ตอนที่ 376 กลับถึงบริษัท

ชั่วพริบตาเดียวก็วันจันทร์อีกแล้ว เช้าที่แสนวุ่นวายเริ่มต้นขึ้น

06:50น. แม่จูโทรศัพท์มาตรงเวลา เตือนเฟิงเชียนเสวี่ยอย่างร้อนใจ “คุณหนู วันนี้วันจันทร์ อย่าลืมใส่ชุดนักเรียน ใส่ตราสัญลักษณ์โรงเรียนให้พวกเด็กๆ ！”

“ได้ ฉันรู้แล้ว” เฟิงเชียนเสวี่ยรีบเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย เปิดประตูห้องชำเลืองมองไปข้างนอกแวบหนึ่ง

พยาบาลสามคนนั้นมาตั้งแต่ห้านาทีก่อนหน้าแล้ว คนหนึ่งกำลังเตรียมอาหารเช้า คนหนึ่งกำลังถักเปียให้เย่ว์เย่ว์ อีกคนเปลี่ยนยาสวมใส่ชุดให้หลงหลง

เฟิงเชียนเสวี่ยปิดประตู ล้างหน้าบ้วนปากที่ห้องนอนใหญ่

“ยังมีอีกนะ วันนี้เย่ว์เย่ว์มีเรียนวิชาศิลปะ เฉินเฉินมีเรียนวิชาหุ่นยนต์ หลงหลงมีเรียนฟุตบอล แต่ว่าหลงหลงบาดเจ็บที่เท้า เกรงว่าจะเรียนไม่ได้แล้ว แต่ว่าคาบเรียนนอกหลักสูตรเหล่านี้ก็จะต้องบอกพี่พยาบาลทั้งสามท่านทราบด้วย…”

แม่จูยังคงพูดเตือน ในขณะเดียวกัน ทางปลายสายนั่นก็มีเสียงกำชับของพยาบาลแผ่ซ่านเข้ามา “แม่จู หมอเหลยมาตรวจห้องแล้ว คุณหยุดคุยโทรศัพท์ก่อนได้ไหม พวกเราจะวัดความดันโลหิตให้คุณ ”

“รอเดี๋ยว ฉันยังพูดไม่จบเลยนะ” แม่จูพูดกับเฟิงเชียนเสวี่ยในสายต่อว่า “คุณหนู เฉินเฉินกินไข่ไก่ไม่ชอบกินไข่แดง อย่าลืมหลอกล่อให้เขากินให้หมดนะ หลงหลงชอบแอบเทนมในกระถางต้นไม้ คุณหนูต้องจับตามองไว้ เย่ว์เย่ว์ดื่มนมจะต้องเอาฟองนมออก ไม่เช่นนั้นจะท้องเสีย…”

“ทราบแล้วค่ะ แม่จู” เฟิงเชียนเสวี่ยแปรงฟันไปพลางพูดไปพลาง “แม่จูรักษาตัวให้ดี สองวันนี้หากฉันมีเวลาว่างพวกเด็กไปเยี่ยมแม่จู”

“โอเคๆ งั้นแค่นี้ก่อนนะ คุณหนูรีบไปล้างหน้าบ้วนปาก อย่าลืมทานอาหารเช้าเด็ดขาดนะ”

วางสายโทรศัพท์ เฟิงเชียนเสวี่ยคิดถึงสิ่งที่แม่จูกำชับ ในใจก็รู้สึกอบอุ่น…

เพราะว่ามีพยาบาลทั้งสามคนคอยดูแล เช้าวันนี้เป็นระบบระเบียนมากกว่าวันอื่นๆ ที่ผ่านมาเยอะเลย

ตอนที่เฟิงเชียนเสวี่ยล้างหน้าบ้วนปากเสร็จเดินออกมา พวกเธอทำอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว พวกเด็กก็สวมใส่ชุดเรียบร้อย หวีผมเสร็จ นั่งทานอาหารอยู่หน้าโต๊ะอย่างเชื่อฟัง

เฟิงเชียนเสวี่ยก็ทานอาหารเช้าเล็กน้อย ตามพวกเด็กๆ ลงไปข้างล่าง พาพวกเขาไปส่งขึ้นรถโรงเรียน หลังจากนั้นถึงจะเรียกแท็กซี่ไปบริษัท

ช่วงนี้มักจะเกิดเรื่องอยู่บ่อยๆ ไม่ทำอะไรจริงจัง ไม่ได้ตั้งใจทำงานให้ดีๆ

เฟิงเชียนเสวี่ยค่อนข้างละอายใจ แอบสาบานในใจว่า วันนี้จะต้องเริ่มตั้งใจทำงานให้ดีๆ

วันนี้เฟิงเชียนเสวี่ยมาถึงค่อนข้างเช้า ไม่ต้องต่อคิวขึ้นลิฟท์ เธอเตรียมที่จะเข้าไป กลับเห็นเหวินลี่และพวกผู้บริหารสามสี่ท่านกำลังยืนอยู่ข้างใน เธอรีบถอยออกมา “พวกคุณขึ้นไปก่อนค่ะ ฉันรอลิฟท์รอบหน้าค่ะ”

“เข้ามาสิ”เหวินลี่ขยับด้านใน เว้นที่ว่างให้