ตอนที่ 393 อย่าให้หล่อนมาที่นี่อีก

คนของตระกูลหลิงพาหลิงหลงออกไปก่อน เหลยอวี่ที่เป็นหมอก็ตามไปดูแลตลอดทาง

เยี่ยเซินกังวลว่าความดันโลหิตของคุณท่านจะสูงขึ้น เขาจึงเกลี้ยกล่อมคุณท่านให้กลับบ้าน และในขณะเดียวกันก็แจ้งให้คนจากโรงพยาบาลไท่จี๋ตรวจอาการของคุณท่านด้วย

ทุกคนทยอยกันออกไปและเรื่องก็ดูเหมือนว่าจะสงบลง

หลิงเฟิ่งเซียวเป็นคนสุดท้ายที่ออกไป และเยี่ยจวินก็ส่งเขาลงไปชั้นล่าง

ก่อนขึ้นรถ หลิงเฟิ่งเซียว พูดด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน "เดิมทีผมอยากจะคุยกับเจิ้นถิง แต่ในเวลานี้เขาคงจะไม่อยากพบผม ขอฝากให้คุณช่วยไปขอโทษเขาแทนผมด้วย ที่เรื่องราวยุ่งเหยิงถึงขนาดนี้ ตระกูลหลิงของเราก็มีส่วนผิดด้วยเช่นกัน”

"ท่านพูดแบบนี้ พวกเราก็รู้สึกละอายใจจริงๆ" เยี่ยจวินรู้สึกผิดอย่างมาก

"ไม่หรอก คนที่ควรละอายใจคือผม" หลิงเฟิ่งเซียว ถอนหายใจ "ถ้าผมรู้เร็วกว่านี้ว่าในใจของเจิ้นถิงมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ผมคงจะไม่ช่วยส่งเสริมให้เขาแต่งงานกับหลงเอ๋อร์อย่างแน่นอน"

"เอ่อ..." เยี่ยจวินรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยและพูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง

หลิงเฟิ่งเซียวสมกับที่เป็นนักธุรกิจใหญ่ แม้เขาจะไม่รู้ว่าเรื่องก่อนหน้าเป็นมายังไง แต่ก็มองออกว่าเยี่ยเจิ้นถิงออกหน้ารับผิดเพื่อปกป้องเฟิงเชียนเสวี่ย

ความจริงเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ใครจะเป็นคนวางยาก็ไม่ได้สำคัญอะไรแล้ว ที่สำคัญก็คือ ใจของเยี่ยเจิ้นถิงเป็นของใคร คนนั้นก็ชนะไป!

“ผู้หญิงคนนั้นชื่อเฟิงเชียนเสวี่ย?” จู่ๆ หลิงเฟิ่งเซียวก็ถามขึ้นมา

"ใช่แล้วครับ" เยี่ยจวินพยักหน้า

"เฟิงที่มาจากคำว่าลมฝนน่ะเหรอ" หลิงเฟิ่งเซียวถามต่อ

"ใช่ครับ" เยี่ยจวินรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย หลิงเฟิ่งเซียวถามละเอียดขนาดนี้ หรือว่าต้องการจะสืบเรื่องของเฟิงเชียนเสวี่ย?

"แซ่นี่นานๆ จะพบเจอสักครั้ง" หลิงเฟิ่งเซียว ครุ่นคิดพลางกล่าว "ยี่สิบปีก่อน ผมก็มีเพื่อนเก่าคนหนึ่งที่แซ่เฟิง!"

"เอ๋?"เยี่ยจวินได้ยินเขาพูดดังนั้น ก็รู้สึกโล่งใจ ที่แท้ก็พูดถึงเพื่อนเก่า

"เอาล่ะ ไม่รั้งคุณไว้แล้ว ผมไปก่อนนะ"

หลิงเฟิ่งเซียวตบบ่าของเยี่ยจวิน และหันหลังไปขึ้นรถ