ตอนที่ 395 ทรัพย์สินของพ่อ

ความจริงเฟิงเชียนเสวี่ยรู้ตั้งนานแล้วว่ายังไงซะวันนี้ก็ต้องมาถึง ทุกคนต่างรู้ว่าเยี่ยเจิ้นถิงออกหน้ารับผิดแทนเธอ และถึงแม้สุดท้ายแล้วคุณท่าน จะไม่ได้สืบสาวราวเรื่องวางยาต่อ แต่ก็คงไม่มีทางปล่อยให้เธออยู่ข้างกายเขาต่อแน่

ออกมาก็ดี เจอกันน้อยหน่อย จะได้ปะทะกันน้อยลง

เฟิงเชียนเสวี่ยถอนหายใจยาว สับเท้าก้าวไปอย่างรวดเร็ว เตรียมตัวกลับบ้าน

ในเวลานี้เอง เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ไป๋ชิวอวี่เป็นคนโทรเข้ามา

ชื่อนี้ไม่กล่าวถึงมานานแล้ว ก่อนหน้านี้สองแม่ลูกตระกูลไป๋ทำให้เฟิงเชียนเสวี่ยลำบาก และแน่นอนว่าพวกเขาถูกเยี่ยเจิ้นถิงรังแกอย่างสาหัสเช่นกัน

ต่อมาเมื่อพวกเขาตระหนักรู้ความจริงและรู้ว่าเฟิงเชียนเสวี่ยมีเยี่ยเจิ้นถิงคอยหนุนหลังอยู่ ก็ไม่ได้ไปก่อกวนอะไรเฟิงเชียนเสวี่ยอีกเลย

ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ ถึงได้ติดต่อเธอมาในช่วงที่วิกฤตเช่นนี้ หรือจะได้ยินข่าวที่ว่าเธอถูกไล่ออกมาจากเซิ่งเทียนแล้ว?

จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง เฟิงเชียนเสวี่ยไม่อยากจะไปเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลนี้อีก

เธอตัดสายทิ้งทันทีและกำลังจะกลับบ้าน ในเวลานี้เอง ก็มีเสียงเรียกเข้าดังมาจากมือถืออีกครั้ง...

เฟิงเชียนเสวี่ยขมวดคิ้ว ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังกดรับโทรศัพท์: "ฮัลโหล!"

“ฉันเอง” เสียงของไป๋ชิวอวี่ดังขึ้น "เธอไม่ต้องกังวล ฉันไม่ได้จะหาเรื่องเธอ ฉันแค่ต้องการทำข้อตกลงกับเธอ”

“ตกลง?” เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกว่ามันน่าขันมาก "ระหว่างพวกเราสองคนจะทำข้อตกลงอะไรกันได้?”

“เธอไม่ต้องการบ้านที่พ่อเธอสร้างให้? และไม่ต้องการทรัพย์สินที่พ่อเธอทำงานหนักมาตลอดชีวิตเพื่อให้ได้มันมาหรอกเหรอ?” ไป๋ชิวอวี่พูดอย่างตรงไปตรงมา“ถ้าเธอต้องการก็ออกมาพบฉัน”

“คุณจะเล่นลูกไม้อะไรอีก?” เฟิงเชียนเสวี่ยขมวดคิ้ว

"เธอวิตกกังวลมากไปนะ ตอนนี้เธอก็เป็นคนของเยี่ยเจิ้ยถิงแล้ว ตระกูลไป๋ของเราแทบจะเอาตัวไม่รอด จะกล้าเล่นลูกไม้กับเธอได้ยังไง?" ไป๋ชิวอวี่หัวเราะอย่างขมขื่น "ลู่ลู่หย่ากับซือเฮ่าเซวียนแล้ว พวกเราขาดที่พึ่งพิง และต้องการเงินจึงอยากจะขายทรัพย์สินของตระกูลแล้วอพยพไปอยู่ที่ฝรั่งเศส”