค่ไหน ก็ไม่อาจสามารถแทนที่ความรู้สึกอื่นได้...

“เสี่ยวเย่ว์เย่ว์ พวกเราไปเป่าผมกันดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นจะเป็นหวัดเอาได้นะ” พยาบาลสาวยิ้มทักเย่ว์เย่ว์

“รีบไปเถอะ” เฟิงเชียนเสวี่ยผลักเย่ว์เย่ว์อย่างเบามือ

“หม่ามี้ งั้นหนูไปเป่าผมก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวจะมาคุยด้วยใหม่”

เย่ว์เย่ว์ส่ายก้นเล็ก ๆอ้วน ๆของเธอ ขาสั้น ๆวิ่งเข้าห้องน้ำไป

เฟิงเชียนเสวี่ยมองเธอด้วยรอยยิ้ม จนกระทั่งเงาของเธอหายลับตาไป เธอละสายตาละเห็นว่าเฉินเฉินยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องของเขา มองเธออยู่เงียบ ๆ

“ต้าเป่า!” เฟิงเชียนเสวี่ยถือของเดินเข้าไป เห็นว่าเฉินเฉินเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยแล้ว ผมดูเหมือนว่าจะอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว “หนูอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ?”